Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elkartasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Katastrofe baten ondoren familia bateratzea

Kaltetutako eremuetan lan egiten duten GKEek beren familiekin elkartu nahi dituzte bakarrik geratu diren haurrak

Img abrazo listado Irudia: basibanget

Haitiko lurrikarak bi milioi haur zaurgarritasun-egoeran utzi ditu. Horien artean, arreta berezia eskaintzen zaie bakarrik geratu direnei, umezurtz izan beharrik gabe. Astinaldiak familietatik urrun zeuden ehunka adingabe hartu zituen, horietako asko ikastetxeetan. Beste kasu batzuetan, hainbat inguruabarrek erraztu egin dute bereizketa. Haur horiek babestea eta beren senideekin berriro topo egin dezaten saiatzea ezinbestekoa da malnutrizioa, gaixotasunak, trauma emozionalak edota haurren trafikoaren biktima izan ez daitezen.

Img abrazo

NBEk duela egun batzuk eskatu zuen Haitin bakarrik geratu diren haurrak lehenbailehen identifikatzeko. Txikientzako zainketak eta babesa eskatu zituen, hondamenean senideak galdu ez baina haien ondoan ere ez daudenak laster berriro aurki daitezen. Erakundeak gogorarazi zuen biktima ahulenak direla, baina eremu horietan lan egiten duten gobernuz kanpoko erakundeak (GKE) ere ez dira nekatzen errepikatzeaz.

Bakarrik dauden haurrentzat espazio seguruak jartzen dira, eta bertan jolasten dira eta sufrimendutik suspertzen.

Save the Children erakundeak kalkulatu du Haiti suntsitu duen lurrikarak bi milioi umeri eragin diela, nola edo hala. Ia herrialde osoa dago ukituta, ez bakarrik hiriburua, Puerto Príncipe, hainbat GKEk azpimarratu duten bezala. Diotenez, komunikabideak gehiegi arduratzen dira hiri horretako egoeraz, baina beste herri batzuek ere ia dena galdu dutela diote.

UNICEFeko zuzendari exekutiboak, Ann Venemanek, kezka handia agertu du Haitiko haurren egoeraz. Aitorpen ofizial batean, “familiatik edo tutoreengandik bereizitako” asko ikusi direla adierazi zuen, eta horrek esan nahi du “gero eta arrisku handiagoak dituztela: malnutrizioa, gaixotasunak, haurren trafikoa, sexu-esplotazioa eta trauma emozional larriak”.

Img uni1 articuloImagen: UNICEF/Roger LeMoyne. Haití 2010

UNICEFen haur-babeseko aditu bat Dominikar Errepublikara joan da, pertsonen trafikoko polizia-brigadarekin lan egiteko eta adingabeen eta emakumeen abusua eta sexu-esplotazioa saihesteko. NBEren arabera, milaka haur ibil litezke kaleetan edo ospitaletan, “urik gabe, janaririk gabe eta indarkeriaren eta abusuaren aurkako babesik gabe”. Hori saihesteko ekimenetako bat babesleku eta kanpalekuetan gune seguruak prestatzea da. Save the Children hasi da zeregin hori. Leku horietan haurrak babesten dira jolastu ahal izan dezaten, baina baita “jasan duten sufrimenduaren eta horren lekuko izan direnen ordaina jasotzeko” ere.

Gurasoen eta seme-alaben erregistroa

UNICEFen “Larrialdi-egoeretarako oinarrizko konpromisoak” direlakoen artean, haurrak beren familietatik aldentzeko laguntza nabarmentzen da. Horretarako, bakarrik dauden haurrak identifikatu, erregistratu eta osasun azterketa egiteko lanak egiten dira. Erakundearen helburua da “familiak aurkitzeko sistemak eta haurrak zaindu eta babesteko zerbitzuak abian jartzea”.

Haurren babesa lehentasuna da. Haurrak bakarrik identifikatzen eta erregistratzen dira, eta, aldi berean, haien senideak bilatzen saiatzen dira. UNICEFen bozeramaile batek azaldu duenez, “Kaosean eta nahastean haur batzuk gurasoengandik banandu diren edo umezurtz geratu diren larrialdi-egoeretan, bateratzea da gure lehentasunetako bat”. Bi erregistro egiten dira: bata, haurrena, eta bestea, seme-alabak galdu dituzten gurasoena. Erakundeen artean oso modu koordinatuan egiten da lan hori, “modu bakarra baita adingabeko horiek beren familiakoekin berriro elkartzeko”.

Haitin, UNICEF, Save the Children eta Gurutze Gorriaren bidez hasi da tramite hori, herrialdeko gobernuaren laguntzarekin. “Baina askoz gehiago egin behar da”, ohartarazi du UNICEFek. Hurrengo pausoa haurrak beren familiekin elkartzen saiatzea izango da, eta berriro elkartzeko aukerarik ez dutenentzako zaintza alternatiboen alde egitea —nazioarteko adopzioa barne—.

Adopzioa, hobe saihestea

Img uni5 articuloImagen: UN Photo/Marco Dormino. Haití 2010

Kasu horietan munduari bira ematen dioten hondamendien irudiek adopzio-eskaerak areagotzen laguntzen dute. Save the Children filmak Puerto Prince-ra joandako kideak deskribatzen ditu: “une bakoitzean, guraso zorigaiztoak eta erabat deshidratatuak ibiltzen dira kaleetan, seme-alabekin, edateko uraren, elikagaien eta babeslekuaren bila”. Eszena horiek errepikatu egiten dira, baina baita haur bakarrekin ere. Haiei erantzun nahi zaie. “Haur haitiarrak adoptatu edo hartu nahi dituzten familien eskaerak jasotzen ditugu, baina orain lehentasuna ingurune babeslea, elikagaiak eta ura eskaintzea da, eta laguntza ekonomikoa eta emozionala ematea”, zehaztu du UNICEFek.

Komeni da ahaleginak egitea haurrek beren familiak aurki ditzaten eta jatorrizko herrialdean jarrai dezaten.

Baliteke harrera eta adopzioa izatea, uneren batean, Haitiko haurrei zainketa eta laguntza emateko mekanismoetako bat. Hala ere, komenigarria litzateke ahaleginak egitea haur horiek beren familiak aurki ditzaten eta beren sorterrian jarrai dezaten, etorkizunean aurrera atera beharko baitute eta beren kultura eta ingurunea identifikatuko baitituzte. Save the Children nabarmendu duenez, “haurrak beren komunitatea berreraikitzen ari direnean, azkarrago berreskuratzen dira hondamendiaren ondorioz”.

Haurrak beren familiekin elkartzea ezinezkoa dela frogatzen denean soilik hartuko dituzte kontuan agintari eskudunek beste aukera batzuk, adopzioa, esaterako, UNICEFek dioenez. Lurrikara baino lehen irekita zeuden nazioarteko adopziorako espedienteak bizkortu egingo dira haur horien babesa bermatzeko, baina, oraingoz, arrazoi horregatik bakarrik aterako dira herrialdetik.

2004ko tsunamiaren aurrekaria

Duela egun gutxi arte, hondamendi natural handiena izan zen, eta mundu osoko biztanleen artean elkartasun handiagoa piztu zuen. 2004an Asia astindu zuen tsunamiak milaka lagunen arreta eta laguntza bildu zituen. Orain, esperientzia hori, garai hartan jarduteko modua, eredugarria izango da Haitiren berreraikuntzari arrakastaz aurre egiteko.

Nazioarteko Planak herrialde horretako laguntza-lanetan parte hartzen du, Asian egin zuen bezala: “Plan Indiak inguruko haurrak sartu zituen Villupuramen ingurumena errespetatzen zuten herrixken eta etxebizitzen trazaduran; Plan Sri Lankak, berriz, haurrekin lan egin zuen Hambantotako erreferentziako haur-eskola baten trazadura egiteko”, azaldu du GKEak.

Komeni da haurrek berreraikitze-lanetan parte hartzea, izan daitezkeen traumak gainditzen laguntzen baitie. Planaren arabera, ia 10 milioi haitiarren %45 18 urtetik beherakoak dira, eta azpimarratu du talderik ahulena “zaindu gabeko haurrak direla, beren ardurapean inolako heldurik ez dutenak, eta lurrikara batean hil diren gurasoak dituztenak”.

Nola lagun diezaiekete umeek etorkizun hobean Haitiri eta haien familiei? Berriro ere, nahikoa da Asiari begiratzea. Azken urteotan, Planak uholdeak izateko arriskua duen Bangladesh eskualde batean lan egin du. Oinaze-eszenak errepikatuko ziren beldurraren aurrean, haurrek “kezka agertu zuten, gurasoek oso gutxitan aurrezten baitzuten larrialdiren bat gertatuko balitz”, azaldu du Espainiako Planak. Erakundeak aurrezki-plan bat abian jartzen irakatsi die eurei, familiekin elikagaiak eta hornidurak erosten lagun dezaten. Haitikoa bezalako tragedia bat gertatzen denean, ezinbestekoa da prestatuta egotea, errepikatuz gero ondorioak hain larriak izan ez daitezen. Ekintza horiek “beren bizitzak eta komunitateak berreraikitzeko eta etorkizun hobea izateko aukera emateko” oinarria dira.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak