Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elikagaien Segurtasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Arauen premia hizkuntza urdinaren arloan

Europar Batasunean indarrean dagoen araudiak transmisio-arrisku handiko agerraldien berri ematera eta kautelazko neurriak hartzera behartzen du

Premiazko lege-neurriak eta horien berehalako eguneratzeak izan dira Administrazioak berriki hizkera urdinaren agerraldiaren adierazpenaren aurka emandako legezko antidotoak, bai hausnarkarien artean zabal ez daitezen, bai neurri murriztaileak alferrik luzatzeak eragindako abeltzaintza-sektorearentzako kalte ekonomiko itzulezinak saihesteko.

Mingain urdinaren gaixotasuna nazio mailako arazo larria izan da, hainbat autonomia erkidegotan eragina izan duena, eta, horren ondorioz, ardi aziendaren txabola nazionalaren %50 baino gehiago behin-behineko ibilgetu da, bai eta gainerako hausnarkari bizien (ahuntzak, behiak edo oreinak) zati handi bat ere. Urriaren amaieran epizootiak 11,5 milioi ardi-buru, 1,7 milioi ahuntz-buru eta 1,8 milioi behi-azienda hartzen zituen Espainian.

Espainiako agintarien helburu nagusia gaixotasunaren hedadura kontrolatzea eta saihestea izan da, haren kontrola eta aurkako borroka errazteko neurriak hartuz. Alde horretatik, eta hartutako neurri murriztaileen luzapenak abeltzaintza-sektoreari kalterik egin ez diezaion, Nekazaritza, Arrantza eta Elikadura Ministerioak (MAPA), denbora gutxian, presako lege-jarduerak eman ditu egoeraren larritasuna arintzeko. Berehala eguneratu behar izan dira, arriskua ebaluatu ondoren, eta, gainera, Europar Batasunean erabakiak hartu gabe geratzen dira, baita gaixotasunaren bilakaera ere.

EBk debekatu egin du animalia bizien, hazien eta etxeko eta basoko hausnarkarien obuluen eraginpean dauden Espainiako zonen esportazioak

Orain dela gutxi, EBko adituek erabaki zuten mingain urdinaren aurkako murrizketek eragindako zatia Jaengo bi eskualdetara murriztea, Andaluzia (Cadiz, Malaga, Sevilla, Huelva eta Kordoba), Extremadura (Cáceres eta Badajoz) eta Gaztela-Mantxako (Toledo eta Ciudad Real) gainerako probintziei aplikatzen zaizkien debekuei eutsiz. Kasu horietan, EBk debekatu egiten du probintzia horietako animalia bizien, semenen eta etxeko eta basoko hausnarkarien obuluen esportazioak egitea, gaixotasunaren transmisioa saihesteko.

Oinarrizko araudia mihi urdinean
Ardien katarro-sukarraren edo mihi urdinaren aurkako neurri espezifikoak, oinarrizko izaeraz, 2001. urtearen amaieran onetsitako Errege Dekretu baten bidez araututa daude. Haren helburua zen gure barne-zuzenbidean sartzea gaixotasun horren aurkako neurriak, kontuan hartuz espezie sentikorren hazkuntza-ezaugarriak eta animalien eta haien espermaren, obuluen eta enbrioien mugimenduei aplikatu beharreko arauak, gaixotasuna agertzearen ondorioz murriztapenak dituzten eremuetatik abiatuta.

Ardi-mihi urdina Animalien Osasunaren Mundu Erakundearen (OIE) Nazioarteko Kode Zoosanitarioaren A zerrendan jasotako gaixotasuna da, eta hura zabaltzeak arrisku larria dakarkio aziendari, eta horrek oso ondorio kaltegarriak izan ditzake nazioarteko merkataritza-trukeetan. Hori dela eta, beharrezkoa da erkidegoko eta estatuko agintariek esku hartzea, baita abere ustiategiren bat gaixotasunean dagoela susmatzen denean.

Kasu honetan, 2004ko urriaren 13an, aipatutako Errege Dekretuan aurreikusitako mihi urdina zaintzeko programak, Andaluziako Autonomia Erkidegoak aplikatuta, agerian utzi zuen mingain urdinaren birusak Cadizko probintziaren ekialdean zirkulatzen duela. Europako agintariek jarduteko beharra ikusi zuten, 2004ko urriaren 14ko Erabakiaren bidez, Espainian mihi urdinaren aurkako babes-neurriei buruzkoa, Andaluziako hainbat albaitari-eskualdetatik Europar Batasunerantz animaliak mugitzea debekatzen zuena.

Europar Batasunaren erabaki hori deusetan galarazi gabe, gaixotasuna Espainian hedatzeak beharrezkoa eta premiazkoa egiten zuen MAPAk gaixotasuna zabaltzea eragotziko zuten jarduerak egitea, eta, aldi berean, gaixotasunaren kontrola eta aurkako borroka erraztea. Neurriak epe laburrean aplikatuko dira, Europar Batasuneko agintariek horren gainean erabaki berriak hartu arte eta gaixotasunaren bilakaeraren zain.

Kautelazko neurriak eta legezko oinarria
2003ko Animalien Osasunari buruzko Legeak Estatuko Administrazioari ematen dio planteatutako egoeraren aurrean irmo jarduteko behar den lege-oinarria. Helburua da Epizootien Nazioarteko Bulegoaren Nazioarteko Kode Zoosanitarioan edo Estatuko edo Europar Batasuneko araudian, bereziki zabalkunde handikoak, jasota dauden eta nahitaez aitortu behar diren animalien gaixotasunak lurralde nazionalean zabaltzea saihestea. Kasu susmagarririk edo egiaztaturik edo osasun arrisku larririk izanez gero, gaixotasun horien hedadura prebenitzea ere bada asmoa.

Kasu horietan, Estatuko Administrazio Orokorrak honako neurri hauek hartu ahal izango ditu, besteak beste: animaliak eta animalia-jatorriko produktuak edo ustiapeneko azpiproduktuak eremu edo lurralde jakin batean edo estatu osoan lekualdatzea eta garraiatzea kautelaz debekatzea, ustiategietan animaliak sartzea edo ateratzea, edo leku edo instalazio jakin batzuetan kautelaz ibilgetzea; lurralde nazionaletik, animaliengandik, animaliengandik, animaliengandik, animaliengandik edo animaliengandik ekarritako produktu

Mingain urdinari buruzko premiazko neurri espezifikoak, orain arte MAPAk hartutakoak, 2004ko urriaren 22ko eta azaroaren 4ko ministro-agindu banatan onartu dira. Agindu horiek animaliak mugitzeko debekuak edo murrizketak ezartzen dituzte, bai eta mugimendu hori onartzen den kasuetako zenbait baldintza ere.

Azken horrek, arriskua behar bezala ebaluatu ondoren, zabaldu egiten ditu espezie sentiberetako animaliek osasun-arriskuko eremuetan eta horien eta eremu librearen artean egin ditzaketen mugimenduak, eta, hala ere, berme egokiak ezartzen ditu gaixotasuna zabal ez dadin.

Neurri horiek hartzea bat dator EBko produktuen zirkulazio askearen printzipioarekin; izan ere, Europako Erkidegoa Eratzeko Itunak aukera ematen du inportazioari, esportazioari edo igarotzeari debekuak edo murrizketak ezartzeko, animalien osasuna eta bizitza babesteko, kasu honetan bezala.

SUSMOPEAN JARDUTEA

Irud.
Araua irmoa da gaixotasuna baieztatzen denean edo susmoak daudenean jarduteko exijigarritasunari dagokionez: agintari eskudunari berehala jakinaraztea. Bestela, ondorioak erantzukizun zibil, administratibo edo penalak izan daitezke.

Alde horretatik, prebentzioa da armarik onena. Hori dela eta, hizkuntza urdinari buruzko Estatuko oinarrizko araudiak jarduerak aurreikusten ditu, baita gaixotasuna susmatzen denean ere. Hala, murrizketarik gabeko eremu batean dagoen ustiategi batean ardien katarro-sukarra izan dezakeela uste den animalia bat edo gehiago badago, albaitari ofizialak ikerketa-bitarteko ofizialak aplikatu beharko ditu berehala, gaixotasuna badela baieztatzeko edo gezurtatzeko.

Horretarako, osasun-agintariek laborategiko azterketetarako eta gaixotasunaren diagnostikorako egokiak diren laginak hartuko dituzte, eta, ondoren, Erreferentziazko Laborategi Nazionalera bidaliko dituzte, gaixotasunaren diagnostikoa baieztatzeko eta birus-mota egiaztatzeko.

Kasu horietan, albaitari ofizialaren betebeharrak ez dira gutxi. Besteak beste, kaltetutako ustiategia berehala jarri beharko du zaintza ofizialaren pean; animalien errolda ofizial bat egiteko agindua eman beharko du; bizirik irauteko edo bektorea instalatzeko bitarteko izan daitezkeen lekuen zenbaketa egin beharko du, batez ere birsortzearen alde dauden lekuena; azterketa epidemiologikoa egin beharko du; aldian behin ustiategia bisitatu, eta infekzioaren edo heriotzaren susmagarri diren animalien azterketa kliniko zehatza egin edo autopsia egin beharko du; eta gaixotasunaren berri eman.

Neurri horiek beste ustiategi batzuetan ere ezar daitezke, baldin eta neurri horiek ezartzeak, haien kokapen geografikoak edo gaixotasuna dagoela susmatzen den ustiategiarekin harremanetan egoteak kutsatzeko aukera ematen badute. Bai kasu batean, bai bestean, gaixotasunaren eraginpean egon daitekeen edozein animaliaren jabeak edo zaintzaileak beharrezko diren kontserbazio-neurri guztiak hartuko ditu animaliak lekualdatzeko edo aldi baterako konfinatzeko debekua bermatzeko.

Bibliografía

  • AGINDUA, Nekazaritza, Arrantza eta Elikadura Ministerioarena, 2004ko urriaren 22koa, mihi urdina babesteko berariazko neurriak ezartzen dituena. (2004ko urriaren 23ko BOE).
  • AGINDUA, Nekazaritza, Arrantza eta Elikadura Ministerioarena, 2004ko azaroaren 4koa, mihi urdina babesteko berariazko neurriak ezartzen dituena. (2004ko azaroaren 6ko BOE).
  • 1228/2001 Errege Dekretua, azaroaren 8koa, ardien katarro-sukarra edo mihi urdina kentzeko berariazko neurriak ezartzen dituena. (2001eko azaroaren 30eko 287/2001 BOE).

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak