Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elikagaien Segurtasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Arrain izoztuaren etiketa berriak

Izoztutako arrainaren etiketak, bai eta hotzetan kontserbatzeko tratamenduak jasotzen dituzten arrantzako eta itsaski-bilketako beste produktu batzuenak ere, berariazko arau batek arautzen ditu urtarrilaren 4tik aurrera. Besteak beste, etiketa berrian espeziearen izen komertziala eta zientifikoa, produkzio metodoa eta harrapaketa edo hazkuntza eremua jaso beharko dira.

2003ko urtarrilaren 4an jarri zen indarrean 1380/2002 Errege Dekretua, abenduaren 20koa, arrantzatik, akuikulturatik eta itsaski-bilketatik datozen produktu izoztu eta ultraizoztuak identifikatzeari buruzkoa. Erregulazio berriaren ondorio zuzena da kontsumitzailearen esku jartzen diren arrain-produktu izoztuen eskaintza gero eta ugariagoa izatea eta merkaturatzeko arau komunak behar izatea.

Hemendik aurrera, merkaturatze-faseetan parte hartzen duten eragile ekonomikoek baldintza berriak bete behar dituzte produktu horien etiketatzean, aurkezpenean eta publizitatean sartu beharreko informazioari buruz, arrantza-espezieen izen komertzial eta zientifikoei, harrapaketa-eremuei eta horiek lortzeko metodoari dagokienez. Printzipio orokor gisa, kontsumitzaileen oinarrizko eskubideak errespetatzeko, eskatzen da informazioa egiazkoa eta osoa izatea, eta ikusteko modukoa izatea, karaktere irakurgarri eta ezabaezinekin, lehen salmentatik azken kontsumitzaileari saldu arte.

Onartutako araua


Merkatu Antolakunde Bateratuaren (MAB) testuinguruan sartzen da arrantza- eta akuikultura-produktuen sektorean (1999an ezarri zen), nahiz eta aurrekari historikoak 1970eko hamarkadakoak izan, Erkidegoan merkatu bateratua antolatzea zuen helburu, ekoizleei zein kontsumitzaileei etekina ateratzeko, ekoizpena eta eskaria bateratuta harmonizatuz.

Arrantzako, itsaski-bilketako eta akuikulturako produktuak merkaturatzeko eta eraldatzeko politika, besteak beste, merkataritza-kate osoan produktuak normalizatzeko neurrien bidez gauzatzen da, merkatuari gardentasuna emateko eta kontsumitzaileari informazio egokia emateko, bereziki produktuen izaerari eta jatorriari buruz. Hori dela eta, arrantza-produktuen merkaturako arau komunak ezartzea da helburu horiek lortzeko beharrezkoak diren jardueretako bat. Alde batetik, kontsumitzaileari babesgabetasun-egoerak eragozten zaizkio erosten ari den produktuari dagokionez, eta, bestetik, merkatuko operadore ekonomikoei kalte egin diezaieketen lehia desleialeko jarduerak.

Arrantzako produktuen kontsumo komunitarioa inportatutako produktuen mende dago nagusiki, Europar Batasuneko kontsumo osoaren %60 baitira. Inportazio kopuru handia dela eta, Europako merkatuak kanpoko lehiari ireki behar izan dio, industria eraldatzailearen nahiz kontsumitzaileen beharrak asetzeko. Kontsumitzaileak ahalik eta arrantza-produktu izoztu gehienek seguruak izan behar dute eta behar bezala identifikatuta egon behar dute, haien jatorria eta izena ezagututa.

Produktu horiek ordezkaritzaren bidez Etiketa


da kontsumitzaileari zuzenean arrantza-produktu izoztuaren ezaugarrien berri emateko biderik egokiena. Arrantzako, itsaski-bilketako eta akuikultura izoztuko edo ultraizoztuko produktuek izan behar duten gutxieneko informazioa hau da:



  • Espeziearen izen komertziala eta zientifikoa
  • Ekoizpen-metodoa (erauzketa-arrantza, ur gezetako arrantza edo akuikultura/itsaski-bilketa)
  • Harrapatzeko edo hazteko eremua

Ontziratuta saltzen diren produktuen kasuan, informazioak nahitaez agertu behar du produktuaren ontzian edo bilgarrian. Soltean edo ontziratu gabe aurkezten diren produktuei dagokienez, produktuari buruzko edo handik hurbil dagoen oholtxoan edo kartelean agertu behar du informazioak. Gainera, ontziratu gabeko produktuetan, aurkezpen komertzialaren modua (osoa, xerrak eta bestelakoak) eta produktu izoztuaren izena adierazi behar dira.

Arauak gutxieneko neurriak ezartzen ditu etiketarako (9,50 zentimetroko luzera eta 4 zentimetroko altuera), eta karaktereak irakurgarriak eta ezabaezinak izatea eskatzen du. Etiketetan nahitaez agertu behar duen hizkuntza gaztelania izango da; hala ere, gaztelania ez den hizkuntza koofiziala duten autonomia-erkidegoek aukera izango dute testua bi hizkuntzetan etiketa bakar batean agertzeko, letra mota eta tamaina berean.

Kasu batzuetan, eta produktuak zurituta eta bururik gabe aurkezten direnean, izen generikoa erabiltzea baimentzen da, ganba edo otarrainxka espezie guztietan gertatzen den bezala. Ganba zuritua edo otarrainxka zuritua deitzen zaie, hurrenez hurren. Horrek ez du galarazten ganba edo otarrainxka zurituak espezie jakin batekoak direla ziurtatu eta bermatzen duen ekoizleak bere produktuak espezie horren izen komertzialarekin aurkeztu ahal izatea. Kasu honetan, baimena ematen da espezieak merkaturatzea errazteko, kontsumitzaileak onartu eta ezagutzen duen izen generiko baten pean.

Bestalde, kontsumitzaileari fresko gisa aurkezten zitzaizkion baina aldez aurretik desizoztu ziren produktu guztiek, hemendik aurrera, iraungitze-data finkatzeaz gain, desizoztutako produktu gisa etiketatu beharko dira. Alde horretatik, produktuari erantsi behar zaion informazioan agertuko da produktuaren freskotasunari edo freskotasunik ezari buruzko identifikazioa, kontsumitzailearentzako iruzurrezko egoerak saihesteko. Hemendik aurrera, fresko-egoeran dagoen eta desizoztutako produktu gisa identifikatzen ez den arrantzako, itsaski-bilketako eta akuikulturako produktu orok fresko-itxura du. Administrazioak nahitaez bermatu behar dio kontsumitzaileari, kontrol- eta ikuskapen-eginkizunen bidez, presuntzioak errealitatera egokitzen direla.

ARAUAREN ERAGINKORTASUNA Arauaren

eraginkortasuna eragile ekonomikoek araua betetzearen menpe egongo da funtsean. Arrantza-produktu freskoak, hoztuak edo egosiak arautzen zituen 1999ko arauaren aplikazioari buruz egin diren azterketek erakusten dute ez dela gauza bera gertatzen txikizkako merkataritzan, produktu horiek hasieratik etiketatzera behartzen baitzuen. Hauteman diren arazoen artean, eragile ekonomikoek etiketatzearen garrantziari buruzko sentsibilizazio eta kontzientziazio eskasa aipatzen dute; eta etiketatzeari buruzko araudia kontrolatzeko eta betetzeko eskumena duten administrazioek jarrera ez oso ausarta eta deskoordinatua dute.

Antzeko egoerak saihesteko, zenbait sektoretan funtsezkoa da izoztutako eta ultraizoztuko arrantza-produktuen etiketei buruzko informazioa hobetzea. Bai txikizkako operadoreek, bereziki hornidura-azokek, bai kontsumitzaileek eskura izan behar dute prestakuntza hori. Bestalde, eta osagarri gisa, Administrazioak etiketatzeari buruzko araudia betetzen ote den kontrolatzeko aukera gehiago eskatu da.

Bibliografía

  • 1380/2002 Errege Dekretua, abenduaren 20koa, arrantzako, akuikulturako eta itsaski-bilketako produktu izoztu eta ultraizoztuak identifikatzeko dena (BOE, 3. zk., 2003ko urtarrilaren 3koa).
  • 3/2001 Legea, martxoaren 26koa, Estatuko Itsas Arrantzari buruzkoa (BOE, 75. zk., 2001eko martxoaren 28koa).

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak