Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elkartasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Haurren aurkako genero-indarkeriari aurre egiteko baliabideak falta dira, Save the Childrenen arabera.

Hala ere, GKEak onartu egiten ditu azken hilabeteetan administrazioek egindako ahaleginak.

  • Egilea: Argitaratze-dataren
  • arabera: Osteguna, 2006ko otsailaren 16a

Save the Children GKEaren txosten batek atzo ohartarazi zuen “gutxi edo batere ez” daudela baliabide espezifikoak haurren genero-indarkeriaren aurkako borrokarako, nahiz eta premia bereziak izan indarkeria horren zuzeneko biktima gisa.

Azterlanean jasotako arazoetako batzuk, zazpi autonomia-erkidegotatik datozen profesional, erakunde eta seme-alaba biktimekin egindako elkarrizketetan oinarritutakoak, honako hauek dira: harrera-etxeek ez dituzte 12 urtetik gorako haurrak onartzen, gurasoekin ikastetxeetan bizi diren adingabeen erregistroak falta dira, eta ez dago horietarako leku berezirik polizia-egoitzetan edo egoitza judizialetan. Genero-indarkeriaren aurkako lege integralak biktima gisa jaso zituen haurrak zioen azalpenean, baina ahaztu egin zen neurri zehatzak garatzeaz; beraz, ez da beharrezkoa neurri horiek aldatzea, baina bai “zabaltzea”, azaldu zuen Pepa Hornos txostenaren koordinatzaileak.

Hala ere, baikortasunerako datuak ere badaude. Hala, Save the Childrenek azken hilabeteotan administrazioak egiten hasi diren ahaleginak aitortzen ditu, eta Kataluniaren eta Valentziako Erkidegoaren programak nabarmendu zituen adibide gisa, emakumeen arretarako zentroetan adingabeetan espezializatutako hezitzaileak sartu baitituzte.

Labesek nabarmendu zuen haurrak ez direla biktimak, gurasoen arteko indarkeriaren lekuko direlako, baizik eta “indarkerian bizi direlako”. Elkarrizketatutako profesional guztiek uste dute indarkeria psikologikoaren biktima direla, batzuetan fisikoa ere bai, eta indarkeria helduen arteko harreman-eredu normala dela sinetsiz hazten direla. Save the Childrenen aburuz, egungo egoerak aukera ematen du adingabeak “bigarren mailako biktimizaziorako”. Adingabeak babestu egiten dira beren amak direlako, baina ez dira eskubideen jabe.

GKEak, bere gomendioen artean, haurrak babesteko eta emakumea babesteko sistemen jarduketak koordinatzeko eta profesionalei diziplina arteko prestakuntza emateko beharra nabarmendu zuen. Halaber, emakumeei eta haurrei egoitzaz kanpoko arreta indartzeko eskatzen zaie administrazioei, etxean egon daitezen; biktima bakoitzarentzat berariazko tratamendu terapeutikoko programak bultza ditzaten; eta nerabe gizonezkoak eta egoitza-zentroetako arazoak ez baztertzeko.

Gainera, beharrezkoa da urritasuna duten biktimentzat —emakumeentzat edo haurrentzat— dauden baliabide urriak gehitzea, eta polizia- eta justizia-egoitzetan haurrei arreta emateko espazio eta baliabide espezifikoak izatea; izan ere, txosten honen arabera, orain ez da harritzekoa haurrak epaitegietako korridoreetan aurkitzea gurasoak aretoan dauden bitartean.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak