Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elikagaien Segurtasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Dioxinen gehieneko mugak elikagaietan

Europar Batasuneko araudi berri batek pentsuetan eta elikagaietan dioxinen eta PCBen presentzia murriztera behartzen ditu elikagai-kateko operadoreak

img_funcionales 11

Europako Batzordeak elikagaietako dioxinen eta poliklorobineiloen (PCB) eduki maximoak finkatu berri ditu, Europar Batasuneko erregelamendu baten bidez. Araudi horrek aldatu egiten du orain arte erreferentzia gisa erabiltzen zena. Substantzia horien mugak ezartzeko, Giza Elikadurako Batzorde Zientifikoaren (CCAH) irizpenak eta kutsatzaile horiek giza elikaduran duten arriskuaren ebaluazioari buruzko beste azterlan batzuk hartu dira kontuan, eta, gainera, bat dator Europar Batasunean dioxinekin kutsatutako animalientzako pentsuak jasoko zituzten 700 bat abeletxe blokeatzearekin.

Animaliaren nutrizio-adierazlea

Giza Elikaduraren Batzorde Zientifikoak astean irensketa onargarria (IST) ezarri zuen, hau da, 14 pg EQTOMS (Osasunaren Mundu Erakundearen baliokide toxikoak) pisuaren kilo bakoitzeko dioxinentzat eta dioxinen antzeko PCBentzat. Erkidegoko legegileak berak onartu du esposizio-balioespenek adierazten dutela erkidegoko biztanleriaren ehuneko handi batek IST baino dosi handiagoa xurgatzen duela elikagaien bidez, eta herrialde batzuetako biztanle-talde batzuek arrisku handiagoa izan dezaketela elikadura-ohituren ondorioz.

Egindako erreformak baditu bere arrazoiak; izan ere, 2001ean, erreferentziazko oinarrizko araudia onartu zenean, dioxinetarako eduki maximoak baino ez ziren finkatu, baina ez dioxinen antzeko PCBetarako, kontuan hartuta substantzia horien prebalentziari buruzko datu gutxi zeudela une hartan. Orain, datu berriak agertzean, egiaztatu da, ikuspegi toxikologikotik, finkatzen den edozein maila dioxinei zein dioxinen antzeko PCBei aplikatu beharko litzaiekeela.

Europako Batzordeak dioxinei buruzko xedapenak berrikusi behar izan ditu, dioxinen eta dioxinen antzeko PCBen presentziari buruzko datu berriak ikusita, batez ere dioxinei ezarritako gehieneko edukiak aplikatzeko.

Zaintzatik kontrolera
Arau berriak EBko legeen aniztasuna bateratzen du eta kontsumitzaile-talde ahulenentzako parametro espezifikoak finkatzen ditu.

Elikagaietan kutsatzaile jakin batzuen gehieneko edukiak ezartzearen funtsezko helburua osasun publikoa babestea da. Osasun publikoaren intereserako, hain zuzen ere, funtsezkoa zen kutsatzaileen edukia ikuspegi toxikologikotik maila onargarrietan mantentzea. Alde horretatik, orain dela gutxi onartutako arauen aurretik, ahal den guztietan, kutsatzaileen presentzia kontu handiz murriztu behar zen, nekazaritzako edo ekoizpeneko praktika egokien bidez, osasunaren babes-maila handiagoa lortzeko, bereziki talde ahulenentzat.

Orain, Erregelamendu berriak dio gizakien eta animalien elikatze-kateko operadore guztiek egin behar dituztela behar diren ahaleginak eta egin behar dituztela pentsuetan eta elikagaietan dioxinak eta PCBak gutxitzeko. Bestalde, estatu kideek, orain uniformetasuna lortzeko arau bat badute, behar diren zaintza-neurriak hartu behar dituzte elikagaietan kutsatzaileak egoteari dagokionez.

Kutsatzaileei buruzko erregelamendu-araua eta elikagaietako eduki maximoei buruzko ondorengo aldaketak estatu kideetako legedien arteko desberdintasunak desagerrarazten saiatu dira, bai eta populazio ahulenei zuzendutako elikagaietarako parametroak finkatzen ere. Auziak, batzuetan, arrisku eta desoreka egoerak eragin ditu biztanleriarentzat; izan ere, 2001eko Araudia onartu arte ez da ezarri Europako Erkidegoko legeriak gehieneko edukirik bularreko haurrentzako eta adin txikiko haurrentzako elikagaietako kutsatzaileentzat.

Gainerako elikagaientzat zuhurtasun-neurri gisa, eta kontsumitzaileen osasuna babestearren, elikagaien osagaiek Europar Batasunean ezarritako gehieneko edukiak errespetatu beharko lituzketela ezarri zen, diluzioa saihesteko elikagai konposatuari gehitu aurretik. Arauak atea zabalik uzten zuen berrikusketarako, eta xedatzen zuen Europar Batasunean onartzen zen eduki maximo oro aldian behin berrikusi beharko zela, ezagupen zientifiko eta teknikoen bilakaeraren eta nekazaritza- edo ekoizpen-praktiken hobekuntzaren arabera.

Kontsumoa eta poluzio-mailak murriztea
Erkidegoko legegileari, zalantzarik gabe, garrantzitsua eta beharrezkoa da dioxinekiko eta PCBekiko giza esposizioa murriztea, elikagaien kontsumoaren bidez. Horretarako, planteamendu integratua proposatzen du, kontuan hartuta elikagaiek gizakientzat duten kutsadura zuzenean lotuta dagoela animalientzako elikagaien kutsadurarekin. Helburua da dioxinen eta dioxinen antzeko PCBen presentzia murriztea elikagai-kate osoan, hau da, animalien elikaduran erabiltzen diren lehengaietatik hasi eta gizakietaraino, elikagaiak ekoizteko erabiltzen diren animalietatik igarota.

Gainera, dioxinak eta PCBak elikagaietako eta pentsuetako dioxinen antzekoak aktiboki murrizteko planteamendu proaktiboa hartu da. Asmoa da epe jakin batean aplika daitezkeen gehieneko edukiak berrikustea, eduki txikiagoak ezartzeko. Orain, dioxinen antzeko dioxinen eta PCBen baturari dagokionez, gehienezko edukiak nabarmen murrizteko aukera aztertuko da 2008ko abenduaren 31ra arte.

Egun hori bera ezarri da, halaber, bularreko haurrentzako eta adin txikiko haurrentzako dioxinen antzeko dioxinen eta PCBen gehienezko eduki baxuagoak finkatzeko, dioxinak eta dioxinen antzeko PCBak kontrolatzeko 2005eko, 2006ko eta 2007ko programetan lortutako kontrol-datuen arabera. Arau berriak dioxinen eta PCBen baturarako gehienezko edukiak ezartzea proposatzen du, Munduko Osasun Erakundearen (OME) baliokide toxikoetan adierazitako dioxinen antzekoak, FET-OMak erabiliz, ikuspegi toxikologikotik ikuspegi egokiena baita, Erkidegoko legegilearen arabera.

ARRISKU-ALDAKETA INFORMAZIOAGATIK

12. salm. irud.

Erregelamendu berriak salbuespenak ezartzen dizkie Finlandiari eta Suediari, 2001eko Erregelamenduan ezarritako dioxina-edukia baino handiagoa duten lurraldeetan kontsumitzeko Baltikoko zonatik datorren arraina merkaturatzeko.

Hala, Suediari eta Finlandiari baimena ematen die 2011ko abenduaren 31n bukatuko den aldi baterako izokina (Salmo salar), sardinzarra (Clupea harengus), ibai-lanproia (Lampetra fluviatilis), amuarraina (Salmo trutta), salvelino (Salvelinus spp) eta koregalo zuria (Coregonus) merkaturatzeko, nahiz eta

Gainera, sistema bat izan behar dute, kontsumitzaileek Baltiko aldeko populazio-talde ahulek espezie horien arraina kontsumitzeko dituzten murrizketei buruzko gomendio dietetikoen berri izan dezaten, osasunerako arriskuak saihesteko.

Estatu kide horiek nahitaez jakinarazi behar diote Batzordeari, urte bakoitzeko martxoaren 31n, beranduenez, aurreko urtean Baltiko aldeko arrainetan egindako dioxinen eta PCBen edukien kontrolen emaitzak, eta giza esposizioa dioxinetara eta zona horretako arrainen dioxinen antzeko PCBetara murrizteko hartutako neurrien berri eman behar dute. Bestalde, eta modu osagarrian, Finlandiak eta Suediak beharrezko neurriak aplikatzen jarraituko dute, arauzko baldintzak betetzen ez dituzten arrainak eta arrantzako produktuak beste estatu kide batzuetan merkaturatzen ez direla bermatzeko.

Bibliografía

ARAUDIA

  • Batzordearen 199/2006 (EE) Erregelamendua, 2006ko otsailaren 3koa, dioxinen eta dioxinen antzeko beste PCB eta dioxinei dagokienez, elikagaietako zenbait poluitzaileren gehieneko edukia finkatzen duen 466/2001 (EE) Erregelamendua aldatzen duena. (EBAO, L 32 zenbakia, 2006ko otsailaren 4koa). Batzordearen 466/2001 (EE) Erregelamendua, elikagaietako zenbait kutsatzaileren gehieneko edukia finkatzen duena. (EBAO, L 77 zenbakia, 2001eko martxoaren 16koa).

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak