Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elikagaien Segurtasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Kalitate-izendapenen babesa

EBk elikagaien kalitatearen bi izendapen mota bereizten ditu: Adierazpen Geografiko Babestua (IGP) eta Jatorrizko Deitura Babestua (DOP).

Img etiquetap

2005eko abenduan, Europar Batasuneko Jatorrizko Deitura Babestuen eta Adierazpen Geografiko Babestuen Erregistroan inskribatzeko eskaerak tramitatzeko prozedura arautzen duen araua jarri zen indarrean, bai eta horien aurka EBko estatu beretik egiten dena ere. Izen horiek babestu egiten dute imitatzen saiatzen den eta lehia egiten ahal dion beste produktu baten salmentatik.

Urdaiazpiko irud.
Irudia: flydime

Europako Batasunak elikagaien kalitatearen bi izendapen mota bereizten ditu, jatorri geografikoaren arabera: Adierazpen Geografiko Babestua (IGP) eta Jatorrizko Deitura Babestua (DOP). Izena eman ondoren, jatorrizko izenaren fama ona aprobetxatuz lehia egin nahi dion beste edozein imitazio-produktu saltzetik babesten dute. Orain, Europar Batasuneko Erregelamendua, 1992koa, aplikatu eta Espainiako zuzenbidera (1999an) egokitu edo argitu ondoren, beharrezkoa da oposizioko barne-prozedura arautzea, erregistro-eskaera Europako Batzordeari bidali aurretik.

Kontua da estatu kideko agintari eskudunek eskaera eskualdatu aurretik aztertzea, izan ere, edozein pertsona fisiko edo juridikok aurka egiteko eskubidea du, bere eskubide edo interes legitimotzat jotzen duena babesteko. Alde horretatik, estatu kideek oposizioko barne-prozedura bat dute, barne-oposizioak ebazteko aukera emango diena, orain arte Europar Batasunean indarrean dagoen prozeduraren bidez aztertu ezin zirenak. Prozedura horrek estatu kide batek beste estatu kide batek aurkeztutako eskaera bati emandako oposizioetarako bakarrik balio zuen.

Horrela, bada, arauak berak beharrezkotzat jotzen du Europar Batasuneko erregistroan jatorrizko deitura babestuak eta adierazpen geografiko babestuak inskribatzeko eskabideen aurka egiteko prozedura intzidentala arautzea, bai eta erregistro horretan inskribatuta daudenen baldintza-agiria aldatzeko eskaerak ere, eskaera horiek Europako Batzordeari bidali aurretik. Prozedura hori autonomia-erkidegoetako organo eskudunaren aurrean gauzatuko da, non eta izenaren lurralde-eremuak autonomia-erkidego bat baino gehiago hartzen ez duen; kasu horretan, Nekazaritza, Arrantza eta Elikadura Ministerioaren eskumena izango da (MAPA).

Indarrean egon bitartean, auzitegiek babes juridikoa eskatzen zuten kasu eztabaidagarri batzuk interpretatu eta konpondu dituzte, batez ere izen generikoa duten produktuen kasuan.

Eskaera eta aldez aurreko prozedura intzidentala

Arauak JIBaren eta AGBaren eskaera eskualdatu aurretik aztertzeko aukera ematen duen oposizioarautzen du

Jatorri-izendapenei buruzko Europar Batasuneko araudia, funtsean, Kontseiluaren 1992ko uztailaren 14ko 2081/92 (EEE) Erregelamenduak osatzen du. Erregelamendu hori adierazpen geografikoen eta nekazaritza- eta elikadura-produktuen jatorri-deituren babesari buruzkoa da, eta hainbat aldaketa izan ditu, eta arauan bertan zehaztutako elikagai guztiei aplikatzen zaie. Europar Batasuneko arauak aurreikusten ez dituen arazo batzuk konpontzeko, arau nazional bat onartu da, Europar Batasunaren printzipioak eta oinarriak errespetatuz, Europar Batasunak aurkakotasun nazionalak aztertzeko eskaera egin aurretik prozedura intzidentala ezartzen duena.

Hala, bada, araudi berriak, 1999ko indargabetuak zioenez, xedatzen du nekazaritzako edo elikadurako produktu baten ekoizleek edo eraldatzaileek, edo horien batasunek, eta, salbuespenezko kasuetan, pertsona fisiko edo juridiko batek, jatorrizko deitura babestuen eta adierazpen geografikoen erregistroan izen bat inskribatzeko eskatzen badute, dagokion eskaera aurkeztu behar diotela autonomia-erkidegoko organo eskudunari edo MAPAri, autonomia-erkidegoak bakarrik duen eremuaren arabera.

Gainera, arauak eskatzen du inskribatzeko eskatzen diren produktuekin lotura profesionala, ekonomikoa eta lurraldekoa duela frogatzea, produktore edo eraldatzaile diren aldetik, izendapenarekin lotutako lurralde eremuan jarduten baitute. Eskabidearekin batera baldintza agiria eta izenaren erregelamendu proiektua aurkeztuko dira, bai eta izenari eta produktuei buruzko justifikazio azterlanak ere.

Hala, adibidez, izenari dagokionez, egiaztatu egin beharko da produktuaren komertzializazioan izen geografikoaren erabilera eta nabaritasuna; geografia-izena behar bezain zehatza dela eta mugatutako eremu geografikoarekin lotuta dagoela; hala badagokio, Merkataritza Erregistro Zentralaren, Patenteen eta Marken Espainiako Bulegoaren eta Barne Merkatua Harmonizatzeko Bulegoaren ziurtagiri bat aurkeztu beharko da, arrazoi sozialik edo ez egoteari buruzkoa.

Produktuei dagokienez, arauak eskatzen du produktua ekoitzi eta egiteko eremu geografiko tradizionalaren deskribapena ematea, bereziki faktore naturaletan eta giza faktoreetan; barietateak, espezieak edo arrazak eta laboratzeko edo hazteko teknika tradizionalak adieraztea; produktuen ezaugarriak, baldintzak eta ekoizpen- edo eraldaketa-metodoak; produktuen deskribapena, eta aurreko betekizunen arabera produktuak bereizteko ezaugarri fisiko-kimikoak eta organoleptikoak adieraztea.

Oposizioa

Autonomia-erkidegoetako organo eskudunek, Europar Batasuneko erreferentziazko erregelamenduan aurreikusitako egiaztapenak egin ondoren, Europar Batasuneko Erregistroan inskribatzeko eskaerak Nekazaritza, Arrantza eta Elikadura Ministeriora igorriko dituzte, izapideak egin ditzan. Ondoren, Ministerio hori eta baldintza-orrien elementu nagusien laburpen-fitxa argitaratuko ditu Estatuko Aldizkari Ofizialean (BOE). Hortik aurrera, edozein pertsona fisiko edo juridikok, bere eskubide edo interes legitimoak ukitutzat jotzen baditu, bi hilabeteko epea izango du nahi den erregistroari aurka egiteko. Horretarako, erregistroaren aurka egiteko eskaera egingo du, autonomia-erkidegoko organo eskudunari edo Nekazaritza, Arrantza eta Elikadura Ministerioko Nekazaritzako Elikagai Industriako eta Elikadurako zuzendari nagusiari zuzendua, izenaren lurralde-eremuak autonomia-erkidego bat baino gehiago hartzen baditu.

Erregistroari aurka egiteko, kontuan hartu behar da ez direla betetzen Europar Batasuneko erreferentziazko Erregelamenduan ezarritako baldintzak, izen guztiz edo zati batean homonimoa edo marka bat dagoela, eskaera argitaratu aurreko bost urteetan gutxienez legez merkatuan egon daitezkeen produktuak egon daitezkeela edo eskatzen den izena orokorra dela ondorioztatzeko aukera ematen duten elementuak.

Prozedura hasi ondoren, bai baldintza-agiria, bai inskripzio-eskaera eta horri erantsitako dokumentazioa aurkariak eta legez interesa duen edozein pertsona fisiko edo juridikok eskura izango dituzte, aztertu ahal izateko, organo eskudunari eskaera formala egin ondoren. Autonomia-erkidegoko organo eskudunak edo Nekazaritzako Elikagai Industriako eta Elikadurako zuzendari nagusiak ebazpena hartuko dute izenaren lurralde-eremuak autonomia-erkidego bat baino gehiagoko lurraldea hartzen duenean, eta izena emateko eskatzaileari eta haren aurka dauden guztiei jakinaraziko zaie.

Oposizioebazteko eta ebazpena jakinarazteko gehieneko epea sei hilabetekoa izango da, oposizioeskaria egiten denetik hasita, izenaren lurralde-eremuak autonomia-erkidego bat baino gehiagoren lurraldea hartzen duenean. Aurka egiteko prozedura ebazten duen ebazpenaren kontra bidezko diren errekurtsoak aurkezten ahalko dira, administrazio prozedura erkidea arautzen duen legeriaren arabera. Arauan aurreikusitako egiaztapenak egin eta oposizioa ebatzi ondoren, izena emateko eskaera Europako Batzordeari igorriko zaio. Erregistro-eskaera Europako Batzordeari transmititu ondoren, Espainiako arauak babes nazional iragankorra ematea aurreikusten du.

'FETA' KASUA

1999ko martxoaren 16an, Europako Erkidegoko Justizia Auzitegiak epai bat eman zuen Danimarkak, Alemaniak eta Frantziak aurkeztutako errekurtsoei buruz, Europako Batzordearen 1107/1996 (EE) Erregelamendua, 1996ko ekainaren 12koa, adierazpen geografikoen eta jatorri-deituren erregistroari buruzkoa, Grezia zuria jatorri-deitura babestuan Tesedoniro, Grezia zuria, Tredoniro

Justizia Auzitegiak bertan behera utzi zuen aipatutako Erregelamendua, "feta" izena izendapen generikoa dela eta haren erregistroa debekatua dagoela uste baitzuen. Izan ere, Batzordeak ez zuen kontuan hartu aspalditik erabiltzen zela Grezia ez beste estatu kide batzuetan, bere legeriek horretarako aukera ematen baitzuten. Epaiak ezartzen duenez, izen bat generikoa izatera pasatu den zehazteko, faktore guztiak hartu beharko dira kontuan, besteak beste, izena dagokion estatu kideko eta kontsumo-eremuetako egoera, beste estatu kide batzuetako egoera eta erkidegoko eta estatuko legeria egokiak.

Batzordeak berak Erkidegoko 12.800 herritarri egindako inkesta baten arabera, bost herritarretik batek "feta" terminoa ezagutzen zuen. Horietatik,% 50ek zioen jatorri jakin bateko produktua zela, eta% 47k uste zuen izen bera zuela. Auzia hain zen zalantzazkoa, ezen jatorri-deituren, adierazpen geografikoen eta ezaugarri espezifikoen ziurtagirien Batzorde Zientifikoak emandako irizpena aldeko lau botoz eta kontrako hiru botoz onartu zela, "feta" izenak erregistratzeko baldintzak betetzen zituela uste ondoren.

Bibliografía

ARAUDIA

  • 2005eko azaroaren 25eko 1414/2005 Errege Dekretua, jatorri-deitura babestuak eta adierazpen geografiko babestuak Europar Batasuneko Erregistroan inskribatzeko eskaerak tramitatzeko prozedura eta horien aurkako prozedura arautzen dituena. 2005eko abenduaren 8ko 293/2005 BOE.
EPAIA
  • Europako Erkidegoko Justizia Auzitegiaren epaia, 1999ko martxoaren 16koa, C-289/96, C-293/96 eta C-299/96 gai metatuei buruzkoa.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak