Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elikagaien Segurtasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Estatu frantsesak behi eroen gaitzaren aurrean egiten dituen ekintzak epaitu egiten dira

Nahi gabe pozoitu eta hiltzeagatik Frantziako lau familiak jarritako salaketak, "behi eroen" gaitzaren ondorioz, bide berri bat eman du ikerketa judizialean. Familia batek aurkeztutako txosten baten arabera, Liberation egunkari frantsesak (*) argitaratu duenez, litekeena da Frantziako agintari publikoek "gogor" parte hartzea gaixotasunaren hedapena ez geratzeagatik.

Frantziako estatuari egozten zaio, batetik, lege-neurriak hartzeko pasibotasunagatik, eta, bestetik, haragi-irinen fabrikazioaren sektore ekonomikoak presioa egiten dionean, neurri horiek nahita atzeratzen direlako. Txosten horrek onartezintzat jotzen du “Frantzian EEBren lehen kasua aurkitzean, agintari publikoek hamar urte inguru itxaron izana, animalia-irinak erabiltzea erabat debekatu aurretik; eta agintari britainiarrek baino 25 hilabete geroago egin izana”.

Badirudi egoitza judizialean egiten ari den ikerketak erakutsi nahi duela, ekoizleen, inportatzaileen eta banatzaileen erantzukizuna ez ezik, administrazio publikoak berak ere baduela erantzukizuna “affair” horretan. Defentsa-lerroa, a priori, ez da desegokia, eta badirudi bere logika juridikoa duela, batez ere kontuan hartzen badugu zer “haragi-puska” edo “hanburgesa” izan diren gaixotasunaren jatorria eta zer ekoizle, inportatzaile edo banatzaileren jatorria.

Orain, Estatuko Administrazioa, haren agenteak eta arlo horretan eskumenak dituzten garaiko arduradun politikoak daude jomugan. Agian aztertu beharko den gaietako bat izango da ea, une horietan dagoen ziurgabetasun zientifikoaren aurrean, aurrea hartzeko neurri jakin batzuk hartu beharko liratekeen gaixotasuna eta haren ondorioak saihesteko; edo, are gehiago, salatu den bezala, interes ekonomikoek kontsumitzaileen osasuna babesteak baino lehentasun handiagoa izan ote zuten.

Kontsumitzaileen osasuna babestea, administrazio publikoaren betebehar nagusia

Kontsumitzaileen osasuna eta segurtasuna babestea Administrazio Publikoaren betebehar nagusietako bat da, bereziki kontsumoaren eta osasun publikoaren arloan eskumenak dituztenena. Araudi berrienak elikagaien segurtasunaren gaineko erantzukizun nagusia elikagaien enpresaren ustiatzaileari ematen dion arren, ezin dugu ahaztu estatu kideek eta Europar Batasunak berak erantzukizun handia dutela herritarrek kontsumitzen dituzten elikagaien kaltegabetasunari eta kontsumitzeko gaitasunari buruzko kontrol publikoari dagokionez.

Herritarren eta kontsumitzaileen babesa handia izan behar da babes gabezia handiena duten kasuetan.

Araudia betetzeari eta elikagaien segurtasuneko baldintzei dagokienez, eragile ekonomikoen gaineko kontrol-funtzioak ez du salbuesten herritarrak babesteko duten funtzio nagusia betetzetik. Baina nork kontrolatzen du kontrolatzailea?

Kontrol judiziala eta erantzukizun publikoa

Estatu kideek, Europar Batasunak, beren lurraldeetan elikagaien segurtasunari buruzko araudia betetzen dela kontrolatzeko eta bermatzeko funtzioak betetzeko gaitasuna dutela egiaztatu behar dute. Hala ere, elikagai jakin batzuk herritarrentzat ondorio kaltegarriak eragin ditzaketela susmatzen denean, izan daitezkeen kausen eta ustezko errudunen ikerketa judizial osoa egin behar da. Are gehiago, eta horrela susmatzen bada, administrazioak berak ere bai, funtzionamendu desegoki, akastun edo axolagabekeriagatik, elikagaien kontrolari buruzko eginkizunak betetzerakoan.

Herritarrak ez dira fidatuko kontsumitzen dituen produktuekin, ez eta horien gainean egiten den kontrolarekin ere, baldin eta elikadura-krisi bat agertzen den bakoitzean ez badira behar bezala argitzen eragile ekonomiko eta kontrolatzaile bakoitzaren erantzukizunak elikadura-kate osoan zehar. Herritarrak, kontsumitzen dituen produktuez gain, bere agintariengan ere konfiantza izan behar du, janariak ez direla kaltegarriak eta kontsumitzeko egokiak direla bermatzeko.

Azaldutakoa bezalako kasuetan, gaixotasunaren jatorriaren froga ezin bada “haragi-zati” jakin batean zehaztu, ez eta ekoizle, banatzaile edo inportatzaile jakin batean ere, administrazio publikoak berehala hartu beharko lituzke bere gain biktimei eta haien senideei eragindako kalteak konpentsatzeko behar diren kalte-ordainen ondorioak, baita erantzukizunen bat argitu baino lehen ere.

(*) 2002-03-26, “Farines animales: omerta d’Etat”, Renaud Lecadre-ren eskutik

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak