Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Marjinazioak eta pobreziak Espainiako etorkinen osasun-egoera hondatzen dute

Medikuek kolektiboa sistema publikoan integratzea eskatzen dute.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Astelehena, 2002ko maiatzaren 06a

Etorkin asko ez dira gaixorik iristen, Espainian gaixotzen dira. Haien osasuna hondatu egiten da marjinazioaren, pobreziaren, bakardadearen eta pilaketaren ondorioz, biziraun egin behar izaten baitute helmugara iristen direnean. Lehen mailako arretako medikuak, familia-medikuen eta medikuntza komunitarioaren Espainiako elkartearen (Semfyc) inguruan antolatuak, ziur daude horretaz. Uste denaren kontra, ahulenek ez dute emigratzen, indartsuenek baizik, osasun egoera hobea dutenek eta baliabide ekonomiko zein intelektual handiagoak dituztenek.

Semfyc-ek 10.000 profesional baino gehiago biltzen ditu, eta Espainiako immigrazioaren fenomenoari buruzko lehen erradiografietako bat egin du. “La atención al inmigrante: del aluvión a la soluzio arrazoizko” izeneko lana kolektiboari osasun laguntza hobetzeko oinarriak ezartzen dituen dokumentua da. “Maximoen programa” da, atzerritarrak osasun-sisteman “erabat eta trabarik gabe” integratzea helburu duena. “Etorkinei beste edozein herritar bezala osasun publikoan sartzen laguntzea bezain erraza da”, laburbiltzen du Carmen Guijo doktoreak, Logroñoko Gurutze Gorriaren koordinatzaileak eta migrazio-fenomenoaren salbuespenaren berri duenak.

Gobernuak onartu du Espainian 300.000 etorkin inguru daudela arautu gabeko egoeran, baina gobernuz kanpoko erakundeek 400.000 inguru direla kalkulatu dute. Azken urteetan gora egin duen arren, zifrak urrun daude oraindik Europar Batasuneko beste herrialde batzuetan erregistratutakoetatik. Alemaniak ia zazpi milioi atzerritar hartzen ditu, eta Frantziak lau. Espainia, Afrikako ate naturala, etorkin gutxien dituen Batasuneko bigarren herrialdea da, Greziaren atzetik. Hartzen duen bakoitzeko, ia bi espainiar bizi dira bere herrialdetik kanpo.

Egokitze-arazoak

Oinarrizko osasun laguntzako medikuek egiaztatu dute, sarritan, bertako biztanleen ukipen berberak izaten dituztela. “Inportatutako gaixotasunak” ez dira osasun-arazo. Esperientziak erakutsi du “oso txikia” dela gaixotasun tropikalek eta tuberkulosiak osasun publikoan duten eragina.

Etorkinei dagokienez, komunitate medikoa benetan kezkatzen duen gaia egokitze-arazoek eragindako gaixotasunei buruzkoa da. Taldearen osasun mentala osasun sistemaren erronka nagusietako bat bihurtu da, Javier García-Campayo psikiatrak, Miguel Servet Unibertsitate Ospitalekoak, eta Huescako San Jorge ospitaleko Concepción San Carrillo diotenez.

Bi profesionalek bost afekzio psikiatriko mota atzeman dituzte etorkinen artean. Ohikoena estres postraumatikoa izaten da, “arraza-bereizkeria, langabezia” eta kolektiboak Administrazioarekin duen harreman zaila direla eta.

Beste gaitz batzuk, hala nola antsietatea eta depresioa, ingurunera egokitzeko prozesuek eragiten dituzte. Arrazoi ekonomikoengatik bultzatuta iristen diren etorkinen historia klinikoak ondoez psikologikoa (somatizazioa) eta eskizofrenia eta paranoia ere jasotzen ditu.

Pazienteen kulturari lotutako gaitz berriak agertzeak taldearen fitxa medikoa osatzen du. “Mendebaldean ezagutzen ez diren gaixotasunak dira, talde etnikoetako tipikoak, eta guretzat zaila da diagnostikatzea eta tratatzea”, azaldu dute psikiatrek.

Carmen Guijo doktoreak azaldu duenez, gorabehera mordo baten ondorio da nahaste psikologikoen prebalentzia handia. Migrazioaren fenomenoak dakarren familia-hausturaz gain, hainbat ilusio daude harrerako herrialdeak eskaintzen duena ez zela ametsetako aurkikuntzarekin hausten direnak. “Normalean eraikuntzan eta nekazaritzan arrisku-lanak egiten dituzte. Lan-baldintza eskasak dituzte, eta, gaixotzen badira, ez dute baja hartu nahi.' Nor ez da estresatzen horrelako egoera batean?”, galdetu du.

“Bide luzea”

Munduko Medikuak erakundeak laguntza soziosanitarioa eskaintzen die atzerritarrei Espainiako lehen asteetan. Elkarte horretako osasun mentaleko taldeek ere ikusi dute egokitze-nahasteak ugaritu egin direla kolektiboaren artean. “Emigrazioa estres-egoera bat da berez”, dio José Julio Pardo doktoreak, zentro horietako batean lan egiten baitu.

Familia-medikuek uste dute osasun-sistemak gabezia ugari dituela emigratzaileari ematen zaion lehen mailako arretan. Horietatik guztietatik, “presakoena”, Guijo doktorearen arabera, medikuak trebetasun berrietan prestatzeko beharrari buruzkoa da.

“Bide luze baten hasieran gaude”, dio Semfyc-en txostenak. “Harrera-fasean gaude, eta desengainu-sentimenduak adierazten dizkie bai immigranteari, ez baititu betetzen bere oinarrizko itxaropenak, bai biztanleria hartzaileari, immigrazio-politika desegokiak hein handi batean sortutako arazoari aurre egiten baitio. Gure esku dago immigrazioak kultura- eta gizarte-aberastasuna eta guztiontzako onura ekonomikoa ekartzea”, erantsi du azterlanak.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak