Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elikagaien Segurtasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Ozpina Europako berariazko araudi batek arautzen du

Ozpina zer den legez definitzea ez da kontu baketsua izan. Hainbesteraino, ezen arazoa Europako Erkidegoetako Justizia Auzitegian planteatu ere egin baitzen 80ko hamarkadan. Auzitegi horrek erabaki zuen zenbait legeria nazional (Italiakoa, esaterako) Europar Batasuneko zuzenbidearekin bateraezinak zirela, ozpin deitura hertsiki mugatzeak salgaien zirkulazio librea hausten zuelako.

1987an, legegile komunitarioak arazo horren berri eman zuen, eta mahastizaintza eta ardogintzaren sektoreko Europar Batasuneko berariazko araudi bat eman beharra ikusi zen. Bertan, kontzeptu berriak sartu ziren mota horretako produktuetarako. Erregulazio berria onartzeak, ondorio harmonizatzaile argiekin eta Europako merkatu bakarrean produktuen zirkulazio librea errespetatuta, Espainiako araudia Europar Batasuneko printzipioetara egokitzea ekarri zuen.

Kontzeptuaren mugaketa

1993ko azaroaren 26an onartu zen “legezko ondorioei” deritzona definitzen duen araua, eta produktu hori egiteko, zirkulatzeko eta merkaturatzeko nahitaezko arauak finkatzen ditu, baita haren antolamendu juridikoa ere. Espainiako araua 1973koa zen, eta ardo- eta uxuu-ozpinen prestaketa, zirkulazioa eta merkataritza arautzen zituen.

Gaur egungo arauak honela definitzen du ozpina: azukreak edo substantzia amilazeoak dituzten nekazaritzako produktuen hartzidura alkoholiko eta azetiko bikoitzaren ondorioz giza kontsumorako egokia den likidoa. Produktuaren jatorria, beraz, ez da ardogintzakoa edo uxuala soilik, sagardotik, zerealetatik, maltatik, eztitik edo esne-gazuratik datozenak ere aurki ditzakegu.

Taula honetan, erreferentziazko araudiak ezartzen dituen ozpin-izenen zerrenda ageri da, lehengai organikoei erreparatuta.


Aipatutako araudia ez zaie aplikatuko jatorrizko deituren, berariazko deituren edo legez onartutako beste kalitate-deitura batzuen bidez babesten diren ardo-ozpinei, berariazko araudia baitute.

Etiketatzeari eta salmentari buruzko oinarrizko gaiak

Azken kontsumitzailearentzako ozpinak elikagaiekin kontaktuan egoteko egokiak diren materialekin egindako ontzietan baino ez dira saldu behar. Horiekin batera doan etiketak Elikagaien Etiketari buruzko Arau Orokorrean xedatutakoa bete beharko du, nahiz eta aipatutako araudian zehaztapen batzuk jaso.

Alde horretatik, ozpin-izen generikoa erreferentzia-arauak araututako produktu eta izendapenetarako soilik erabiliko da. Hala, fruta-ozpina denean, ozpina erabiliko da (jatorrizko fruta, adibidez, sagarra), edo fruta-ozpina, zenbait frutaren nahasketatik datorrena. Alkohol ozpina izendapenaren kasuan, azetifikazio prozesuan erabili den lehengaia edo mantenugaiak gehitu beharko zaizkio (amonio, sodio edo potasio fosfatoa; malta estraktua edo legamia).

Ozpin-mota desberdinei osagai hauetako bat edo gehiago gehitu bazaizkie: landare usaintsuak, ongailuak, espeziak, frutak (osoak ala ez), edo aroma naturalak, zukuak edo fruta-kontzentratuak, etiketan
agertu behar duen produktuaren izena… (ardoa, adibidez)… (erabilitako osagai/osagaiak, adibidez, ozpina) izango da. Arauak ozpinen azidotasun osoa, azido azetikoz adierazia, ez da izango 50 gramo/litro baino txikiagoa, ardo-ozpinarena izan ezik, hori, gutxienez, 60 gramo/litro izango baita.

Betebehar horiek aipatu produktuen elaboratzaile, ontziratzaile, biltegizain, inportatzaile eta merkatariek bete beharko dituzte.

Bibliografía

ARAUDIA

  • 2070/1993 Errege Dekretua, azaroaren 26koa, ozpinak prestatu eta merkaturatzeko araudi tekniko-sanitarioa onartzen duena.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak