Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia > Osasun-laguntza

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Miokardioko infartua: desberdintasunak arretan

Miokardioko infartu akutua duen gaixoaren arreta ez da berdina autonomia-erkidego guztietan.

  • Egilea: Argitaratze-dataren
  • arabera: Ostirala, 2015eko otsailaren 27a

Miokardioko infartu batean, funtsezkoa da ahalik eta azkarren zaharberritzea koronario zirkulazioa. Funtsezkoa da lehenbailehen jardutea, zeren eta gaixoa suspertzea medikuaren laguntza jasotzen duen azkarraren araberakoa baita, eta hori erabakigarria da kaltetuaren pronostikoan. Hala ere, miokardioko infartu akutua duen gaixoari arreta hori desberdina da autonomia-erkidego guztietan, baita horri lotutako hilkortasun-tasa ere. Artikulu honetan azaltzen da nola eboluzionatu duen miokardioko infartu akutuaren atentzioa Espainian, zer irakasgai geratzen diren eta Infartua Kodea izeneko jarduera-protokoloaren garrantzia.

Irudia: 1. sudok1

Infartua Espainian: egoera 2011n

Gure herrialdean ez dugu prozedura kardiologikorik, hala nola angioplastia primarioa, miokardioko infartuaren heriotza-tasa desberdina izatea bihotz-gertaera hori jasaten duen autonomia-erkidegoaren arabera. Halaxe aitortzen du Kardiologiako Espainiako Elkarteak (SEC). SEEko RECCAR (Baliabideak eta Kardiologiako Kalitatea) proiektuaren datuek agerian uzten zuten 2011n miokardio-infartuaren hilkortasun-tasa % 7,84 izan zela ospitalean. Hala ere, alde handiak zeuden eskualdearen arabera: Nafarroan, komunitate hobea zegoen,% 6,06, eta Valentzian, berriz,% 9,57. Ehuneko horiek ere aldatu egiten dira, erkidego berean zentro desberdinak alderatzen badira.

Asistentzia-kalitatea egiaztatzeko, ospitaleko egonaldi-tasa txikia erregistratzen den ebaluatzen da, eta horrek ez ditu berriro ospitaleratzeak areagotzen. Horrela, 2011n, infartu bakoitzeko 46.994 ingresurekin, 30 eguneko berringresuen Espainiako batezbestekoa % 6,09 izan zen; arlo horretan ere, Nafarroak ehuneko txikiena izan zuen (%1,99) eta Andaluziak handiena (%8,41).

RINCCAR proiektua kardiopatia duen gaixoarekiko arreta ikertzen ari da Osasun Sistema Nazionalean, aldizkako erregistroekin. Osasun, Gizarte Zerbitzu eta Berdintasun Ministerioak emandako datuak eta zerbitzuen arduradunei eta kardiologiako unitateei inkestak egiten dizkie. Egiten den txostenak zerbitzuen baliabideak, jarduera eta kalitatea neurtzen ditu, eta Espainiako arreta kardiologikoaren kalitatea hobetu nahi du, eraginkortasuna areagotzeaz gain.

Infartuaren arreta hobetzen du

Pertsona sintomak jasaten hasten denetik koronarioaren zirkulazioa berriro hasten den arte ezin da 90-120 minutu baino gehiago igaro.


Hala ere, badirudi Espainian infartuari arreta emateko egoera aldatzen hasi dela. Iazko amaieran, 2012ko hirugarren edizioko hirugarren emaitzak argitaratu ziren. Horiek agerian utzi zuten ia autonomia-erkidego guztiek hobetu dutela infartuaren ondoriozko heriotza-tasa, eta ospitale barneko heriotza-tasa jaitsi egin dela (% 7,84 eta% 7,31, hurrenez hurren). Datu hobeak dituzten erkidegoei dagokienez, zerrendaren buruan Nafarroa dago (% 6,08), eta atzetik Balear Uharteak, Madril, Katalunia, Gaztela eta Leon, Errioxa, Galizia, Aragoi, Gaztela-mantxa eta EAE daude.

SEEko espezialisten arabera, hobekuntza horiek zuzenean lotuta daude lehen mailako angioplastia-kopuruaren hazkundearekin. Asturias eta Kantabria jarri dituzte adibide gisa, prozedura kardiologiko horien kopurua %20 baino gehiago handitu baitute.

Baina ez da egindako prozeduren kopurua bakarrik. Denbora gutxi barru egin behar da, eta, horretarako, ezinbestekoa da osasun-sistema osoa behar bezala koordinatzea. Horregatik, beharrezkoa da komunitate bakoitzak bere Infartu-Kodea ezartzea.

Infartuaren kodea

Miokardioko infartu batean, funtsezkoa da ahalik eta azkarren zaharberritzea koronario zirkulazioa. Hori dela eta, ezinbestekoa da lehenbailehen jardutea, biktima suspertzea medikuaren laguntza jasotzen duen azkartasunaren mende baitago: lehen sintomak agertzen direnetik biktima tratatu arte, zuzenean lotuta dago gaixotasunaren pronostikoarekin, hau da, ondorioekin eta hiltzeko probabilitateekin.

Angioplastia primarioak bizia salba dezake. Baina, horretarako, pertsona sintomak izaten hasten denetik arteria koronarioaren zirkulazioa berriro hasten den arte denbora ezin da 90-120 minututik gorakoa izan. Egoera horretan, ezinbestekoak dira osasun-zerbitzuen azkartasuna eta koordinazioa.

Horregatik, oso garrantzitsua da Infartu Kodea edo IAM kodea edukitzea, paziente batek infartua izan dezakeela uste duenean aktibatzen diren hainbat dispositibo biltzen dituen jarduera-protokoloa. Gaixoren batek berehalako eraginaz balia daitekeela uste duen medikuak automatikoki dagokion erreferentzia-zentrora jo dezake, eta han tratatu eta egonkortu egingo da, jatorrizko ospitalera edo etxetik gertuen dagoen ospitalera itzultzeko.

Infartua Kodea orain dela zenbait urte hasi zen martxan (Katalunian, 2009an aktibo dago), eta, gaur egun, 17 autonomia erkidegoetatik 10ek bakarrik dute hori: Asturias, Kantabria, Gaztela-mantxa, Katalunia, Valentziako Erkidegoa, Balear Uharteak, Galizia, Madril, Murtzia eta Nafarroa.

Bihotza familia-aurrekariekin

Gaixotasun kardiobaskularren aurrekari familiartzat hartzen dira, adibidez, iktusa edo infartua, modu goiztiarrean sufritzen duten (55 urte bete baino lehen gizonezkoak eta 65 urte emakumeak) lehen mailako senideak, hau da, aita, ama edo anai-arrebak. Arazo kardiobaskularren bat nozitzeko eta hiltzeko joera areagotu egiten du familiaren historia kardiobaskularrak. Gainera,Bihotzaren Espainiako FundazioaBi gurasoek 55 urte bete baino lehen arazo kardiobaskularrik izan badute, haurraren arriskua %50 handitzen da. Horregatik da garrantzitsua familiaren historia izatea.

Arrisku-faktore ezin aldagarriagoa denez —hala nola edad—, arrisku-faktore aldagarriak (adibidez, obesitatea, tabakismoa, kolesterol handia, hipertentsioa, diabetesa edo sedentarismoa) arriskuan jartzeko gomendioa egiten zaie familia-aurrejoera hori dutenei. Hipertentsioan eta diabetesarengan herentziazko osagai bat frogatu bada ere, arrisku kardiobaskular handiena duen herentziazko faktoreetako bat hiperkolesterolemia familiarra da. Kaltetutako askok ez dakite gaitz honekin bizi direnik, eta, batzuetan, lehen abisua infartua, iktusa edo tronbosia izaten da. Izan ere, 50 urtetik beherako infartu gehienak diagnostikatu gabeko hiperkolesterolemia genetikoak eragiten ditu.

RSS. Sigue informado

Iruzkin bat argitaratzen baduzu, datu-babesari buruzko politika onartzen duzu

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak