Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elkartasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Adimeneko ezgaitasuna duten gazteak ere independizatu daitezke.

Haren benetako arazoa "ez da muga intelektuala, gizarteak haiekiko duen jarrera baizik". Horixe da etxe bateko bizitza ikuskatzen duen elkartearen leloa.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Asteartea, 2007ko irailaren 11

Independizatzea zaila bada, ia ezinezkoa da adimen-urritasuna dagoenean egitea. Baina ez guztiz. Adimen Urritasun Intelektual Arina duten Pertsonei eta Muturreko Adimena duten Pertsonei Laguntzeko Elkarteak (ADISLI) aukera eman die Maria eta Luisi, adimen-urritasuna duten bi pertsonari, etxebizitza gainbegiratu batean bizitza partekatzeko eta “bere bizitzako protagonista izateko”.

ADISLIren aburuz, “ezgaitasuna duten pertsonen benetako arazoa ez da haien adimen-muga, gizarteak haiekiko duen jarrera baizik”.

Etxeko ordutegi-taulak betebeharrak banatzen ditu. Gaur egun, etxebizitzak beste bi gela libre ditu, ADISLIk antolakundeko bazkide diren maizter berrientzat eskatzen du “logikoki” adimen-urritasuna izatea eta etxera “borondatez” joan nahi izatea. Etorkizunean, asmoa da ezgaitasun mota hori duten pertsonak autonomoagoak izatea, hemendik urte batzuetara “beren bizitzaren agintea” eraman ahal izan dezaten, Itziarrek, etxebizitza zaintzen duten bietako gizarte-hezitzaile batek.

Mariak, 35 urteko ikasle batek, duela zortzi hilabete, “arrautza bat egitea etxe bat bi egunetan egitea bezalakoa zen” esan du, platerak sukaldean garbitzen dituen bitartean. Orain, bi gizarte-hezitzaileren laguntzarekin, ez dago gurasoen laguntzaren mende, eta Madril bezalako hiri batean bizi daiteke, modu independentean. “Haiek erabakitzen dute une bakoitzean zer egin nahi duten eta nola”, azpimarratu du Itziarrek.

Bestalde, Luisek, 40 urteko agintariak, aitortu du “askoz hobeto” bizi dela, ez baitu “batez ere amaren gainean”, egunean zehar hatza zulatzeko zain, diabetikoa delako. Onartzen du, oraingoz, pertsona bat behar duela laguntzeko, baina itxaropentsu agertzen da, modu autonomoan bizi daitekeen eguna “egunen batean” irits dadin.

Vodafone Fundazioak eta Renfek finantzatu dute ekimena.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak