Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Minbiziari buruzko ikerketaren arazoa baliabide falta da

Minbiziari buruzko Ikerketa Plan Nazional bat behar da, kausa horretara bideratutako azken 10 urteetako funtsak bikoiztuko dituena eta ikerketa-talentua sustatzen jarriko dena.

Ezin gara atzean gelditu minbiziaren aurkako ikerketan. Hasteko, ikerkuntzak bizitzak salbatzen dituelako eta, horri esker, azken urteotan %90eko biziraupena lortu delako zenbait tumoretan eta, batez beste, %53koa. Gainera, ikerketa bultzatzea da pazienteei medikuntzaren azken aurrerapenak bermatzea eta haien biziraupena eta bizi-kalitatea hobetzea. Baina, gainera, ikerketa motor ekonomiko handia izan daitekeelako, pandemia honetan argi geratu den bezala. Horiek dira Minbiziaren Aurkako Espainiako Elkarteak (AECC) Minbiziaren Aurkako Nazioarteko Eguna (WCRD) dela eta aurten egin dituen elkarrizketetako batzuk. Horietako bakoitzean sakontzen dugu artikulu honetan.

Topaketa horren gai nagusia koronabirusak minbiziaren ikerketan duen eragina baloratzea zen. Horretarako, hainbat ikertzailek hartu zuten parte; besteak beste, Mariano Barbacid doktoreak, Josep Tabernero doktoreak eta Belén Pastor doktoratu aurreko ikertzaileak. Horiekin batera, Isabel Orbe, AECCko Fundazio Zientifikoko zuzendari nagusia, eta Marta Puyol, AECCko Ikerketa zuzendaria.

Pandemiak minbiziaren ikerketa geldiarazi du? Erantzuna da ezen, hasierako hilabeteetan zailtasunak izan arren, oraingoz ikerketak aurrera jarraitzen duela. Hala ere, arriskuan egon daiteke, osasun-sistema denbora gehiagoz gelditzen bada. Alderdi positiboa da pandemiak ikerkuntzan jarri duela arreta, oro har, malgutasun handiagoa, tresna gehiago eta, batez ere, nazioarteko elkarrizketa gehiago eskainiz. Orain aprobetxatu behar den bultzada.

Ikerketaren erronkak: finantziazio eta baliabide gehiago

Testuinguru horretan, badirudi fokuak ez lukeela egungo egoeran jarri behar, baizik eta ulertu behar da minbiziari buruzko ikerketaren arazoa egiturazkoa dela.

“Gure arazoa ez da pandemia, baliabiderik eza baizik. 19. hezkidetzak agerian utzi du osasunean inbertitu behar dugula… egiaztatu ahal izan dugu oso osasun-langile onak ditugula, baina osasun-sistema ez da hala. Gauza bera gertatzen da ikerketan, oso ikertzaile onak ditugu, baina zer balio du baliabide egokiak ez badituzte? Ikerketa gutxitu egin da azken 10 urteetan, eta harrezkero ez da berreskuratu. Gutxienez, urtean % 15 handitu beharko litzateke bost urtez, 2010ean geunden lekura itzultzeko”, adierazi zuen Mariano Barbacid doktoreak, Ikerketa Onkologikoen Zentro Nazionaleko (CNIO) Onkologia Esperimentaleko talde-buruak. Iaz, AECCren laguntzarekin, pankreako minbiziaren aurkako ikerketan egindako lanik garrantzitsuenetariko bat aurkeztu zuen.

Bestalde, Josep Tabernero doktoreak, Vall d’Hebron Institutu Onkologikoko (VHIO) zuzendariak eta Vall d’Hebron ospitaleko Onkologia Medikoko zerbitzuburuak dioenez, “minbizia, berez, kopuru kezkagarri batzuk dituen pandemia bat da, eta gainera, gero eta handiagoak dira. Egia da heriotza-tasa gutxitzen ari dela, baina ikerketa ez da minbizia geldiarazteko bakarrik, minbizia prebenitzeko ere bada”.

Halaber, topaketa horretan, adituak adierazi zuen minbiziari buruzko ikerketan egindako inbertsioa ez dela soilik osasuna, baizik eta herrialde baten ekonomian ere funtsezkoa izan daitekeela, motor ekonomiko garrantzitsua baita. Hala ere, Europan ikerketara bideratutako BPGaren batez besteko portzentajea % 2 bada, Espainian % 1,2 baino ez da.

Horrek esan nahi du, Isabel Orbek zehaztu duenez, “Alemanian 1.000 euro inguru inbertitzen dira biztanleko ikerkuntzan; Espainia, berriz, 270 euro baino ez da; eta minbizia, txertoarekin sendatuko ez den pandemia bat da”. Ez da ahaztu behar minbiziak 300 heriotza eragiten dituela egunero gure herrialdean.

Ikertzeko talentua ez itzultzea

ikerketa-minbizia
Irudia: Chokniti Khongchum

Finantzaketa faltaren beste arazoetako bat talentua atxikitzeko ezintasuna da. Puntu horretan, Barbacid doktoreak adierazi zuen kontua ez dela atxikitzea, garrantzitsua baita ikertzaileak nazioartean ere trebatzea. Ikertzaile horiek itzultzea da helburua, Espainian ikasitako guztia aplika dezaten, Espainiako pazienteen mesedetan.

Puntu horretan bere esperientzia eskaini zuen Belén Pastor doktoratu aurreko ikertzaileak, eta esan zuen zaila dela gure herrialdean hasteko edo itzultzeko aukerak aurkitzea. Bere kasuan, Espainian geratu ahal izan da ikertzeko, Asociación Española Contra el Cancer elkartearen beka bati esker. Horregatik, AECC bezalako elkarteek ikertzaileei egiten dieten ekarpena balioesten zuen. Hala ere, egiturazko baliabideak behar dira ikertzaile horiek gara daitezen.

Minbiziaren ikerketa: etorkizuneko medikuntza

Azkenik, parte hartu zuten adituek nabarmendu zuten arazoak ez diela bakarrik eragiten gaur egungo pazienteei, baizik eta ikerketan inbertitzerik eza epe luzerako erronka dela. “Biharko medikuntza gaurko ikerketa da”, zehaztu zuen Tabernero doktoreak.

AECC, ikerketarekiko konpromiso irmoan, ikerkuntzak biziak salbatzen dituela eta, horregatik, ezin dela gelditu, minbizia ikertzen proiektu gehien dituen erakunde pribatua da: gaur egun, 380 proiektu ditu, 70 milioi eurotik gorako zuzkidurarekin.

Ahalegin pribatu horiek garrantzi handia izan arren, adituek uste dute beharrezkoa dela egiturazko aldaketa bat egitea, Minbiziari buruzko Ikerketa Plan Nazional batetik pasatzea, ikerketari eta ikertzaileei beharrezko baliabideak emango dizkiena, ekonomikotik haratago, ikerketa ahalbidetzen duen ekosistema gisa. Tabernero doktoreak gogorarazi duenez, gaur egun estrategia nazional bat dago, baina estrategia horren eta plan baten arteko aldea da lehenengoak ez duela aurrekontu-zuzkidurarik. Ikerketak finantzazioa behar du ez geratzeko eta minbiziaren pandemia handitzen ez uzteko.

Minbiziari buruzko Ikerketa Plan Nazionala

Espainian, minbiziari buruzko ikerketa da oraindik ere erronka handienetako bat. ‘Minbiziaren ikerketarekin konprometituak. Minbiziari buruzko ikerketaren eta berrikuntzaren egungo egoera Espainian’, gure herrialdeak ikerketara bideratutako baliabide publikoak etengabe murrizten ditu, eta horrek arrisku larrian jartzen ditu punta-puntako ikerketa-taldeen lehiakortasuna eta gure herrialdeko zientzialaririk gazteenek gidatutako taldeen bideragarritasuna.

Alde horretatik, Minbiziaren aurkako Espainiako Elkarteak urteak daramatza Minbiziari buruzko Ikerketa Plan Nazionala sortzeko eskatzen. ASEICA (Asociación Española de Investigación en Cancer) elkartearekin batera jasotako 660.000 herritarrentzako laguntza-sinadurei esker, demanda hori Zientzia eta Berrikuntza Ministerioari aurkeztu zaio, ikerketaren hilabete honekin batera.

Eskatutako neurrietako bat minbizia ikertzeko azken 10 urteetako funtsak bikoiztea da. Gainera, helburu hauek lortzeko lan egingo luke: ikerketa-talentua sustatzea; Espainian egiten den ikerketa herrialdearen errealitate epidemiologikora egokitzea; minbiziaren berrikuntza bultzatzea; eta merkataritzakoak ez diren saiakuntza klinikoak sustatzea. Hori guztia helburu argi batekin: 2030ean batez beste bost urteko biziraupenaren % 70 lortzea.

Etiketak:

aecc minbizi

AECC

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak