Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elikagaien Segurtasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Metalen hondakinak elikagaietan

Ingurumenean hazten edo hazten denak metalak ditu, gutxi-asko. Gainera, landare- edo animalia-jatorriko produktuak bildu, garraiatu, manipulatu, ontziratu edo kozinatzean, metalak ere badaude erreminta eta tresnetan. Artikulu horretan, metalen eta ez-metal garrantzitsuenen analisia egiten da, bai eta metalen presentzia eta horiek dosi handietan egoteak eragiten dituen ondorio toxikoak ere.

Metalen hondakinak elikagaietan

Lurrazala oso konposizio desberdineko mineralez osatuta dago, eta metalak, hau da, Elementuen Taula Periodikoko erdialdean eta ezkerrean dauden elementuak, elementu horien zati garrantzitsuak dira. Inguratzen gaituzten ingurumeneko konpartimentu batzuek, hala nola urak, aireak eta lurzoruak, metalak dituzte ohi baino kontzentrazio handiagoetan, bai modu naturalean, bai kutsaduraren eraginez. Pentsa bedi, beraz, gizakiak lurraren sakoneran ezkutuago edo ezkutuago dagoen lekutik atera dituen metalak, izaki bizidunentzat eskuragarri ez daudenak, haien eskura jartzeko, ohikoa baino kantitate handiagoetan.

Horren guztiaren ondorioz, metalak gehiago edo gutxiago sartzen dira ingurumenean. Gainera, landare- edo animalia-jatorriko produktuak bildu, garraiatu, manipulatu, ontziratu edo kozinatzean, helburu horiek betetzeko erabiltzen diren erreminten eta tresnen metalak ere haiekin kontaktuan dagoen elikagairaino migratu daitezke.

Nola sar daitezke metalak elikagaietan?

Hona hemen adibide bat: trafiko handiko autobide baten ondoan hazitako tomate batek beruna izango du (beruna duen gasolina Espainian debekatuta dagoen arren, luzaroan iraungo dute haren efektu kutsatzaileek). Gainera, ureztatzeko erabiltzen den ura meatze-eremu zahar bat zeharkatzen duen ibai batetik badator, edo galdategi bateko hondakinak isurtzen diren ibai batetik, eta, gainera, nekazaritzarako lurzorua kobrez oso aberatsa bazen eta aspaldi plagizida mertzurialekin tratatu bazen, baditugu beste metal batzuk.

Tomate hartatik saltsa egin eta latorrizko lata batean ontziratzen bada, eztainua eta burdin pixka bat ere agertuko dira. Azkenik, kontsumitzaileak lata ireki eta aluminiozko kazola batean edukia irakiten badu, metal arin horren zerbait disolbatuko da saltsan, tomatearen azidotasunak berak eta suaren beroak lagunduta.

Metalak behar ditugu?

Metalak ez dira txarrak definizioz, asko funtsezkoak baitira gure dietan. Are gehiago, kasu batzuetan, haien urritasunak gehiegikeriak adina osasun arazo ekar ditzake. Beste batzuek, aldiz, ez dute funtzio fisiologiko ezagunik betetzen, eta hobe da beti saihestea: merkurioa, beruna edo kadmioa eta, oro har, zenbait metal astun.

Baina ingurumenean modu naturalean edo gizakiaren eraginez, elikagaien bidez gure esposizioa nekez saihets daiteke. Hala ere, minimizatu egin daiteke, ahal den neurrian eta zentzuz elikatze-katean sartzea murriztuko duten ekoizleak eta gainerako teknikariak saiatuz eta kontsumitzen duguna ahalik eta gehien dibertsifikatuz. Azken hori egitea ez da soilik dietistek egiten duten gomendio zentzuzkoa, ez baitago elikagai osorik gure eguneroko nutrizio-behar guztiak estaltzen dituen elikagairik, baizik eta toxikologoen aholkua ere bada; izan ere, badakigu (eta jakiten saiatzen gara) zenbait elikagaik ezustekoak ezkutatzen dituztela maiz, metal jakin batzuen gehiegizko edukiagatik, baita kopuru kezkagarriagatik ere.


(*) Toxikologiako irakasle titularra. Bartzelonako Unibertsitate Autonomoa. http://quiro.uab.es/tox

Eduki honen barruko orrialdekatzea


Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak