Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Minbiziaren aurkako terapia berriak garatzeko ahalmena duen mekanismo zelular bat aurkitu dute

Sulfenilazioak funtzio erregulatzaile giltzarria du zelula-seinaleetan

  • Egilea: Argitaratze-dataren
  • arabera: Asteartea, 2011ko abenduaren 13a

Floridako Unibertsitateko (AEB) Scripps Ikerketa Institutuko zientzialari-talde batek sulfenilazio izeneko erregulazio-mekanismo baten garrantzia identifikatu du. Mekanismo hori fosforilazioaren antzekoa da, eta minbizia bezalako gaixotasunetarako tratamendu berriak garatzeko aukera ematen du. Azterketa “Nature Chemistry” aldizkarian argitaratu da.

Urte askoan pentsatu izan da proteinen fosforilazioa —fosforo-talde bat proteina aktibo edo desaktibo batean sartzea— zelula-prozesu batzuk erregulatzen dituen faktorea dela, hala nola metabolismo zelularra eta programatutako heriotza zelularra. “Lan honekin, handitu egin dugu proteinaren sulfenilazioaren ekintza: oxidazio-estresaren markatzaile hutsa izatetik zelula-seinaleztapenean funtsezko funtzio erregulatzailea izatera pasatu da”, dio Kate Carroll ikerketaren zuzendariak.

Zelula-estresaren aldietan, UV erradiazioarekiko esposizioak edo minbizia bezalako gaixotasun kronikoek eragindakoetan, molekulek duten oxigeno-maila oso erreaktiboa handitu egin daiteke, eta horrek proteinak desegoki aldatzea eta zelulak kaltetzea dakar. Sulfenilazioan, oxidatzaile batek -hidrogeno peroxidoak- zelulen ugaltzea aktibatzen duen mezulari gisa funtzionatzen du seinale-proteinetan, zisteina -oxidazioarekiko oso sentikorra den aminoazidoa- oxidazioaren bidez, eta horrek azido sulfurikoa sortzen du.

Luzaroan iraun du zelulan hidrogeno peroxidoa izateak, edozein maila hautemangarritan, gaixotasun-egoera adierazten duela, eta ez erregulazio-gertaera. Orain, azterketa berri horrek erakusten du sulfenilazioa, berez, proteinen aldaketa positibo bat dela, seinaleetarako funtsezkoa. Prozesua aztertzeko, Carrollek eta haren laguntzaileek oso selektiboa den zunda kimiko bat garatu zuten -DYN-2- izenekoa, zelularen barruko sulfenilazio-tasetan desberdintasun txikiak detektatzeko gai zena. Zunda berriaren bidez, ekipoak frogatu ahal izan zuen funtsezko seinaleztapen-proteina bat, hazkunde epidermikoaren faktorea (EGFR) jasotzen duena, zuzenean hidrogeno peroxidoak aldatzen duela, eta horrek tirosina kinasa jarduera estimulatzen duela.

Ikerketa berrian deskribatutako teknologia bakarra da, dio Carroll-ek, zientzialariei aukera ematen baitie aldaketa horiek in situ detektatzeko, zelularen redox orekari eragin gabe. “Zelula-lisian zisteinak duen oxidazioaren proba egitea orratz bat lastategian bilatzea bezalakoa da”, azaldu du ikertzaileak. “Gure ikuspegi berriak prozesua hobetzen du, sulfeniloaren aldaketak gordetzen baititu eta zelula homogeneizatzean sor daitekeen proteinen oxidazioa ekiditen baitu”, zehaztu du. Fosforilazioan bezala, sulfenilazioari buruzko etorkizuneko azterlanak entzima berriak, seinaleztapen-prozesu berriak eta erregulazio-mekanismo berriak aurkitzen hasiko dira. Emaitza horien beste eragin handi bat, Carroll-en arabera, terapia berriak garatzeko mekanismo guztiz berri bat irekitzea da, minbizian bereziki.

Iruzkin bat argitaratzen baduzu, datu-babesari buruzko politika onartzen duzu

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak