Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elikagaien Segurtasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Lehen aldiz aztertu dituzte banana-hostoen plagizidak

Bildutako 12 laginetatik 10ek klorpirifo-hondakinak dituzte

  • Egilea: Argitaratze-dataren
  • arabera: Astelehena, 2011ko maiatzaren 02a

La Lagunako Unibertsitateko (ULL) ikertzaileek garatutako metodo baten bidez, Kanarietako banana-hostoen plagizidak lehenengo aldiz azter daitezke. Metodo horren xehetasunak “Food Chemistry” aldizkariak argitaratzen ditu, eta 12 laginetan erabili da; horietako 10etan klorpirifo-hondakinak aurkitu dira, laborantza honetan gehien erabiltzen den plagizida.

“Plagizidak platanera-orrietan zehazteko metodologia berri bat garatu dugu, eta, lehenengo aldiz, bibliografia zientifikoan horrelako analisien emaitzak deskribatzen dira”, azaldu du Miguel Ángel González Curbelo ULLko kimikari eta lanaren lehen egileak. Kanarietako bananak landatzeko azken urteetan gehien erabili diren zortzi plagizidak aztertu dira. Pestizidak detektatzeko, taldeak QuEChERS metodoa erabili du (konposatu horiek frutetan, barazkietan eta bestelako elikagaietan aztertzeko erabiltzen da), eta bereizteko teknika gisa nitrogeno fosforoaren detektagailua duten gasen kromatografia erabili du, ondoren masa-espektrometriaren bidez horien presentzia baieztatzeko.

“Espero izatekoa zen aztertutako orriek pestizidak izango zituztela, ekologiaz kanpoko finketan bildu baitira produktu hori berriki erabili den finketan, baina horrela frogatzen da garatutako metodoa fidagarria dela eta helburu horretarako balio duela”, dio Javier Hernández Borgesek, lanaren beste egileetako batek. Nekazariek produktu horiek erabiltzen dituzte laboreak astintzen dituzten izurrite ugarietatik babesteko (intsektuak, nematodoak eta onddoak). Aplikazioa, oro har, aspertsio bidezko ureztapenarekin batera egiten da; beraz, plagizida hostoetara iristen da eta hondakinak utz ditzake frutan.

Oro har, produktu ez-sarkorrak dira. Bananaren kasuan, batez ere azalean geratzen dira, osasunerako arriskurik ez dakarten kantitateetan, Hernández Borges-en arabera, ez baitituzte gainditzen Europar Batasunak ezarritako legezko hondakinen gehienezko mugak. Nekazaritzako egungo joeren helburua da produktu horien kontsumoa minimizatzea edo ingurumena gehiago errespetatzen duten formulak erabiltzea. Hori dela eta, “gero eta nekazari gehiagok pestiziden erabilera minimizatzen duten estrategiak aukeratzen dituzte, ekoizpen integratua deritzona esaterako”, adierazi du.

Banana-hostoak ere finka batzuetan erabiltzen dira, aziendaren elikagai osagarri gisa. Nekazaritzako hondakinak birbalorizatzeko modu gisa zabaltzen den praktika da, nahiz eta aurrez ziurtatu behar den plagizidak ez direla elika-katean sartuko. “Azterlan batzuen arabera, ganaduak plagizida batzuk irensten baditu, horiek esnera edo haragira pasa daitezke, eta gero gizakira. Hori dela eta, oso garrantzitsua da metodo eraginkor bat izatea, lehenik, substantzia horiek hostoetan duten presentzia detektatzeko eta ez transmititzeko”, ohartarazi dute ikertzaileek.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak