Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elkartasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Bizitegitarako bazterketa

Feantsa Españak hainbat programa garatzen ditu, egoitza-bazterkeriari aurrea hartzeko eta etxerik gabeko pertsonei laguntzeko.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Asteartea, 2007ko maiatzaren 29a

ImgImagen: Pedro Simões

EINek, 2004an egindako eta 2005eko abenduan argitaratutako azterlan batean, 21.000 pertsona baino gehiago jarri zituen Espainian etxerik gabe. Kopuru hori, egoerarik larrienen erreferentziatzat hartuta, gure gizarteko talderik ahulenak bizi diren bizitegi-bazterketaren egoeraren icebergaren gailurra da. Errealitate horren jakitun, 13 gizarte-erakundek, besteak beste, Etxerik Gabeko Pertsonekin lan egiten duten Erakundeen Sare Nazionalak, Baztertuen Integrazio eta Laguntzarako Zentroen Federazioak, Harrera Sareak eta Garapenerako Solidarioek Feantsa Europaren egoitza espainiarra sortu dute. Etxerik gabeko pertsonentzat lan egiten duten gizarte-erakundeen Europako federazioa da, 1989an sortua, eta Europako 30 herrialdetako 100 erakundek osatzen dute.

Espainian, zehazki, plataforma hori osatzen duten gizarte-erakundeek ohartarazten dute etxebizitzak galdu egin duela “gizarte-kohesioaren” rola, eta “eskubide izateari utzi dio”, eta “espekulazio-ondasun” bihurtu da, ondorio ekonomiko, ingurumeneko eta gizarte-desintegrazioko ondorio larriak dituena. “Administrazioek beren maila guztietan egin dituzten etxebizitza-planek eta etxebizitza babestuen ekintzek gaur egun jasotzen dituzten neurriek ez dute kontuan hartzen desabantaila handienak dituzten biztanleria-sektoreen errealitate sozioekonomikoa, eta bazterkeria-arriskuan dauden pertsonak politika horietatik kanpo geratzea eragin dute”, salatu du.

“Etxebizitzak gizarte-kohesioaren eginkizuna galdu du, eta eskubide izateari utzi, eta espekulazio-ondasun bihurtu da, ondorio ekonomiko larriak eta gizarte-desintegrazioa ekarriko dituena”

Hori dela eta, federazioak etxebizitza duina defendatzen du etxerik gabeko pertsonentzat, eta gogorarazten du etxebizitzen prezioak etengabe igotzeak, bai erosketan, bai alokairuan, etxebizitza horiek eskuratzeko eskakizunak ere gehitu dituela. “Horren ondorioa izan da, neurri handi batean, handitu egin direla bai pertsona-kopurua bai gure herrialdeko egoitza-bazterkeriako egoerak”, erantsi du.

Hona hemen egungo Espainiako gizartean egoitzetatik kanpo dauden beste adibide batzuk:

  • “Txabolismo bertikala”. Etxebizitza-parkearen zati handi baten narriadura eta prekarietatea, hala nola hezetasunak, zimenduen higadura, arraildurak, itoginak, oinarrizko zerbitzurik eza… dira errentarik apalenak dituzten kolektiboak.
  • Etxebizitzak beharrizan pertsonal eta/edo familiarretara ez egokitzearen ondoriozko arazoak. Pertsona asko, hainbat arrazoirengatik (mugikortasun murriztua, adina, familia mota), gatibu daude? betetzen duten etxebizitzan, hura hobetzea ezinezkoa delako edo beren bizi egoerarako egokiagoa den beste etxebizitza bat eskuratzea ezinezkoa delako.
  • Gaur egungo egoeran, etxebizitzaren merkatua zaurgarritasuna eta bazterketa eragiten dituen faktorea da. Etxebizitza bat mantentzeko egin behar den gehiegizko ahalegin ekonomikoak mekanismo batzuetara garamatza (epe luzeko zorpetzeak, familia-aurrekontuen desorekak), eta, epe ertainera, pobrezia-egoeran dauden pertsonen kopurua handitzea eragin dezake. Bestalde, gero eta ohikoagoa da gizarteko talde jakin batzuek portaera diskriminatzaileekin talka egitea.
  • Lurralde-banaketa eta -kontzentrazioa, etxebizitza publikoen sustapenen ondorioz.

Hobetzeko proposamenak

Bazterkeria-egoera horiei aurre egiteko, Feantsa Españak jarduera hauek egitea proposatu du:

  • "Estatuko Etxebizitza Legea" egitea, etxebizitzarako eskubidea bermatzeko (eta eska dakion).
  • Sustapen publikoko etxebizitzak eraikitzeko urteko gutxieneko kuotak ezartzea autonomia-erkidego bakoitzean. Herritarren egoitza-beharrak aztertu eta aztertu ondoren ezarri behar dira kuota horiek, eta lehentasuna eman behar zaie egoitzatik kanpo dauden taldeei.
  • Sustapen publikoko etxebizitzak alokairuan sartu behar dira (erosteko aukerarik gabe), ondare publikoa gal ez dadin eta jende gehiagok etxebizitza horiek erabil ditzan.
  • Auzo ahuletan eta baliabide-urritasuna duten auzoetan kokatutako sustapen publikoko etxebizitzak eraikitzeko ereduak frogatu du ez dela eraginkorra. Beraz, jasangarriagoak diren eta gizarte-sare aberatsa sortzen laguntzen duten beste eredu batzuk aztertu behar dira.
  • Europako herrialde askoren adibideari jarraiki, gizarte-ekintza prebentiboak jarri behar dira martxan, etxebizitza galdu aurretik esku hartzeko. Horrela, pertsonak bizi diren tokian mantendu ahal izango dira, deserrotzeak dakarren narriadura pertsonala, familiakoa eta soziala saihestuz.
  • Botere publikoek etxebizitzak zaharberritzeko estrategiak garatu behar dituzte, etxebizitza berrietan jardun ahal izateko. Estrategia horiek administrazioen jarduera integralak bilduko dituzte, sare sozialaren laguntzarekin.
  • Etxebizitzetako, gizarte-zerbitzuetako eta gizarte-eragileetako jarduerak bateratzeko metodologia garatzea. "Guztion arteko koordinazioa ezinbestekoa da gizarte- eta egoitza-bazterkeriari aurre egiteko".

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak