Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Teknika berri bati esker, haurren hiperaktibitatea diagnostikatu eta tratamenduaren eraginkortasuna ebaluatu daiteke.

Azterketa baten arabera, adingabeko hiperaktiboek besteek baino txikixeagoa izaten dute garuna.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Osteguna, 2005eko urtarrilaren 13a

Arreta-defizitak eta hiperaktibitateak eragindako nahasmendua (TDAH) haurren % 3-7ri eragiten die. Orain espezialistek proba erabakigarria dute haur batek gaixotasun hori duen jakiteko. Positroien igorpen bidezko tomografia da (PET), eta, horri esker, arazoa badagoen egiazta daiteke eta tratamenduan dauden gaixoek hobera egin duten egiazta daiteke. Prozedura horrekin Bilboko ospitale batean egindako azterketa baten arabera, adingabeko hiperaktiboek gainerako mutilek baino zertxobait txikiagoa izaten dute garuna (%3 inguru).

“Orain froga bat dugu, arreta-defizita eta hiperaktibitatea adinari ez dagokiola erakusten duena, eta denborarekin pasatuko dela, guraso askok uste duten bezala. PETek jakinarazi du disfuntzio zerebrala dagoela eta, beraz, tratatu egin behar dela”, azaldu du lana zuzendu duen psikiatra Juan Antonio Hormaetxeak.

Hiperaktibitatea konplikazio neurologikoa da, mutiletan nesketan baino ohikoagoa, 3 edo 4 urterekin hasten dena eta eskola-adinean larriagotzen dena. Sufritzen dutenak “oso mugituak, traste bat, gehienetan “gelako gaiztoa” izaten dira, baina ez dira beti eredu berari erantzuten. “Kasu kezkagarrienak dira, hain zuzen, haurra lasaiagoa eta inoiz ez bulkadaka dabilenak, diagnostikatzen zailenak baitira”, zehaztu du adituak.

Une batean, hiperzinesia izenekoan, geldirik egoteko ezintasunari bulkadak kontrolatzeko ezintasuna gehitzen zaio. Izan ditzaketen ondorioei buruz “gehiegi edo batere hausnartu gabe” egiten dituzte ekintzak, eta etxeko istripuetan eta gainerako neska-mutilek baino maizago borrokatzen dira. Arreta eta kontzentrazioari eusteko zailtasunak, hori baita sintoma bereizgarriena, eskola-porrota izaten dira maiz. Eta horrek eramaten ditu, ia beti, gurasoak espezialista baten kontsultara.

Osagai genetikoak, Hormaetxearen arabera, pisu mugatua du nahasmenduaren agerpenean, eta bertan ere parte hartzen dute zenbait ingurumen-faktorek, hala nola familia-harreman gatazkatsuek edo beste haur problematiko batzuen eraginak.

Azken urteotan egindako ikerketek frogatu dute, halaber, eragina dutela garuneko neurotransmisoreetako asaldura metabolikoen nahastean, hala nola dopamina eta noradrenalina. Erditze konplikatuek, umetoki barneko infekzioek eta lehen urteetan gertatutako traumatismoek ere eragina dute hiperaktibitatean.

Hobekuntza

PETarekin lortutako irudiek, haur hiperaktiboen garuneko asaldura fisikoen beste proba batzuez gain, agerian uzten dute tratamendua jasotzen duten pazienteen hobekuntza klinikoa. Juan Antonio Hormaetxeak dio teknika hori baliagarria izan daitekeela terapia farmakologikoaren eraginkortasuna neurtzeko. “Nolanahi ere, proba osagarriak egiteko tresnatzat hartu behar da PET”. Bere iritziz, diagnostikoak klinikoa izaten jarraitu behar du. Erradiazioek izan ditzaketen bajak direla eta, ezin ditugu haurren eraginpean jarri arreta falta eta hiperaktibitatea diagnostikatzeko beharra dugun haur guztiak”.

Terapia egoki batek, “botikak eta psikoterapia konbinatzen dituena”, garuneko disfuntzioa zuzentzeko eta, oraingoz behintzat, arazoa gainditzeko aukera ematen du. Oso ohikoa da haurtzaroko hiperaktibitatea helduaroan desagertzea, baina “oraindik goiz da PETaren irudietan ikusten dugun funtzioaren normalizazioa iraunkorra den ala denbora mugarik gabeko medikazioarekin jarraitu behar den jakiteko”, dio adituak.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak