Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elikagaien Segurtasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Ehizakia eta beruna

Berriro ireki da ehizakiaren kontsumoaren egokitasunari buruzko eztabaida, batez ere talde batzuen artean, eta hura harrapatzeko erabilitako metodoei buruzkoa.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Asteazkena, 2012ko maiatzaren 23a
Img perdigones Irudia: Andrew Ratto

Elikagaien Segurtasunerako eta Nutriziorako Espainiako Agintaritzako Batzorde Zientifikoak (AESAN) arreta jarri dio basa-ehizako haragiaren kontsumoari, berun gehiegi duelako, baita erabilitako munizioagatik ere, kutsadura hori eragiten duten faktoreetako bat baita. Hori, zalantzarik gabe, oso puntu polemikoa da; izan ere, berunezko munizioa erabiltzea oso zalantzan dago sektore batzuen artean kutsatzailea delako, eta ehiztariek, berriz, aldeztu egiten dute, gaur egun ez baitago zentzuzko alternatiba bat.

Img
Irudia: Andrew Ratto

Elikagaien Segurtasunerako Europako Agintaritzak (EFSA), AESAN erakundeak Europan duen homologoak, duela gutxi elikagaietan beruna egoteari buruzko iritzia argitaratu du. Haragiari, haragiari eta hondakinei dagokienez, nabarmentzekoa da ehizan pisatzen duen metal horren eduki handia. Espainian aztertutako ehiza larriko eta basati xeheko ehizakien batez besteko berun-edukia EBn okelentzat eta, oro har, hondakinentzat ezarritako gehieneko mugak baino handiagoa da, baina araudi horretan ez da zehazten ehizakirik. Berun-eduki hori Europako beste herrialde batzuetan aurkitutakoaren antzekoa da, EFSAk 2010ean egindako azken ebaluazioaren arabera.

Ehizakiaren kontsumoa

Basa-ehizako haragiaren kontsumoa frogatuta dago Espainian, eta, ehiztarien eta haien familien artean eta ehizaldian ohikoagoa den arren, ez da baztertzen urteko beste eremu eta garai batzuetan kontsumitzea. Kontuan hartu behar da, oro har, herritarrek jatetxeetan egiten duten kontsumoa, baita haien produktu eratorriena ere (hestebeteak, pateak, etab.). eta urte osoan kontsumi daitezkeen kobratutako eta izoztutako piezena.

Ehizan aberatsa den dieta egiten duten pertsonen artean, ezin dira baztertu ondorio negatiboak

Basa-haragiaren kontsumoa zenbatesteko datu garrantzitsu bat Espainiako ehiza-lizentzien kopurua da. 2009an milioi bat inguru ziren, eta Frantzia atzetik, EBko bigarren handiena zen herrialdea. Egoera EFSAk Europako populazio osoarentzat azaldutakoaren berdin-berdina da ia, eta ezin dira alde batera utzi ehizan aberatsa den dieta egiten duten pertsonen ondorio negatiboak.

Ez da lehenengo aldia nazioarteko erakundeek eta elikagaien osasunarekin eta segurtasunarekin lotutako sinesgarritasun egiaztatuaren egileek horrelako haragiaren kontsumoari buruzko gomendioak ematen dituztela. Gomendio horiek sortu duten eztabaidari dagokionez, gogoratu behar da osasunerako toxikoak izan daitezkeen substantziak egoteagatik, arrisku kimikoekin lotutako dozena bat elikagai baino gehiagori buruzko kontsumo-aholkuak eman dituela AESANek orain arte.

Berunagatiko arrisku txikiagoa

AESANek dioenez, gomendioak garrantzitsuak dira basa ehizako haragiaren kontsumitzaileen osasuna babesteko, berun asko duelako. Berun-zatiak ezin dira segurtasun osoz ezabatu; beraz, horrelako elikagaien bidez eman daiteke poluitzaile hori. Berunak ondorio toxiko ugari eragiten ditu organismoan, eta Nerbio Sistema Zentrala (NSZ) da eragin nagusia, nahiz eta sistema kardiobaskularrean eta giltzurrunean duen toxikotasuna ere kritikoa den. Populazio talde batzuk, hala nola haur txikiak edo haurdunak, berunaren eraginarekiko sentikorragoak dira, eta beruna hartzea oso kaltegarria izan daiteke, baita kantitate txikiak ere.

Hona hemen kontsumitzeko gomendioak:

  • Sei urtetik beherako haurrek, haurdun dauden emakumeek eta haurdun egon nahi dutenek ez lukete berunezko munizioarekin ehizatutako animalien haragia kontsumitu behar.

  • Helduetan, basa-ehizako haragiaren kontsumoa astean gehienez ere anoa batera (150 bat gramo) mugatzea komeni da.

  • Informazio kanpainak sustatu behar dira, basa-ehizako haragiaren kontsumitzaileei zuzenduak, haragi horiek prestatzean eta prestatzean kontuan hartu beharreko neurriei buruz, berunarekiko esposizioa ahalik eta gehien murrizteko.

Horrelako produktuak maneiatzeko eta prestatzeko moduari dagokionez, AESANek hau gomendatzen du:

  • Munizioak kaltetutako haragia moztu eta kentzea, bai eta sarrerako kanalaren inguruko eremu bat ere, berun-zatiak zauri ikusgaiaren inguruan sakabanatu baitaitezke. Kaltetutako, koloregabetutako edo ilea, zikinkeria, belar hondakinak, hezur ikusgarriak edo berun zatiak dituen haragia ere kendu behar da. Garbiketari dagokionez, irteerako zauriaren inguruko ehunetan berun-edukia murriztu badezake ere, egin diren azterketek agerian utzi dute berunezko kutsadura oso kutsatutako guneetatik beste eremu batzuetara ere zabal daitekeela.

  • Haragi xehatuaren kasuan, kontu handiz ibili behar da, beruna metal biguna baita, haragiarekin batera txikitu daitekeena, eta, beraz, kutsadura zabaldu egiten da. Haragia txikitzeko makina maiz garbitu behar da, batez ere animalia bakoitzarekin erabili aurretik.

Arriskua kudeatzeko eta murrizteko neurri posibleak

Ehizakiarentzat gehieneko muga espezifikoak ezartzea ez da irtenbide egokia AESAN delakoarentzat, berunaren edukian alde handiak daudelako (baita ale berean ere) eta elikagai horien kontrol ofiziala ez litzatekeelako eraginkorra izango. Ahal den neurrian indartu beharko liratekeela azpimarratzen duten arren, kontrolak ez lirateke eraginkorrak izango, haragi gehiena ehiztariek eta haien senideek kontsumitzen baitute, elikagaiak banatzeko ohiko bideetatik igaro gabe.

AESANeko Batzordearen iritziz, neurririk egokiena da haragia kontsumitzen duten biztanle-taldeentzako janariak prestatu eta kontsumitzeko gomendio zehatzak egitea. Helburua da ondorio toxikoen arriskua ahalik eta gehien murriztea, eta berunaren munizioa beste alternatiba batzuen alde ordeztea edo debekatzea.

Bestalde, Europako araudiak ezartzen du, ehizako ohitura jakin batzuk elikagaien kaltegabetasunari kalterik egin gabe babesteko, komeni dela ehiztarientzako prestakuntza (ingurumenekoa, osasunekoa) aurreikustea, giza kontsumorako basa ehizako animaliak merkaturatzen badituzte.

Azkenik, AESANen arabera, funtsezkoa da informazio gehiago lortzea eta ahalik eta azterketa zabalenak egitea berunaren eta kontsumoaren edukiari buruz, basa ehizako haragiaren kontsumitzaileentzako arriskua behar bezala ebaluatzeko.

BERUNEZKO MUNIZIOA HARRAPATZEKO ALTERNATIBAK

AESANek dioenaren arabera, berunaren ordezko aukerak altzairua, bismutoa, kobrea edo tungstenoa dira batez ere. Material horien gainean, hainbat ingurunetatik, ehiza barne, azterketak eta probak egiten dira. Gaur egun, ehiztarien ustez, ezin da materiala aldatu erabilitako munizioan. Hala ere, pauso hori beste eremu batzuetan eman da ingurumena eta osasun publikoa babesteko, eta hori ez da zaila, adibidez, berunik gabeko gasolina erabiltzea autoetan.

  • Altzairuzko perdigoiak berunezkoak baino arinagoak eta gogorragoak dira, baina, beren ezaugarriengatik, zauritutako hegaztien kopurua handitu dezakete, hildakoen ordez. Kromo-edukia dela eta, horiek erabiltzeak ere ingurumenerako arrisku potentziala ekar dezake.

  • Bismutoak eztainu pixka bat behar du, hauskorra baita. Ikerketa toxikologikoek erakusten dute haien hondakinak giltzurrun-tubuluetan eta arratoien nerbio-sisteman hautematen direla, baina ez dute ondorio negatiborik. Beste azterketa batean, tungstenoa, bismutoa eta eztainua baserriko ahateetan dituzten perdigoiak ahotik hartzeak eragin kaltegarri bakarra izan zuen: ehunaren higadura.

  • Kobrea funtsezko mikronutrientea da, baina toxikoa izan daiteke kantitate handitan. Ugaztunek, berriz, arautu egin dezakete haien edukia, baina oso toxikoa da arrainetan eta uretako beste organismo batzuetan. Kobrezko balak zabaltzen diren arren, talkaren ondoren ez dira zatitzen, eta horrek kutsatzeko arriskua murrizten du.

  • Berriki egindako azterlan baten arabera, tungstenozko perdigoiak arrisku txikikoak dira ingurumenaren ikuspegitik. AEBn. zilegi da tungsteno-aleazio bat erabiltzea ahateak ehizatzeko. Espainian, berriz, berunezko munizioa debekatuta dago hezegune kaltegarrietan.

RSS. Sigue informado

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak