Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Marjinazioak eta pobreziak Espainiako etorkinen osasun-egoera kaltetzen dute

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Astelehena, 2002ko maiatzaren 06a
img_inmigrantes 7


Etorkin asko ez dira gaixotzen, baizik eta Espainian gaixotzen dira. Haien osasuna hondatu egin da, marjinazioa, pobrezia, bakardadea eta biziraupena direla eta, helmugara iristen direnean. Lehen mailako arretako medikuak, familia-medikuen eta komunitateko medikuntzaren (Semf eta c) inguruan antolatuta daude. Pentsa dezaketenaren aurka, ahulenek ez dute emigratzen, indartsuenek, osasun-egoera hobea dutenek eta baliabide ekonomiko zein intelektual handiagoak dituztenek.

Semfyc-ek 10.000 profesional baino gehiago biltzen ditu, eta Espainiako immigrazioaren fenomenoari buruzko lehen erradiografietako bat egin du. Lana, “Etorkinarentzako arreta: alubioia, arrazoizko konponbidera” izenekoa, kolektiboari osasun-arreta hobetzeko oinarriak finkatzen dituen dokumentua da. “Maximoen programa” da, eta osasun-sisteman atzerritarrak “erabat eta oztoporik gabe integratzea” lortzeko helburua du. “Oso erraza da etorkinek osasun publikoan sartzea beste edozein herritarrek bezala”, laburbiltzen du Carmen Guijo doktoreak, Logroñoko Gurutze Gorriaren koordinatzaileak eta migrazio-fenomenoaren salbuespen gisa.

Gobernuak onartzen du Espainian 300.000 etorkin inguru daudela erregularizatu gabeko egoeran, nahiz eta gobernuz kanpoko erakundeek 400.000 inguru direla kalkulatu. Azken urteotan gora egin duen arren, Europako Batasuneko beste herrialde batzuetan erregistratutakotik oso urrun daude oraindik zifrak. Alemanian ia zazpi milioi atzerritar daude, eta Frantziak lau. Espainia, Afrikako ate naturala, immigranteen ehuneko txikiena duen Batasuneko bigarren herrialdea da, Greziaren atzetik. Bere herritik kanpo bizi diren ia bi espainiar daude.

Egokitze-arazoak

Lehen mailako arretako medikuek ikusi dute, sarritan, bertako biztanleek pairatzen dituzten gaixotasunak izaten direla. “Inportatutako minak” ez dira osasun-arazo. Esperientziak erakusten duenez, gaixotasun tropikalek eta beste batzuek tuberkulosiak osasun publikoan duten eragina da “ínfima”.

Etorkinei dagokienez, komunitate medikoa benetan kezkatzen duen gaia egokitze-arazoek sortutako gaixotasunei dagokiena da. Taldearen osasun mentala bihurtu da osasun-sistemaren erronka nagusietako bat, Miguel Servet unibertsitate ospitaleko Javier García-Campayo psikiatrak eta Huescako San Jorge ospitaleko Concepción San Carrillo irakasleak diotenez.

Bi profesionalek bost gaitz psikiatriko mota egiaztatu dituzte etorkinen artean. Koadrorik arruntena ondoko estres traumatikoa izaten da, “arraza-bereizkeria, langabezia” eta kolektiboak Administrazioarekin duen harreman zaila sortzen dituena.

Beste gaitz batzuk, hala nola antsietatea eta depresioa, ingurunera egokitzeko prozesuek sortzen dituzte. Arrazoi ekonomikoengatik iristen diren etorkinen historial klinikoak ere ondoez psikologikoak (somatizazioa) ditu, baita eskizofrenia eta paranoia ere.

Pazienteen kulturarekin lotutako gaitz berriak agertzeak kolektiboaren fitxa medikoa osatzen du. “Mendebaldean ezezagunak diren gaixotasunak dira, talde etnikoetan ohikoak, eta guretzat zaila da diagnostikatzea eta tratatzea”, azaltzen dute psikiatrek.

Carmen Guijo doktoreak azaldu duenez, gorabehera psikologikoen prebalentzia handia gorabehera batzuen ondorio da. Migrazio-fenomenoak familia-hausturari eragiten dio, eta, horrekin batera, harrera-herrialdeak eskaintzen duena ez dela amesten zen jakiteak sortzen dituen ilusio ugariak batzen dira. “Arrisku lanetan sartzen dira, normalean eraikuntzan eta nekazaritzan. Lan baldintza eskasak dituzte, eta gaixotzen badira, ez dute baja hartzen. Nor ez da estresatzen horrelako egoera batean? “galdetzen du.

“Bide luzea”

Munduko Medikuak erakundeak laguntza soziosanitarioa eskaintzen die atzerritarrei, Espainian egonaldiaren lehen asteetan. Elkarte honetako osasun mentaleko taldeek ere egiaztatu dute kolektiboaren artean egin diren egokitzapen-trastornoen hazkundea. “Emigrazioa estres-egoera bat da berez”, adierazi du José Julio Pardo doktoreak, zentro horietako batean.

Familiako medikuek uste dute osasun-sistemak gabeziak dituela lehen mailako arretan emigranteari. Horietatik guztietatik, “premiazko” irtenbide bat eskatzen duena da, Guijoren doktorearen arabera, medikuak trebetasun berrietan trebatzeko beharra.

Semfyc-en txostenaren arabera, “luzea izango den bide baten hasieran gaude”. “Harrera-fasean gaude, desengainu-sentimenduak inplikatzen dituena, bai immigranteengan, bai bere oinarrizko itxaropenak betetzen ez dituena, baita populazio hartzailean ere, eta horrek neurri handi batean immigrazio-politika desegokiagatik sortutako arazo bati aurre egiten dio. Gure esku dago immigrazioak aberastasun kultural eta soziala eta guztiontzako onura ekonomikoa ekartzea”, gaineratu du.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak