Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Teknika berri bati esker, hiperaktibitatea diagnostikatu eta tratamenduaren eraginkortasuna egiazta daiteke.

Mutil hiperaktiboek gainerakoek baino zertxobait txikiagoa izaten dute garuna

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Asteartea, 2006ko ekainaren 13a

Osasun-espezialistek teknika berri bat dute, haur batek arreta- eta hiperaktibitate-asaldurarik duen egiaztatzeko eta tratamenduan dauden gaixoek hobera egin duten egiaztatzeko. Prozedura horren bidez egindako azterketa baten arabera, mutil hiperaktiboek gainerako mutilek baino zertxobait txikiagoa izaten dute garuna (%3 inguru).

“Orain froga bat dugu, arreta-defizita eta hiperaktibitatea adinari ez dagokiola erakusten duena, eta denborarekin pasatuko dela, guraso askok uste duten bezala. Positroien Emisio bidezko Tomografiak (PET) garuneko disfuntzio bat dagoela eta, beraz, tratatu egin behar dela adierazten du”, azaldu du ikerketaren ardura duen Juan Antonio Hormaetxeak.

Hiperaktibitatea konplikazio neurologikoa da, mutiletan nesketan baino ohikoagoa, hiru edo lau urterekin hasten dena eta eskola-adinean larriagotzen dena. Pairatzen duten neska-mutilak oso mugituak izaten dira, nahiz eta ez duten beti eredu berari erantzuten. “Kasu kezkagarrienak dira, hain zuzen, haurra lasaiagoa eta inoiz ez bulkadaka dabilenak, diagnostikatzen zailenak baitira”, adierazi du Hormaetxeak.

Aditu horren arabera, osagai genetikoak pisu mugatua du nahasmenduaren agerpenean, eta hainbat ingurumen-faktorek ere parte hartzen dute, hala nola familia-harreman gatazkatsuek edo beste haur problematiko batzuen eraginak. Azken urteotan egindako ikerketek frogatu dute, halaber, eragina dutela garuneko neurotransmisoreetako asaldura metabolikoen nahastean, hala nola dopamina eta noradrenalina. Erditze konplikatuek, umetoki barneko infekzioek eta lehen urteetan gertatutako traumatismoek ere eragina dute hiperaktibitatean.

Garun txikiagoa

Neuroirudi-teknikek, hala nola erresonantzia magnetikoak eta tomografiak (TAC), jada adierazi zuten bazirela arreta-defizita zuten adingabeak, garun-bolumen txikiagoa zutenak. Espainian zentro gutxi batzuek duten irudi-teknika berria erabiltzeak aukera eman du haur osasuntsuekiko garezur-diferentzia hori uste baino askoz handiagoa dela ezartzeko.

PETarekin lortutako irudiek, haur hiperaktiboen garuneko asaldura fisikoen beste proba batzuez gain, agerian uzten dute tratamendua jasotzen duten pazienteen hobekuntza klinikoa. Hormaetxeak dioenez, teknika hori terapia farmakologikoaren eraginkortasunaren adierazle izan daiteke.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak