Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elkartasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Etxerik gabeko gazteak: krisia areagotzen duen errealitatea

Hainbat GKEk ohartarazi dute krisialdiaren ondorioz areagotu egin direla egoera ahulean dauden gazteak azken urteotan

img_jovenes hd_ 1

Adin-nagusitasuna betetzeak ez du beti abantailarik ekartzen. 18 urterekin, gazteek ez dute babes-sistemarik erabiltzen, eta, kasu batzuetan, etxerik gabe geratzeko aukerak areagotu egiten dira. Krisiak areagotu egin du errealitate hori. Aterpetxe eta harrera-zentroetatik ohartarazten da arreta jasotzen duten pertsonak gero eta gazteagoak direla. Baina zertan datza egoera hori? Zer laguntza dituzte pertsona horiek? Rais Fundazioaren programa batek gazteei laguntzen die egoera horretan, autonomia eta bizi-baldintzak hobetzeko. Horrela azaltzen da jarraian.

Img jovenes art
Irudia: on tourwithben

Etxerik gabeko gazte gehiago

Estereotipoak amaitu ziren. Etxerik gabeko pertsonak ere gazteak dira eta prestatuta daude. Krisi ekonomikoa, laguntza-sare eskas batekin konbinatuta, aterpetxeetara eta harrera-zentroetara joaten diren baliabiderik gabeko gazteen kopurua handitu egin da ostatu eta laguntza bila. Errealitate hori ez da beti kaleetan egoten, hainbat GKEk arduratzen baitira. Baina errealitatea da. “Etxerik gabeko pertsonentzako inkesta 2012″ Estatistikako Institutu Nazionalaren (INE) arabera, Espainian 18-29 urteko 4.434 gazte daude etxerik gabe (etxerik gabeko pertsona guztien %19,3) eta 30 eta 44 urte bitartekoak (%38,4).

Familiakoen, enpleguaren eta, oro har, laguntza-sarearen galerak etxerik gabeko gazteen kopurua handitu du

“Etxerik gabeko pertsonen profil berria talde tradizionalarekin bat dator”, ohartarazi du Gurutze Gorriak. Erakunde honek egiturazko arazo baten berri ematen du, langabezia-tasa handitzeagatik larriagotu egiten dena, langabetuei egoera ekonomiko egonkorretik kentzen diena. Baita gazteenei ere. Lana, bikotekidea, etxebizitza… galdu egiten dira. Gertakarien katea da.

Rais Fundazioak kanpaina berri baten bidez deskribatzen du egoera hori: “Ezagutu Juan…”. Horrela aurkezten da fikziozko pertsonaia bat, benetakoa izan daitekeena, zeinaren bizitza giro normalizatuan gertatzen baita. Juan beste hiri batera joan da lanera, eta maitemindu egin da. Denborarekin, bere bizitza aldatu egin da. Familiarik maiteena hil egin da, lana galdu du, bikotekideak utzi egin du, deprimitu egin da, aurrezkirik gabe geratu da, ezin du etxea ordaindu eta kalean geratu da. Kanpainaren bidez, 28014 zenbakira SMS bat bidali nahi da, SIN HOGAR hitzarekin.

Madrilen, Bartzelonan, Murtzian… Gero eta hiri gehiagok erregistratzen dute etxerik gabeko gazteen hazkundea. Arrels Fundazioak ohartarazi du ahultasun handienaz ari direla, pasadizokoen axolagabetasunak eta balio-judizioek larriagotu baitute. “Pertsona batzuek diote kartoien artean bizi direnek ez dutela egoera horretatik irten nahi, eta ez dituztela gizarte-zerbitzuek egiten dizkieten eskaintzak onartzen. Nik beti esaten diet haurrek ez dutela nahi pobrea izatea”, azpimarratzen du Enrique Richardek, Arrelseko boluntarioak.

Daniel Fábregasek, Madrilgo Erkidegoko RAIS Fundazioko ostatu-kudeatzaileak, adierazi du “krisialdian hainbat arreta-zerbitzu itxi edo gutxitu direla”. Hori dela eta, etxerik gabeko pertsonen arreta-sarera gero eta gazte gehiago joaten direla hauteman da. “Baliteke beste sare batzuetatik atenditu ahal izatea, etxerik gabeko pertsonen sarean amaitzen duten gazteen kopurua minimizatuz, 45 urte baino gehiago dituzten eta bazterkeria luzeagoa duten ibilbide luzeak”, zehaztu du Fábregasek, “arreta goiztiarra, prebentiboa eta gazteen beharretara egokitua”.

Etxerik gabeko gazteak

Etxerik gabeko gazteek ez dute sostengu edo familia sarerik, ezta baliabide ekonomikorik ere. Adin-nagusitasuna bete dute, eta ezin dute babes-sistemaz baliatu, baina istorioak aldatu egin dira, protagonisten arabera. Daniel Fábregasek dioenez, “hainbat eta hainbat ibilbide egiten dira egoera horretan amaitzeko, eta, azkenean, gazteak ere bai”. Oro har, hiru talde bereizten dira:

  • Migrazio-prozesuek berekin dakarte lagunik gabeko gazteak edo gazte etorkinak, beren familiarik gabe bidaiatzen dutenak, Europako ametsari jarraituz, enplegu bat lortzeko eta beren familiarekin elkarlanean aritzeko aukera ematen dutenak. Hala ere, errealitatea ez da beti horrela amaitzen. Adingabeak direnez, ezin dute lan egin, ez dute lan-baimenik edo lan-aukerarik. Kasu horietan, “adingabeak babesteko sistemara pasatzen dira adin-nagusitasuna bete arte”, baina, 18 urte bete ondoren, zaurgarritasun-egoera mantendu egiten da.

  • Tutoretzapeko gazteak beste arrisku-talde bat dira, aurreko kasuan bezala, behin adin-nagusitasuna betetzen dutenean “autonomiara eta helduarora igarotzeko beharrezkoak diren gaitasunak garatu gabe”, behar du Fábregak. Ez dute lanik eta, beraz, baliabide ekonomikorik ez dute, edo “oso prekarioa eta ezegonkorra” da lan ordaindua.

  • Hirugarren arrisku-taldean, hainbat arrazoi direla medio, beren laguntza-sareak eta/edo familiarrak hautsi dituzten gazteak eta “babes-baliabideetatik pasatu ez diren arren, baztertuta edo zaurgarrian daudenak daude”, adierazi du Fábregasek.

Kasu guztietan, “helduarora igarotzeko oinarrizko beharrak ase ditzakeen laguntza falta, sareak eta familia” da, kasu guztietan, Rais Fundazioko teknikaria azpimarratu behar da. Gehienek senitartekoak dituzte, baina “ezin diete lagundu, ezta gazteek ere beren benetako egoerarekiko distantzian kezkatu nahi”, etorkin gazteen kasuan bezala. Beste egoera batzuetan, familiartekoekiko harremanak onak dira, baina puntualak, edo urruntze-neurriak erregistratzen dira.

Etxerik gabeko gazteen autonomia errazteko proiektua

Img joven
Irudia: Rais Fundazioa

Adin nagusitasunera pasatzea kezkagarria da gazte ahulenen artean. Haientzat, Rais Fundazioak “Trantsizioa Autonomiara” proiektua jarri du abian, etxebizitzarik eza bazterkeria faktorea izan dadin eta haren egonkortasuna berma dadin. Bazterkeria-egoeran dauden etxerik gabeko pertsonentzako arreta-sarea erabiltzen duten 18 eta 25 urte bitarteko gazteei zuzenduta dago. Daniel Fábregasek esan du “gazteak sare horretara iristen direnean muturreko egoera ahulean daudela, ingurune hurbilean laguntzak bilatzen saiatu direlako, edo aukera horiek aurkitu ez dituztelako edo agortu dituztelako”.

Banakako eta berariazko ekintzak aurreikusten dira gazte bakoitzarentzat gizarte, prestakuntza, lan, lege, osasun, parte-hartze eta aisialdi arloetan. Horretarako, gazte bakoitzari erreferentziazko profesional bat esleituko zaio, harekin sare sozial normalizatua izango duena. Proiektuak 11 egoitza plaza ditu eta gazteen batez besteko egonaldia 9 eta 12 hilabete bitartean luzatuko da, “beti ibilbidearen bilakaeraren araberakoa den arren”, behar du Fábregasek. “Etxeko baliabidetik ateratzen direnean, etxetik bertatik laguntzen zaie, beste 12 hilabetez. Beraz, proiektuaren onuradun diren gazteen kopurua urtean 25 ingurukoa da”.

Gazteek etxeko kudeaketa-lanetan lagunduko dute, baita enpleguarekin eta laguntza-sareak handitzearekin lotutako lanetan ere. Horrela eraikitzen da prestakuntza eta lan-ibilbidea eta herritartasuna. Hala ere, Rais Fundazioak gazteei laguntzen die beharrezkoa den arte, “egoera berrian zailtasunak izaten jarrai baitezakete, eta horiek abiapuntuko egoerara itzultzea saihestu nahi dugu”, azpimarratu du Daniel Fábregasek. “Ez dugu denbora-epe itxirik, eta emantzipazio-fasea programa dezakegu gazteak baldintza onenak betetzen dituenean”, argitu du, nahiz eta esku hartu ondoren gazteak autonomoak izan eta “komunitate-zerbitzuak eduki, gainerako herritarren moduan”.

RSS. Sigue informado

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak