Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elkartasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

100.000 pertsona arte, 5 urtetik beheitiko erdiak hilik egongo ziren Afrikako Adarrean

Intermón Oxfam eta Save The Children taldeek nazioarteko komunitatearen erantzun berantiarra salatu dute

  • Egilea: Argitaratze-dataren
  • arabera: Asteazkena, 2012ko urtarrilaren 18a

2011ko apiriletik abuztura bitartean, 50.000 eta 100.000 pertsona bitarte hil ziren Afrikako Adarrean. Horietatik erdiak bost urte bete ez zituzten haurrak izan ziren, Intermón Oxfamek eta Save The Childrenek egindako “Un retarsion Arriskutsu” txostenaren arabera. Bi erakundeek salatu dute hori “nazioarteko komunitatearen berandu erantzuteagatik” gertatu zela.

Afrikako Adarreko herrialdeetan elikadura-krisi larria deklaratu eta sei hilabetera argitaratu zen lana, eta, horren arabera, nazioarteko komunitateak ez zuen erreakzionatu alerta goiztiarreko sistemen aurrean; izan ere, sistema horiek urtebete lehenago, 2010eko abuztuan, inguru horretako egoeraren larritasuna iragarri zuten. Intermón eta Save The Childrenen iritziz, “arriskuarekiko beldurra” izan zen, eta horrek atzerapena eragin zuen eskala handiko erantzun humanitarioan; izan ere, txostenak azaltzen duenez, “emaile askok hondamendia gertatu zela frogatzeko frogak eskatu zituzten, hura prebenitzeko jardun aurretik”.

Arreta goiztiarrak bizitzak salbatu arren, “arriskuarekiko beldurra” dela eta, laguntza-erakundeek “dirua gastatzeari uko egin diote, krisialdi bat gertatzen zela ziur egon arte”, azaldu du Intermón Oxfameko zuzendari nagusi Ariane Arpak. Txostenaren arabera, “agentzia humanitarioek eta gobernu nazionalek mantsoegi erreakzionatu zuten erantzun hori handitzeko orduan”, eta, azkenean, “ekintza erabakigarririk ez izateak” “behar ez ziren milaka heriotza eta gastatutako milioi euro estren balantzea” utzi zuen.

Britainia Handiko lankidetza-agentziaren arabera, 50.000 eta 100.000 bizitza artean galdu ziren, bost urtetik beherako haurren erdiak baino gehiago, iazko apiriletik abuztura bitartean. Gaur egun, 13 milioi pertsonak baino gehiagok jasaten dute eskualdeko elikagai-krisia. “Denok hartu behar dugu gure erantzukizuna Ekialdeko Afrikan hainbeste bizitza kostatu den atzerapenagatik. Erantzun berantiarreko ikasgaiak ikasi behar ditugu”, adierazi du Arpak. Harentzat, “onartezina da ikustea jende pobreenak alderik okerrena duela erantzun azkar eta erabakigarririk ez duelako”.

Txostenak zehazten duenez, “ekintza goiztiar mota batzuk” izan ziren arren, krisiaren tamainak gainditu egin zituen hasierako esfortzu horiek, eta “esku-hartze garestiak geroago” egin behar izan ziren.

Oxfam International eta Save The Children taldeek gogorarazi dute, gaur egun, Somaliarena dela mundu osoko elikadura-krisi larriena, arriskuan bizi diren ehunka mila lagunekin. Horregatik, nazioarteko beste erakunde batzuekin batera, “Muturreko gosea desagerrarazteko adierazpena” idatzi dute. Horren bidez, gobernuei elikadura-krisien aurrean dituzten erantzun-ereduak berrikus ditzatela eta premiazko neurri eraginkorrak eskatzen dituzte.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak