Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elikagaien Segurtasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Ogia egiteko entzima naturalak

Irlandako biokimikariek mahaiko ogia gutxienez hiru egunez freskotasun eta zapore hobea lortzeko entzima batekin tratatzea proposatzen dute.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Asteartea, 2006ko urtarrilaren 31
img_pan 1

Teagasc's Ashtown Food Research Centre (Galway, Irlanda) erakundeko ikertzaileek hemizelulasa izeneko entzima naturalak eman dituzte. Entzima horiek, ogiaren zaporea hobetzeaz gain, 72 orduz fresko egongo direla bermatzen dute. Entzima horiek ogi-masari gehitzean, adituek ziurtatzen dute labean egindako produktuak bolumen handiagoa hartzen duela, azal samurragoa, zapore handiagoa eta iraungitze luzea.

1. irudiaren ogia

«Gure asmoa zen ogiaren kalitatea hobetzea kontsumitzaileen artean hain prentsa txarra irabazi duten gehigarri eta kontserbatzaileetara jo gabe; horretarako, legamia naturalek (arabinoxilanoek) sortutako entzima bat ikertu dugu», dio Gerard Downey ikerketaren zuzendariak. «Legamiak molekula txikiagoetan deskonposatzen ditugunean, ogi-masari (glutenari) dagokion sare proteikoaren eraketa eteteko gai diren entzimak identifika ditzakegu, trinkotzea ekidinez eta elastikotasuna luzatuz», jarraitzen du adituak.

Zientzialariak entseatzen aritu dira entzimek ogi- eta ogi-sutan duten eragina, eta haien aurkikuntzaren bidez jaki funtsezkoena industrian nahiz artisautzan egitea iraultzea espero dute. Hemizelulasak lehenago erabili izan dira elikagaien industrian, baina orain arte ez zaizkio inoiz ogiari aplikatu. Downeyk berretsi du erabiltzen bada, ogitxo baten bolumena %21eraino handitu daitekeela, eta azalaren samurtasuna %128 handitu. «Paradoxa ere gertatu zen, gure ikerketetan, ogi landuak testura eta zapore hobea zuela labean sartu berria baino hiru egun geroago», dio Downeyk.

Panazea industriala
Hemizelulasak erabiliz gero, ogitxo baten bolumena %21 handitzen da, eta azalaren testura %128 handitzen da, ikerketaren arabera.
Hemizelulasekin egindako ogiaren beste ezaugarri bat lizuna sortzea ekiditea da, eta, beraz, haren kontserbazio-ezaugarriak ere saritu egiten dira. Hala ere, Erresuma Batuko kontsumitzaileen defendatzaileek ohartarazi dute legamian sartutako entzimen itxura «naturala» ez dela hain naturala, genetikoki eraldatutako mahatsondoetan baitago jatorria. Era berean, entzimek propietate antioxidatzaile edo probiotikoak dituzten substantziak aska ditzakete, eta horiek ikerketa zabalagoa eskatzen dute.

Hala ere, Downeyk iragarritako proiektuak Irlandako Nekazaritza eta Elikadura Ministerioaren babesa jaso du, eta hemizelulasekin egindako ogia merkaturatzen has liteke 2006an.

Elikagai-enpresak ez daude entzima-ikerketa horretatik kanpo. Danisco multinazionalak, adibidez, kontsumo handiko elikagaiak egiteko bi entzima berri (amilasa eta lipasak) erabiliko dituela iragarri du. Gogoratu behar da Danisco Danimarkako enpresa bat dela, eta munduan elikadurarako erabiltzen diren legamia guztien bostena egiten duela.

Hartzidura eta aldaketa genetikoko teknikariak enpresa honen zerbitzura daude, kontsumo-puntuetan produktuak hobeto kontserbatzeko legamia berriak garatzeko. Daniscoko lehendakari Jan Sindesenen arabera, estrategia horrek %7 eta %10 bitarteko hazkundea ekarriko du azkenean merkatuan.

Bi entzima berriei benetako bokazio komertziala eman zaie: Powerbrake® eta Max-Life®, eta, horiekin, Daniscok urtean ia 67 milioi euro jasoko ditu. Elikadura-legamien merkatu globalak 200 milioi euro fakturatu zituen 2004an, eta 2011 arte %3,5eko hazkundea izatea espero da.

LEGE NATURALEN GAINETIK

Gosariak4

Entzimak proteina-konposatuak dira, eta prozesu biokimiko gehienak azkartzen dituzte. Elikagaien industriak entzimak erabiltzen ditu ia produktu guztietan; ardoetatik gaztetara, xarabeetatik eta kontsumoko opil guztietatik pasatuz. Abantaila nagusia da materia gehiago ekoitzi behar dela denbora laburragoan, eta hori erabiltzea onuragarria dela, industriek toxiko izan daitezkeen beste substantzia batzuetara jotzen baitute eta ura eta energia asko aurrezten baitute.

Hala ere, genetikoki eraldatutako entzimak merkaturatu izanak berriro ireki du substantzia horien bermeei buruzko betiereko eztabaida, bai giza osasunari bai ingurumena errespetatzeari begira. Aldaketa genetikoaren aldekoek diote ez dela osasunerako arriskurik nabaritu, eta, aldi berean, aurkakoek uste dute epe laburreko eraginak epe luzekoak direla (denbora gutxi daramaten produktu merkaturatuak dira).

AEBn, adibidez, oso anbiguoa da elikadurarako entzimak erabiltzeari buruz Elikagaien eta Medikamentuen Agentziak (FDA, ingelesezko sigletan) emandako araudia. Elikagaitzat hartzen ez direnez, ez dira etiketaren osaketa-zerrendetan agertu behar. Bestalde, FDAk ez die fabrikatzaileei eskatzen beren produktuak egiteko erabilitako entzimak genetikoki aldatu diren ala ez. Novo Nordisk herrialde hartako elikadura-entzimen ekoizle nagusiak onartzen du merkaturatutako entzima batzuk aldaketa genetiko baten ondorio direla: Chymosin® (gaztak egiteko erabiltzen da), Novamyl® (opiletan erabiltzen da), alfa-amilasak (arto-xarabea) edo pululanasak (fruktosan aberatsak diren xarabeak).

Ardoen, garagardoen eta fruta-zukuen elaborazioan genetikoki eraldatutako beste entzima batzuk hauek dira: Cereflo®, Ceremix®, neutrasak, Ultraflo®, Termamyl®, Fungamyl®, Promozyme®, Finizym®, Maturex®, Pectinex®, Pectinex®
Azukrea egiteko, Termamyl®, destrasak, inbertasak eta alfa-amilasak erabiltzen dira. Olioen sailean, Lipozyme IM®, Novozym 435®, leztasak, Lipozyme®, Novozym 398®, Olivex® eta Zeitex®. Esnekiak hauek dira: Lactozym®, palatasak, alkalasak, Novo tripsina pankreatikoa (PTN®), Flavourzyme®, Catazyme® eta Chymosin®.
Opilgintzan, azkenik, Fungamyl®, AMG®, Pentopan®, Novomyl®, glutenasak eta Gluzyme® entzimak erabiltzen dira.

Egia esan, kontsumitzen dugun azken produktuan dagoen entzima kopurua oso txikia da beti, baina genetikoki eraldatutako entzimen erabileraren aurkakoak (zehazki, «Lege Naturalaren Amak» elkartea) ez dira kontuan hartzen genetikoki eraldatutako triptofano batean identifikatutako toxina bat, produktuaren azken pisuaren %0,1 besterik ez zena, pertsona bat hiltzeko behar bezain hilgarria izan zela.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak