Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elikagaien Segurtasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Jatorrian etiketatzea

Bruselak elikagai guztietara zabaldu nahi du jatorrizko tokiko nahitaezko etiketa

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Ostirala, 2009ko maiatzaren 29a
Img
Irudia: Antoaneta

Elikagai guztien etiketek nahitaez adieraz dezakete non landatu diren edo non hazi den animalia, eta hori dagoeneko aplikatzen zaie zenbait produkturi, hala nola oliba-olioari, frutei eta barazkiei, ardoari, oilaskoari, eztiari, behiari eta akuikulturako produktuei. Hori da, gutxienez, Europako Batzordeak proposatu berri duena. Hala, Mariann Fischer Boel Europako Nekazaritza komisarioak elikagai guztiei jatorriaren nahitaezko aipamena “zabaltzea” proposatzen du.

Jatorria

2010etik aurrera, produktu ekologikoek beren jatorria izan behar dute etiketetan
Europar Batasunaren neurriaren helburua da identifikatzea non landu den elikagai bat edo non hazi den haragi-produktu bat edo esnea duen azienda. Fischer Boel-ek dioenez, elikagaien etiketan “EB-Espainia” edo “EB-Italia” aipamena ager daiteke, hazkuntza- edo hazkuntza-herrialdearen arabera. Europako Batzordeak bere dokumentuan sartu du proposamen hori, kalitatea egiaztatzen duen bereizgarriren bat duten jatorrizko deiturei eta elikagaiei buruzko arauak berrikusteko.

Europako Batasunak (EB) dagoeneko behartzen du jatorria etiketatzera behi, fruta, barazki, oliba olio, ardo, oilasko haragi, ezti eta akuikulturaren kasuan. Gainera, 2010etik aurrera baldintza hori nekazaritza ekologikoko produktuentzat ezarriko da. Hala ere, elikagai guztietara zabaltzeko, zenbait arazo aztertu beharko lirateke osagai askorekin eraldatutako produktuetan identifikazio hori ezartzeko orduan.

Izenak harmonizatzea

Bestalde, Fischer Boelek “mendiko produktuetarako” edo “produktu tradizionaletarako” aukerako etiketak sortzeko aukera aipatu du. Etiketa hori 90eko hamarkadan EBk sortu zuen espezialitate tradizional bermatuaren (ETG) terminoa ordezka lezake, Jatorrizko Deitura Babestuarekin (DOP) eta Adierazpen Geografiko Babestuarekin (IGP) batera.

Joan den maiatzaren 28an aurkeztutako proposamenak kalitatezko entseinak dituzten elikagaiak sailkatzeko arauak sinplifikatu nahi ditu, kontsumitzaileak errazago bereizi ahal izan ditzan. Bruselak elikagaien eta ardoaren jatorri-deiturei buruzko arauak bateratzea proposatu du, gaur egun arau desberdinak baitituzte.

KALITATE-BEREIZGARRIA

Jatorri-deiturak (JIB) EBn sortzen dira, ekoizpen-baldintza oso bereziekin egindako elikagaiei berariazko bereizketa bat emateko. Kontseilu Arautzaileen oniritzia dute, eta haiek arduratzen dira produktuak araudiak ezartzen dituen ekoizpen- eta kalitate-parametroak betetzen dituela ikuskatzeaz, horrela izendatu dezaten. Zehazki, aipamen mota hori batez ere ingurune geografiko jakin batekin identifikatzen den produktu bati lotzen zaio.

“Etiketa” duten elikagaien artean, JIBez gain, Adierazpen Geografiko Babestuak (AGB) 140 baino gehiago zituen 2008. urtearen amaieran. MARMeko Elikagai Industrien eta Merkatuen Zuzendaritza Nagusiak Espainiako DOP eta IGPri buruz emandako datuen arabera, oliba-olio birjina, gaztak, barazkiak, haragi freskoak eta okintzako, gozogintzako eta gozogintzako produktuak dira, besteak beste, mota horretako izendapen gehien duten elikagaiak. BJD duen elikagai batek:

  • Eskualde edo herrialde jakin batekoa da.
  • Jatorrizko leku geografikoaren berezko ezaugarriak ditu.
  • Ekoizpena, eraldaketa eta elaborazioa mugatutako eremu geografikoan egiten dira.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak