Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elikagaien Segurtasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Elikagai seguruaren kontzeptuak lozorroan jarraitzen du

Europar Batasuneko legegilea konturatu da merkatu bateratuaren funtzionamendu egoki eta eraginkor batek estatu kide guztietan modu uniformean aplika daitezkeen irizpide, kontzeptu eta printzipio komunak izan behar dituela lagun. Harmonizazio kontzeptua da, legeria komuna erreferentziatzat hartzea ahalbidetzen duena.

Elikagai-legeriaren printzipio eta betekizun orokorrak ezartzen dituen arau-esparru berriak (2002ko urtarrilaren 28ko 178/2002 (EE) Erregelamendua) merkatu bakarraren funtsezko alderdiak landu ditu, hala nola, elikagaien segurtasunaren betekizunak, elikagai seguruaren definizioa eta eragile ekonomikoen erantzukizunen mugaketa.


Hala ere, elikagai-legeriaren baldintza orokorrak modu bateratuan aplikatuko dira 2005eko urtarrilaren 1etik aurrera. Legegileak egokitze-denbora luzea ematen die bere elikadura-legedian baldintza horiek onartu ez dituzten estatu kideei. Baina, segurtasuna espero daiteke? Hartu den konponbidea da egokitze-aldi horretan dagokion legeria aplikatzea “Erregelamendu honetan adierazitako printzipioak ikusita”.


Debekatuta dago elikagai ez-seguruak merkaturatzea

Elikagai seguru eta osasungarrien zirkulazio librea funtsezko alderdia da barne-merkatuan, eta nabarmen laguntzen du herritarren osasunari eta ongizateari, bai eta haien interes sozial eta ekonomikoei ere. Botere publikoek prozedura eraginkorren bidez bermatu behar dituzten alderdiak.

Alde
horretatik, elikadurari buruzko legeriaren printzipio eta betekizun orokorrei buruzko Europako araudi berriak, 2002ko urtarrilean onetsitakoak, printzipio orokor bat ezartzen du, seguruak ez diren elikagaiak merkaturatzea debekatzen duena, baldin etaarriskuakontsumitzaileen osasunerako.

Produktuen segurtasunaren ebaluazioa “elikagai-enpresaren ustiatzaile” izenekoari dagokio. Horrek berariazko gaitasuna eta esperientzia ditu egiten, banatzen edo merkaturatzen duen produktuari buruz, eta, beraz, arreta eta zainketa berezia eskatzen zaio kontsumitzaileen oinarrizko eskubideak (bizitza, osasuna, segurtasuna eta interes ekonomikoak) babesteko.


Elikagai baten segurtasun-baldintzak


Erkidegoko legegileak, erreferentziazko araudiaren bidez, elikagai-legeriaren betekizun orokorrak ezartzen ditu. Horien artean, elikadura-segurtasunaren eta pentsuen kaltegabetasunaren baldintzei dagozkienak nabarmentzen ditugu.

Elikagai bat merkaturatzeko
aukera haren segurtasun-baldintzak betetzearen mende egongo da. Oro har, debeku daelikagaiaez da segurua. Segurtasun-kontzeptua, beraz, “legezko gaikuntzaren” funtsezko elementua da elikagaiak zirkulazioan jartzeko, eta ekoizleak aldez aurretik ebaluazioa egin behar du jakiak segurtasun-baldintza legalak betetzen dituen zehazteko, ez baitira soilik higieniko-sanitarioak.

Aipatutako Erregelamenduaren arabera, elikagai baten
segurtasuna funtsezko bi elementuren mende dago: batetik, osasunerako kaltegabea dela eta kontsumitzeko egokia dela; bestetik, kontsumitzaileek elikagaia erabiltzeko baldintza normalekin zerikusia duten beste faktore batzuen mende dago, eta, bestetik, kontsumitzaileei osasunerako arrisku jakin batzuen prebentzioari buruz ematen zaien informazioaren mende.

Kontsumitzaileentzako babes-maila handia bermatu
beharrak elikagai baten kaltegarritasuna zehazteko elementu edo irizpide berriak kontuan hartzera eraman du Europako legegilea. Horretarako, kontuan hartu behar dira, elikagai jakin batzuek kontsumitzailearen osasunerako berehalako ondorioak ez ezik, kontsumitzailearentzat eta haren ondorengoentzat epe laburrean eta luzean izan ditzaketen ondorio kaltegarriak, ondorio toxiko metagarriak eta kontsumitzaile-talde jakin batzuek elikagai edo elikagai-kategoria batekiko izan dezaketen sentikortasuna ere.


Bestalde, eta elikagai batek giza kontsumorako duen gaitasunari dagokionez, kontuan hartuko dira elikagaiak kontsumitzeko produktu gisa duen onargarritasunarekin zerikusia duten alderdiak, bai eta elikagaiak izan dezakeen narriadura, deskonposizioa edo kutsadura ere.


Elikagai egokia ez da segurua


Elikagai bat aplikatzen ahal zaion berariazko araudiarekin bat etortzeak ez du esan nahi produktua segurua denik, baina bai haren kaltegabetasuna eta merkaturatzeko gaitasuna.

Aipatutako
Erregelamenduak aukera ematen die botere publikoei eta agintariei neurri jakin batzuk hartzeko, baita produktua merkatutik kentzeko ere, beharrezkoa bada, elikagaia, araudia bete arren, “legez” segurutzat jotzen ez dela pentsatzeko arrazoi aski eta arrazoituak daudenean.


Neurri gisa, segurtasunik ezaren adierazpenak lote edo sorta bateko produktu guztiei eragingo diela zehazten da, salbu eta ziurtasunik eza kasuan kasuko elikagaiaz soilik predikatzen dela frogatzen bada, eta ez gainerakoaz.


Segurtasuna eta erantzukizuna

Elikagaien segurtasunari buruzko araudia eta baldintzak betetzen direla
kontrolatzea eta egiaztatzea, nagusiki, produktu horiek prestatu, banatu edo merkaturatzen dituztenei (elikagai-enpresen ustiatzaileei) dagokie. Gainera, beren produktuak erretiratu beharko dituzte, baldin eta uste badute ez dituztela betetzen elikagaien segurtasunari buruzko legezko baldintzak.

Elikagai-enpresen
ustiatzaileei dagokienez, jarduteko betebeharra ezarri da, produktua erretiratzeaz gain, produktuari buruzko informazioa agintari eskudunei eta kontsumitzaileei emateaz gain, produktuak berreskuratzea ere barne hartzen duena. Gainera, egiten utzi behar dute, eta agintariekin lankidetza aktiboa izan behar dute, hornitzen edo hornitzen duten elikagai batek izan ditzakeen arriskuak saihestu edo murrizteko.

Estatu
kideek zaindu egin behar dute betebehar horiek kontrol ofizialen sistema baten bidez betetzen direla. Elikagaien segurtasunaren arloko arauak ez betetzearen aurkako neurriek zehapen-sistema eraginkorra eta disuasio-sistema izan behar dute operadore arau-hausleentzat, bai eta neurrizkoa ere, konpondu beharreko inguruabarrak kontuan hartuta: larritasuna, kaltetuak, osasun publikorako arriskua, produktua merkatuan sartzeko maila eta eragile ekonomikoaren gaitasun ekonomiko eta teknologikoa, besteak beste.

Bibliografía

ARAUDIA

  • Europako Parlamentuaren eta Kontseiluaren 178/2002 (EE) Erregelamendua, 2002ko urtarrilaren 28koa, elikagai-legeriaren printzipio eta betekizun orokorrak ezartzen dituena, Elikagaien Segurtasunerako Europako Agintaritza sortzen duena eta elikagaien segurtasunari buruzko prozedurak finkatzen dituena.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak