Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elikagaien Segurtasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Ur mineral naturalen, iturburuen eta prestatuen merkaturatzea arautzen duten bi errege-dekretu

Bereizketa horren bidez segurtasun juridiko handiagoa lortu nahi da eta Europar Batasuneko araudira egokitu.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Ostirala, 2010eko abenduaren 31

Espainiako Gobernuak bi errege-dekretu onartu ditu, giza kontsumorako ur mineral naturalen eta iturburu ontziratuen ustiapena eta merkaturatzea arautzen dutenak, bai eta giza kontsumorako ur prestatu ontziratuak prestatzeko eta merkaturatzeko prozesua ere. Osasun eta Gizarte Politika Ministerioak azaldu zuenez, bi dekretu berri horiek “alde batetik, komeni da bi arau bereizitan bereiztea ur mineral naturalen eta iturburuko uren erregulazioa, eta, bestetik, bi ur-talde horiei eskatzen zaizkien irizpideen aldean dauden desberdintasunak direla eta, segurtasun juridiko handiagoa lortzearren eta erkidegoko arauekin bat etorriz”.

Orain arte, araudi horrek xedapen bakarra zuen, edateko ur ontziratuak prestatu, zirkulatu eta saltzeko prozesua arautzen zuena. Indarrean dagoen araudiaren arabera, gaur egun giza kontsumorako ontziratzen diren urak mineral naturalak, iturburuko urak, ur prestatuak eta kontsumo publikoko ur ontziratuak dira.

Dekretu berriek definitzen dute zer diren ur mineral naturalak eta iturburuko urak eta giza kontsumorako ur prestatuak. Gainera, produktu horiek hartzeko, manipulatzeko, zirkulatzeko, merkaturatzeko eta, oro har, horien antolamendu juridikorako arauak finkatzen dituzte. Janarien higieneari eta ukipen-materialei buruzko Europar Batasuneko legeria berriaren aplikazioarekin ere eguneratu da indarrean dagoen araudia.

Osasun Sailak ziurtatu zuenez, errege dekretu horien bidez, “bermatu egiten da kontsumitzaileak uraren kalitateari eta jatorriari buruzko informazioa izateko eskubidea, giza kontsumorako prestatutako ur ontziratuen eta ur mineral eta iturburuen artean akatsik ez eragiteko”. Gainera, etiketatze-baldintza batzuk ezartzen dira, uraren jatorriari buruzko informazioa barne hartzen dutenak. Araudi honen azken helburua ontziratutako edari-uren elikadura-segurtasuna bermatzea da.

Araudi berriak kontsumitzaileek uraren kalitateari eta jatorriari buruzko informazioa jasotzeko duten eskubidea bermatzen du.

Uren definizioa

Giza kontsumorako ur dira ur guztiak, bai jatorrizko egoeran, bai tratatu ondoren, edateko, janaria prestatzeko, elikagaiak prestatzeko edo beste erabilera batzuetarako erabiltzen direnak, jatorria eta banaketa-sare baten bidez hornitzen diren kontuan hartu gabe, zisterna batetik edo ontziratuta.

Errege dekretu berrietan jasotakoaren arabera, ur mineral naturalak dira, mikrobiologikoki osasuntsuak direnak, lurrazpiko geruza edo hobi batean jatorria dutenak eta iturburu batetik ateratzen direnak edo zundaketaren, putzuaren, zangaren edo galeriaren bidez har daitezkeenak, edo horietako edozeinen konbinazioaren bidez.

Iturburuko urak lurrazpikoak dira, eta berez azaleratzen dira lurraren gainazalean, edo horretarako egiten diren lanen bidez jasotzen dira, beren kontsumoa ahalbidetzen duten ezaugarri naturalekin.

Ur prestatuak mineral naturalak eta iturburukoak ez diren urak dira, edozein jatorri izan dezaketenak eta baimendutako tratamendu fisikokimikoen mende jartzen direnak, ezarritako edangarritasun-ezaugarriak izan ditzaten.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak