Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elikagaien Segurtasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Arrainetan eta itsaskietan metilmerkurioa dagoen detektatzeko metodo bat garatu dute

Teknika aitzindaria da merkatuan, oso erabilgarria osasun-ikuskapenetarako eta produktuaren kalitate-kontroletarako.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Asteartea, 2009ko azaroaren 17a

Valentziako Unibertsitate Politeknikoko (EHU) Azterketa Molekularraren eta Garapen Teknologikoaren Institutuko (IDM) ikertzaile-talde batek garatutako metodo kolorimetriko berri bati esker, arrainetan eta itsaskietan metilmerkurioa azkar eta erraz detekta daiteke, eta, hartara, gerta daitezkeen intoxikazioak saihesten dira. Metodo aitzindaria da merkatuan, batez ere Osasun ikuskapenetarako eta produktuaren kalitate kontrolerako baliagarria, kontsumitzailearengana iritsi baino lehen, EHUk zehazten du.

Metilmerkurioa konposatu toxikoa da, ibai eta aintziretan metatutako merkurio ez-organikotik eratorria, eta berehala metatzen da uretako flora eta fauna ia osoan. IDMko ikertzaileek diotenez, oso arriskutsua da substantzia toxikoa irenstea. Herrialde gehienetan, arrain-produktuak giza kontsumorako egokiak dira, kilogramoko 0,2 edo 0,3 miligramo (mg/kg) baino metilmerkurio-maila handiagoa ez dutelako, baina espezie batzuetan, hala nola marrazoan edo ezpata-arrainean, 1 mg/kg-tik gorako mailak aurki daitezke.

Orain arte erabilitako metodo analitikoen konplexutasunaren aurrean, UPV/EHUko ikertzaileek garatutako teknika askoz azkarragoa da, eta konposatu toxiko horren presentzia detektatzeko eta kontzentrazio maila giza kontsumorako muga onargarrien barruan dagoen jakiteko aukera ematen du. Garatutako metodoaren arabera, substantzia solido bat arrain-estraktu batean esekitzen da, eta, metilmerkurioa badago, kolorea eta fluoreszentzia aldatu egiten dira disoluzioan. Ondoren, IDMko ikertzaileek adierazten dute zenbat den zehazki.

Metilmerkurioa detektatzeko metodo berria ate molekular nanoskopikoen ekintzan oinarritzen da. Material mota honek leku jakin batera sartzeko aukera ematen du, ateak irekiak edo itxiak izan baitaitezke kanpoko estimuluen bidez. Metodo berri horren bidez, metilmerkurio-maila oso baxuak detekta daitezke; izan ere, metilmerkurio molekula batek materialaren koloratzaile-molekula asko askatzen ditu, eta, hala, seinalea anplifikatu egiten da. “Ate molekularra ireki egingo litzateke metilmerkurioa dagoenean, nahiz eta substantzia toxikoaren kontzentrazioa oso txikia izan”, esan dute IDMtik.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak