Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Ugaltzeko adinean dauden Espainiako hamar bikotetik batek ugalkortasun-arazoak ditu

Ugalketa artifizialeko metodoek gorakada handia izan dute azken urteotan

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Asteazkena, 2002ko irailaren 18a

Lagundutako ugalketa teknikak metodo naturalen bidez ugaltzeko gai ez diren bikoteen azken itxaropena dira. Espainian, ugaltzeko adinean dauden hamar bikotetik batek behintzat arazoak ditu seme-alabak izateko, eta portzentaje hori handitzen ari da. Kalkuluen arabera, 600.000 bikote antzuak dira, eta kopuru hori 16.000 kasu berri gehitzen da urtero. Datu horiek azaltzen dute ugalketa artifizialaren metodoek azken urteotan gure herrialdean izan duten gorakada. Gaur egun, obulu izoztuetatik abiatuta lehen haurtxoa jaiotzeak sortu duen polemika dela eta.

“Osasun publikoak ez du ematen lagundutako ugalketari dagokionez”, dio José María Gómezek, Donostiako Poliklinika Gipuzkoako izen bereko zerbitzuko buruak. Ginekologo horrek harreman zuzena ezartzen du antzutasunaren igoeraren eta amatasunaren batez besteko adinaren atzerapenaren artean. “Elkarri lotutako fenomenoak dira, kontuan hartu behar baita 35 urtetik aurrera emakumeen ugalkortasuna %50 murrizten dela”, azaldu du.

Koldo Carbonerok, Quirón Klinikako Laguntza Bidezko Ugalketa Unitateko zuzendariak, teoria hori berresten du, eta antzutasunaren eragina azaltzen duen beste fenomeno bat dagoela adierazten du: semenaren kalitatea okertzea, estresaren, tabakoaren eta egungo bizi-erritmoaren ondorioz. “Guk egiaztatu dugu esterilitatea %10etik %20ra igaro dela hamabost urtean”, dio.

Osasun publikoak eta zentro pribatuek, funtsean, hiru tratamendu eskaintzen dituzte. Lehenengoa intseminazio artifiziala da -emailearen edo ezkontidearen semenarekin egin daitekeena-, obulaziotik gertu dagoen unean emakumearen ugalketa-traktuan modu ez-naturalean espermatozoideak metatzean datzana. Bigarrenik, in vitro ernalketa dago, laborategian ernaltzen dena eta, ondoren, enbrioia umetokira transferitzen duena. Azkenik, mikroinjekzio espermatikoa dago: espermatozoide bakarra injektatzen da obuluan, eta, ondoren, enbrioiak umetokira eramaten dira.

Zaila da tratamendu horietako edozeinetara jotzen duten bikoteen kopurua kuantifikatzea. Carbonero ginekologoak dioenez, antzutasun-arazoak dituzten ezkontideen %80k laguntza behar dute lagundutako ugalketa egiteko. Roberto Matorras, Gurutzetako Ospitaleko (Barakaldo, Bizkaia) alorreko arduraduna, ez da ausartzen ehunekoei buruz hitz egitera, eta hauxe besterik ez du adierazten: iaz 12.000 kontsulta egin ziren Bizkaiko zentroan ernalketa-arazoei buruz.

Matorrasek antzutasun-tasa %10-15era jaitsi du, eta arrazoitzen du fenomenoaren eraginaren hazkundeak zerikusi handia duela lehen tratamendu mota hori ez zuten pertsonak espezialistarengana jotzearekin. “Egia da antzutasuna handitu egin dela amatasuna atzeratu egin delako, baina kontuan hartu behar da, halaber, lehen pentsatu ere egiten ez zuten eta, beraz, estatistiketan agertzen ez ziren bikote asko joaten direla medikuarengana”, esan du.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak