Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Odol-transfusioa behar duten espainiarren %5ek ez du jaso nahi, besteak beste, gaixotasunak harrapatzeko beldurrez.

Espainiako Anestesiologia eta Erreanimazio Elkarteak dio Espainiako ospitaleetan ematen den odola oso segurua dela

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Asteartea, 2010eko ekainaren 08a

Odol-transfusioa behar duten paziente espainiarren artean, %5 inguruk ez du jaso nahi, odola hiesaren antigorputzekin edo hepatitisaren birusarekin “kutsatuta” egoteko beldur delako, edo arrazoi erlijiosoengatik -gehienak Jehovaren lekukoak-. Hala egiaztatu du Espainiako Anestesiologia eta Erreanimazio Elkarteko Hemostasia eta Transfusio Medikuntza Ataleko lehendakariordeak, Juan Vicente Llau doktoreak.

“Beldur” horiek funtsik gabeak dira, “gaur egun Espainiako ospitaleetan ematen den odola oso segurua baita”, esan zuen doktoreak. Egia da “ez dela zero arriskura iritsi”, helburu utopikoa, baina odolari eta emaileari egiten zaizkien kontrol “zehatzei” esker, “inoiz izan den seguruena dela esan daiteke”, ziurtatu zuen. “Gainera, azken urteotan, desleukozitazioaren metodoa gehitu zaie kontrol horiei. Metodo horrek gutxitu egiten du sukarraren eragin sekundarioa, murriztu egiten du immunitate-sistemaren alterazioa, eta saihestu egiten du gaixotasun berriak transmititzeko arriskua, hala nola Creutzfeldt-Jakobena”, “behi eroen” gaitza ere esaten zaiona.

Segurtasun gehiago izateko, Erresuma Batutik datozen dohaintzak —herrialde horretan atzeman zen “behi eroen” lehen kasua— Espainian mugatuta daude, azaldu zuen doktoreak. Nolanahi ere, “Espainiak ia bere burua dohaintzen bidez hornitzen du. Baliteke odola beste leku batzuetatik ekartzea, adibidez, Frantziatik, Europar Batasunaren segurtasun-baldintza guztiak betetzen baititu”, adierazi zuen.

Llau doktoreak, SEDARen Hemostasia, Transfusio Medikuntza eta Jariakoterapia Perioperatorioaren Atalaren III. Bileran hitz egin zuenean, nabarmendu zuen garrantzitsua dela “gaixoa kirurgien aurretik ondo prestatzea”, “ahal den neurrian, perioperatorioan odol-transfusioen eraginkortasuna ziurtatzeko (ebakuntzaren aurretik, bitartean eta ondoren)”. “Perioperatorioan erabili ohi diren odol-unitateen %30 ere ez ematea lor liteke”, adierazi zuen. Markatzaile berriak erabiltzeak, hala nola zain-asetasun mistoa eta laktatoa, hemoglobina-neurgailuekin batera, “anestesistari transfusioa egiteko une egokiena aurkitzen lagunduko liokete”, adierazi zuen.

SEDAReko ordezkariak gogoratu zuen, halaber, garrantzitsua dela pazienteak anemiarik ez izatea, ebakuntza baino lehen pazienteen ia %20an gertatzen den bezala; izan ere, orduan, “odola galtzen hasten denean, pazientea lehenago transfusioa egin beharko da”.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak