Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elkartasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Caritasek dio zortzi milioi eta erdi espainiar pobrezian bizi direla

Eskatutako gutxieneko atalasetik bi milioi familia baino gehiago daude, eta Espainiak Europako batez bestekoa gainditzen du

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Igandea, 2004ko ekainaren 13a

“Gure herrialdeko pobreziak Europako batezbestekoa gainditzen du. Gutxi gorabehera 2.192.000 familia daude, zortzi milioi eta erdi pertsona inguru, eskura dagoen batez besteko errenta garbiaren %50eko mugaren azpian bizi direnak”. Hori da Caritasek gaur Karitatearen Eguna dela eta argitaratu duen txostenaren ondorio nagusia. Txosten horretan, gizarte-bazterketaren aurkako borrokan ikasturte honetan kudeatutako 164 milioi euro baino gehiagoren patua aztertzen da.

Hamabosten Europan, Europako Parlamenturako hauteskundeak direla eta, Pobreziaren eta Gizarte Bazterkeriaren aurkako Elkarteen Europako Sareak, Caritasi baitagokio, 55 milioi pobre baino gehiago daude, eta horiei estatu kide berriek pairatzen duten pobrezia handia gehitu behar zaie. Erakunde horrek “gizarteratzeko Europako estrategia sendoa” sustatzeko eskatu dio Europako Batasunari, 2010etik aurrera emaitzak ematen has dadin.

Gure herriari dagokionez, eta Caritasen iritziz, pobreziaren sustrai nagusia da “bizitzeko baliabide hori baino ez duten familia eta pertsonen lanik eza”.

“Non daude azkenak” aurtengo kanpainaren leloa da, eta arreta berezia jarri nahi du “ezkutuko txirotasunaren” fenomenoan, “bazterketa-egoera kronikoa duten” milaka eta milaka herritarren artean. Bizi garen gizarte-ereduak ezkutatzen duen pobrezia da. Bazterketa jasaten dutenek ere itxuratu egiten dute pobrezia hori, askotan, bazterketa ezagutarazteko lotsa saihesteko”.

Pobrezia berri horrek kaltetutakoen artean, Caritasek zenbait adibide nabarmentzen ditu: gaixo mentala duen eta laguntzarik jasotzen ez duen seme baten zama jasaten duten zaharrak, edo herri txikietan bizi diren pertsona zaharrak, gazteenek hirira nola jotzen duten ikusten dutenak, “uhartetxo txiki bihurtzen diren auzo-guneak”.

Nor dira “azkenak” gure gizartean? Caritasek zenbait ezaugarri aipatzen ditu: gutxieneko errentekin, kotizazio gabeko pentsioekin edo langabeziagatiko prestazioekin bizi diren gizon eta emakumeak, “pobreziaren atalasetzat” hartzen den zenbatekoa baino txikiagoak direnak (errenta garbiaren %50 baino gutxiago), hiesa duten gaixoak, toxikomanoak, minusbaliatuak; “etxerik gabeko” emakume eta gizonak, deprimitutako landa-eremuetako biztanleak; langabe kronikoak eta lan- eta gizarte-errehabilitazioko prozesuetan sartzen ez direnak, eta etorkinak.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak