Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Testikuluetako minbizia gainditu ondoren seme-alabak izaten saiatu baino bi urte lehenago itxarotea gomendatzen dute urologoek.

Tratamenduek espermatozoideen ekoizpena aldatzen dute, eta fetu-arazoak ager daitezke.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Astelehena, 2005eko urtarrilaren 10a

Testikuluetako minbiziaren kontrako terapia egin ondoren, gutxienez urte bat edo bi itxarotea komeni da. Hala diote urologoek, farmakoen eta erradioterapiaren bidezko tratamenduek halako moldez aldatzen dutela espermatozoideen ekoizpena, fetu-arazoak sorrarazten baitituzte. Gainera, semen-sorkuntza erdira murrizten da denbora horretan.

Epe hori igaro ondoren, pazienteak, nahi izanez gero, ondorengotza normaltasun osoz izan dezake, salbu eta osasun arrazoiengatik bi testikuluak kendu bazaizkio. Hala ere, semena izozteko aukera dago, etorkizunean lagundutako ugalketa-programetan erabili ahal izateko.

Kasuen erdiak geroago kimioterapia- eta erradioterapia-saioak egin beharrik gabe konpontzen dira. Tumorea fase goiztiarretan detektatzen denean, tratamendua kaltetutako organoa erauztera mugatzen da. Organo horren ordez, askotan, silikonazko protesiak erabiltzen dira, itxura estetikoa nabarmen hobetzen dutenak. Kontrol mediko egoki eta zorrotza eginez gero bakarrik saihestuko da botika erasokorrik, nahiz eta minbizia lehen estadioetan antzeman.

Nork bere burua arakatzen ikastea

Urologoen iritziz, ordea, funtsezkoa da genitalei erreparatzen jakitea eta haien forma eta testura ezagutzea, irregulartasunak hautematen ikasteko eta tumore gaizto bat garaiz atzemateko. Adituen ustez, testikuluaren autoazterketak hilero 18 urtetik gorako ohitura izan beharko luke.

Gizonezkoak ez daude hain ohituta testikuluak aztertzera; emakumeak, berriz, kiste eta fardel posibleak ikusten dituzte bularretan. Roberto Llarena Bizkaiko Gurutzeta Ospitaleko urologoak esan du poltsen egoeraren kontrol pertsonal onak eta osasun-laguntzaren hobekuntzak minbizi horren hilkortasuna bi edo hiru puntu murriztea ahalbidetuko luketela. Testikuluetakoa ez da, nolanahi ere, tumore hilgarrienetakoa, baina, hala ere, batez beste hamar pertsonatik baten bizitza izaten da.

Maiztasun handiagoa dute 20-30 urteko mutilek eta 40-45 urteko gizonek. Oro har, lehenengo taldeko pazienteek tratamendu intentsiboagoak behar dituzte, haien zelulak, gazteenak, kaltegarriagoak baitira. Hala ere, kasu “oso arraroak” erregistratu dira umez jositako haurretan, eta beste batzuk, anekdotikoak baina ez hain arraroak, ohikoa baino zaharragoak diren gaixoetan.

Hobekuntzak bi frontetan

Testikuluetako minbiziaren aurkako borroka bi frontetan hobetu behar da, Llarenaren arabera. Osasun zerbitzuek gai izan behar dute gizon batek arazoren bat dagoela antzematen duenetik eta gaixotasuna diagnostikatzen duenetik igarotzen den denbora murrizteko, eta arazo hori konpontzeko behar diren neurri terapeutikoak hartzeko. “Frogatuta dago gizon bat kezkatzen hasten denetik ebakuntza egin arte sei hilabete igarotzen direla, batez beste”, dio urologoak.

Gizonezkoek, dagokienagatik, genitalak haztatzeko beldurra galdu behar dute, irregulartasunen bila. Testikuluak, euskal medikuak azaltzen duenez, arrautza baten forma eta testura ditu. Leuna da, eta ukitzean tinko sentitu behar du – “gehiegi estutu gabe, min ematen duelako” -, eta ez du koska eta irregulartasunik izango. Onena goizean dutxatu ondoren miatzea da, ur beroaren eraginez oraindik lakioak daudenean. Goiko aldean hodi moduko bat dago, kordoi espermatikoa. Ariketa hori zenbat eta gehiagotan egin, orduan eta praktika handiagoa lortuko da egin daitezkeen aldaketen kokapenean.

Koskor baten aurkikuntza, ehun-aldaketa batena, da arazoaren berri eman dezakeen seinale bakarra. Barrabiletako minbizia ez da agertzen minak agertzeagatik edo larruazalean orbanak izateagatik. Tumore bat ager ez dadin, kontuz aztertu besterik ezin da egin. Haurtxoak izan zirenean testikuluen beherakada txarra izan zuten gazteek baino joera handiagoa dute gaixotasun hori izateko.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak