Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elkartasuna > Ekonomia solidarioa

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Kanpo-zorra

Munduko herrialde aberatsenek 2005ean barkatutako zorra 40.000 milioi dolarrekoa da, herrialde pobreenen zor osoaren %10 baino ez.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Asteazkena, 2005eko irailaren 21a
img_deudaexterna1

Herrialde pobreenek sektore publikotik nahiz pribatutik barne-proiektuak ordaintzeko jaso ditzaketen kanpo-kredituak ematean oinarritzen da finantziazio-sistema hori. Oro har, kanpo-zorra herrialdetik kanpo eta atzerriko monetan ordaintzen da.

Pertsona askok kontsumo-ondasunak erosteko kredituak eskatzen dituzten bezala, herrialdeek kapital-merkatuetan dirua eskatzen dute edo nazioarteko finantza-erakundeei eskatzen diete errepideak, zerbitzu publikoak eta osasun-zentroak ordaintzeko, besteak beste. Eta pertsonek bezala, herrialde horiek mailegatutako dirua eta jasotzen dituzten maileguen interesak itzuli behar dituzte. Hori da arazo nagusia: askotan, herritarrei ez zaie jakinarazten maileguaren erabilerari buruz edo mailegua itzultzeko baldintzei buruz, eta, praktikan, gobernu askok mailegu horiek erabiltzen dituzte bideragarritasun sozial, ekologiko edo ekonomikoaren gutxieneko baldintzak betetzen ez dituzten proiektuetarako.

Kontua da kanpo-zorra oztopo larria bihurtu dela munduko herrialde pobreenen giza garapenerako. Herrialde pobreek maileguak itzultzeko erabili behar dituzte beren baliabide urriak, biztanleen ongizatean inbertitu beharrean. Gaur egungo krisiaren larritasuna neurri handi batean finantziazio-sistema horrek eragin du, eta, horren ondorioz, mundu osoko ehunka elkarte, GKE eta erakunde batera bilatu dira mundu osoko milioika pertsonari miseriatik ateratzea eragozten dien egoera baterako irtenbideak.

Irud.

Egoera hein batean konpontzeko hartu diren azken neurriak 2005eko ekainean hartu dira, munduko herrialde aberatsenek, G-8koak izan arren, Errusiak izan ezik, eta Munduko Bankuarekin, Nazioarteko Moneta Funtsarekin (NMF) eta Afrikako Garapen Funtsarekin bat etorriz, zorra berehala barkatzea erabaki zutenean munduko 18 herrialde pobreenetatik, hau da, Saharaz hegoaldeko 18 herrialdetara, gehienetara. Aurrerago, bederatzi herrialdetako beste talde batek 12 eta 18 hilabete bitarteko epean 11.000 milioi dolarreko zorra barkatuko du. Eta hirugarren talde bat ere badago, gatazka zibilak dituzten 11 naziok osatua, eta neurri horri heltzeko aukera ematen zaie planean ezarritako baldintzak betetzen dituztenean.

Proiektu horren bidez, herrialde industrializatuek kreditu-erakunde aldeaniztunei funts berriak emateko konpromisoa hartu dute, zorra barkatzeak erakunde horiek deskapitaliza ez ditzan eta etorkizunean laguntza-programa berriak egiteko gaitasunari eragin ez diezaion.

Hala ere, neurri horiek ez dira nahikoak, eta kanpo-zorra oraindik ere zama handia da, eta duela hogei urtetik hona hirugarren munduko ekonomiak ito egiten ditu. Finantza-laguntza eskatzen duten herrialdeek, sarritan, egitura doitzeko eta egonkortzeko politikak onartu behar izaten dituzte, eta horrek ondorio oso negatiboak eragiten dizkie herrialde zorpetuenetako biztanleei.

Zor diren herrialdeen gizarte-ondorioak

Krisian dauden ekonomiak egonkortzeko eta haien hazkundea lehiakorrago bihurtzeko nazioarteko kredituen emakidaren erakusleihoaren ondoren, doikuntza-politika horiek eragindako krisi-egoera larria dago:

  • Atzerriko multinazionalekin lehiatu ezin diren tokiko enpresa asko ixtea.Inbertsioak tanta-kontagailuz iristen dira, eta enpleguaren hazkundea oso motel gertatzen da.
  • Gastu sozialak, osasuna, hezkuntza, ongizatea eta abar murriztea, defizit publikoa murriztu nahi baita.
  • Enpresa publikoetako plantillak murriztea. Langile asko kaleratzen dira aurrekontu-murrizketaren ondorioz.
  • Ingurumenari ere kalte egiten zaio, politika horiek berekin baitakarte esportazioak handitzeko beharra, herrialde askotan baliabide naturalen (egurra eta mineralak) ustiapen bereizi gabearen mende baitaude.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak