Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elkartasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Aldi baterako harrera etxebizitzak

Etxerik gabeko pertsonak, beren kargura seme-alabak dituzten emakumeak edo gizartean baztertuak izateko arriskuan dauden gazteak dira etxebizitza horien onuradun batzuk.

  • Egilea: Argitaratze-dataren
  • arabera: Osteguna, 2008ko urtarrilaren 17a
img_excluido

Etxebizitza bat eskuratzea ia ezinezko ametsa da biztanleriaren geruza batzuentzat. Batez ere, errenta apalagoak edo gizartean baztertuak izateko arriskua dutenak dira etxebizitzen prezio handiak gehien eragiten dituenak. Errealitate horretaz jabeturik, zenbait administrazio eta erakunde pribatuk gizarteratzeko etxebizitza deritzenak dituzte duela zenbait urtetik, etxebizitza normalizatuak edo gizarteratzeko etxebizitzak. Gizarteratze prozesuan murgilduta dauden eta merkatu librean etxebizitza bat eskuratzeko baliabide ekonomikorik ez duten pertsona indibidualak edo familiak aldi baterako hartzea du eginkizun.

“Etxebizitza duina izateak gizarteratzeko edo marjinaltasunerako aldea ekar dezake”

Un Sol Món Fundazioak kudeatzen ditu horrelako etxebizitzak. Duela pare bat urtetik, Gizarteratzeko Etxebizitzen Sarea koordinatzen du, bazterketa-arriskuan dauden kolektiboentzako etxebizitza babestuak kudeatzen dituzten irabazi asmorik gabeko gizarte entitateek osatua. Guztira, 406 etxebizitza ditu Sareak, eta 1.600 pertsona inguru dira onuradunak. Fundazioko arduradunetako batek azaltzen duenez, “etxebizitza duina izateak pertsona askoren gizarteratzearen edo marjinaltasunaren arteko aldea ekar dezake”.

Etxebizitzen erabiltzaileak

Gizarteratze etxebizitzak bakarrik edo autonomia maila jakin bat duten baina babes edo jarraipen berezia behar duten familientzat dira. Aldi baterako, normalean hiru eta hamabi hilabete bitartean, bizi diren etxebizitzak dira, eta lan-plan pertsonalizatua dute. Helburua da maizterrak esparru normalizatu batean bizitzea, independizatzeko autosufizientzia maila lortzeko. Baldintza da gizarteratze plan batean sartzea onartzea eta bizikidetza, antolaketa eta arreta pertsonaleko ohiturak hartzeko borondatea erakustea.

Gizarteratzeko Etxebizitzen Sarearen kasuan, talde onuradunak hauek dira: etxerik gabeko pertsonak, bizitzeko edo lan egiteko baimenik ez duten etorkinak, asilo-eskatzaileak eta errefuxiatuak, GIBa duten pertsonak, genero-indarkeriaren eraginpean dauden emakumeak, abusuzko jardueren bidez kaleratutako errentariak, drogazaleak, buru-nahasmendua duten pertsonak, prestazio oso baxuak jasotzen dituztenak, Administrazioaren tutoretzapean egon diren gazteak eta antzeko egoeretan dauden beste talde batzuk. “Gizarteratzeko Etxebizitzen Sarearen 2006. Txostenak” talde horietako bakoitzak dituen zailtasunak jasotzen ditu, eta emakume etorkinen egoera azpimarratzen du, “beren izaerari lotutako diskriminazioen” biktimak, jasotzen dituzten soldata baxuak, informaltasun-ezaugarriak dituzten lanak, kontratu irregularrak edo ez daudenak eta lan-babesik ez dutenak, besteak beste.

Etxebizitzak aldi baterako bizi dira, normalean hiru eta hamabi hilabete bitartean, eta lan-plan pertsonalizatua dute

Beste talde sentikor bat tutelatu izandako gazteak dira. Babesik gabe senti daitezke adin nagusitasuna bete eta ordura arte bizi izan diren ikastetxetik irtetean. Arreta etxea ematean datza, bai eta pertsonaren garapen integralerako behar dituzten baliabide psikologiko, sozial eta ekonomikoak ematean ere. Bestalde, Patim Fundazioak gizarteratzeko etxebizitza bat du gizarteratze-fasean dauden eta mendekotasun-arazoak dituzten pertsonentzat. “Baliabide iragankorra da, autogestio-erregimenarekin funtzionatzen du eta pertsonak independenteak izatea du helburu”, azaldu du Lucía Rufok.

Patimen lan egiten duten pertsonen batez besteko adina 30 urte da. Gehienak Fundaziora mendekotasuna gainditzeko prozesua amaitu ondoren iristen diren gizonak dira. Egonaldia lau hilabetekoa izango da gehienez, baina kasu berezietan luzatu egin daiteke. Guztira, bost lagunentzako lekua dago etxean. Horietako bat hezitzailea da, laguntza programak gauzatu eta garatzeaz arduratzen dena. 2003az geroztik, ia hogeita hamar pertsona eta sei hezitzaile igaro dira etxebizitza horretatik. “Etxebizitza tarteko urrats bat da programa global baten barruan. Hain zuzen, alderdi terapeutikoa ez da inoiz ahazten”, dio Rufok. Astero, gaixo bakoitza terapia-saio batera joaten da, eta ez du uzten behar den heldutasun- eta independentzia-mailara iritsi arte.

Lan-plana

Gizarteratze-etxebizitza batean dagoen denboran, egoiliarrek parte-hartze aktiboan oinarritutako metodologia erabiltzen dute. Etxebizitza mantentzeaz, antolaketaz, erabakiak hartzeaz eta gatazkak konpontzeaz arduratzen dira. Lan hori solairu berean bizi den edo aldizkako bisitak egiten dituen profesional batek gainbegiratzen du. Gainera, tutoreak lana bilatzen laguntzen du, arauak betetzen direla kontrolatzen du, tratamendu terapeutikoaren jarraipena egiten du eta legezko aholkularitza eskaintzen du, besteak beste.

Egoiliarrak etxebizitza mantentzeaz arduratzen dira eta ur, argi edo gas gastuetarako kuota sinbolikoa ematen dute.

Tutoretza maila esku hartzeko programen eta erabiltzaileen beharren araberakoa da. Horiek konpromiso indibiduala edo kolektiboa sinatu ohi dute, etxebizitza erabiltzeko arauei, gainerako bizilagunekiko harremanei, bisitei eta alkoholaren edo bestelako substantzien kontsumoari dagokienez. Bestalde, ahal denean, kuota edo kopuru sinboliko bat jartzeko konpromisoa hartzen dute, janariaren, uraren, argiaren edo gasaren gastuak ordaintzeko. Horrela, etxeko kudeaketa baliatzen da etxebizitzaren onuradunek beren autonomia sustatu eta gastuak planifikatzen ikas dezaten.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak