Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elikagaien Segurtasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

CSICek duela 50 urte baino gehiago lantzen ziren arbeletxeko-barietateen DNA berreskuratzen du

Material genetiko hori germoplasma-bankuen barietate biziekin konparatu ondoren, orduan zeudenetako zein galdu diren jakin ahal izan da.

  • Egilea: Argitaratze-dataren
  • arabera: Astelehena, 2011ko abuztuaren 29a

Ikerketa Zientifikoen Kontseilu Goreneko (CSIC) ikertzaileek duela mende erdi baino gehiago Espainian lantzen ziren arbeletxeko-barietateen (Prunus armeniaca) DNA berreskuratu dute. Ikerketa-erakunde publikoak jakinarazi duenez, XX. mendeko 50eko eta 60ko hamarkadetatik giro-tenperaturan kontserbatutako zenbait arbeletxeko-haziren bildukitik amaren geneak ateratzea lortu dute zientzialariek. Material genetiko hori germoplasma-bankuen barietate biziekin konparatu ondoren, orduan zeudenetako zein galdu diren jakin ahal izan dute.

Haziak Joaquín Herrero ikertzaileak eta haren laguntzaileek 1950eko eta 1960ko hamarkadetan Iberiar Penintsulan bildutako hezur eta pipitazko fruta-arbolen kartografia-lan zabal batetik zetozen. “Hezurrak bagenituen, baina duela 60 urte fruitu horren sorburua nolakoa zen jakiteko, amarena bezalako material genetikoa aurkitu behar genuen. DNA hori hazien estalkian aurkitzen dugu azkenean, almendrak estaltzen dituen azal marroi horretan”, azaldu zuen Iñaki Hormaza ikertzaileak, Hortofrutikultura Subtropikaleko eta Mediterraneoko La Mayora institutukoak (CSIC).

Teknika berriaren bidez, antzinako landareen “hatz-marka” lortzen da, eta zer lekutan hazi diren ikusten da. “Antzinako barietate horien eredu genetikoa lortu eta gaur egun kontserbatzen diren barietateekin konparatu ondoren, ikusi dugu zein material eta zein eremuri eman behar zaien lehentasuna indarberritze bat egiteko. Metodo horrek beste espezie batzuentzat balio du, baldin eta, seguru asko, haziak sotoren batean lo egiten badute”, esan zuen Hormazak. Aurkikuntza “PLoS One” aldizkariaren azken alean argitaratu da.

Iruzkin bat argitaratzen baduzu, datu-babesari buruzko politika onartzen duzu

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak