Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Minbizia eta zahartzea zelula amekin lotuta daude, Espainiako onkologoen arabera

Zelula-nukleoak gehiegi ugaritzen badira tumoreak sortzen dituztela ziurtatzen dute, eta motz geratzen badira, zahartzaroa bizkortzen dela.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Ostirala, 2005eko uztailaren 22a

Zelula amen funtzionamendua tumoreak agertzea eta zahartzearen dinamika eragiten duten prozesu molekularrekin lotuta dago, Ikerketa Onkologikoen Zentro Nazionaleko (CNIO) adituek egin eta “Science” aldizkarian argitaratu duten azterlan baten arabera.

CNIOren onkologoek funtsezko eginkizuna ematen diete telomeroei -kromosomaren muturretan dauden babes-egiturak- enborreko zelulen portaeran, baita zelulek duten telomerasa-kantitateari ere.

Egindako ikerketen arabera, telomeroak egoera onean edukitzeak zelula amei eraginkortasunez funtzionatzeko aukera ematen die. Horiek dira organismoa osatzen duten ehunen iturri birsortzailea. “Ehunei kalte egiten zaienean aktibatzen dira, eta beren “nitxoetatik” konpondu behar duten tokiraino emigratzen dute”, azaldu du María Blascok, ikerketaren arduradunetako batek. Hala ere, e biderkatzen badira
n gehiegi sortzen dira minbizi-tumoreak; motz geratzen badira, zelulen zahartzea bizkortzen da.

“Telomero oso laburrek dituzten zelula ama epitelialek ez dituzte nitxoak uzten, ez eta azala eta ilea behar bezala birsortzen ere, eta horrek zahartze goiztiarra dakar”, baieztatu du Ignacio Floresek, ikerketaren beste egileak. Aitzitik, telomerasa gehiegi egoteak —telomeroak luzatzeaz arduratzen den proteina hori funtsezkoa da zelulen zatiketa-prozesuan— zelulak “irauli” egiten ditu, eraginkortasun handiegiarekin konpontzen ditu kaltetutako ehunak, eta larruazalaren, ilearen eta “epitelio-tumoreen” hazkuntza anomaloa errazten du.

Zelula amak, helduak edo enbrioietatik datozenak, mundu osoko biologia molekularraren eta biomedikuntzaren itxaropen handia dira, ehun organikoen aukera zabal batean dibertsifikatzeko eta birsortzeko gaitasuna dutelako, baina erronka, oraindik konponbiderik gabe, hauxe da:
desberdintze-prozesua kontrolatzen du, eta ugaltzea geldiarazten du, gehiegizko ugalketak tumoreak sortu baino lehen.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak