Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Odoleko glukosaren murrizketa intentsiboak ez du hobetzen 2. motako diabetesarekin lotutako buruko narriadura

2 motako diabetesa duten 70 urtetik gorako pertsonak adimen-narriadura garatzeko joera bikoitza dira

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Larunbata, 2011ko urriaren 01a

2. motako diabetesa duten pazienteetan odoleko glukosa-maila asko murrizteak ez du inolako prebentzio-neurririk ematen gaixotasun horri lotutako narriadura kognitiboari dagokionez. Hala erakusten dute ACCORD MID azterlanaren emaitzek, ‘The Lancet Neurology’-n argitaratua, zeinak glukosaren ezabatze drastikoak narriadura hori geldiaraz dezakeela dioen teoria baztertzen baitu. Aurreko azterketek erakusten dutenez, 2 motako diabetesa duten 70 urtetik gorako pertsonek gaixotasunik ez dutenek baino bi aldiz arrisku handiagoa dute narriadura kognitiboa jasateko.

2. motako diabetesa duten 55 urteko 3.000 parte-hartzailek hartu zuten parte ikerketan. Guztiek odoleko glukosa-maila handia zuten eta gaixotasun kardiobaskularrak izateko arrisku handia zuten.

Parte-hartzaileak bi taldetan banatu ziren. Lehenengoari gluzemia modu intentsiboan tratatzeko estrategia eman zitzaion, eta bigarrenari, berriz, tratamendu estandarra. 40 hilabeteko aldiaren ondoren, gaitasun kognitiboa eta garunaren bolumena neurtzea zen helburua. Hala ere, ikertzaileek azterketa amaitu baino hilabete lehenago amaitu behar izan zuten tratamendu intentsiboa, talde horretako pazienteak hiltzeko arrisku handia zegoelako.

Tratamendu intentsiboak pisu handiagoa ekarri zien parte-hartzaileei, eta handitu egin zituen aldi hipogluzemikoen kopurua eta heriotza-arriskua. Gainera, ikusi zen ez zela alde nabarmenik agertu bi taldeen gaitasun kognitiboan, ez eta onurarik ere arrisku kardiobaskularrean, nahiz eta terapia intentsiboko pazienteek nabarmen handitu zuten garun-bolumena.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak