Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Teknologia berriak

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Sarearen bidezko hamar informazio-lapurretatik zortzi erabiltzaileen arduragabekerien ondorio dira.

Oinarrizko segurtasun-neurri batzuk aplikatzeak horrelako delituak galarazten ditu.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Osteguna, 2003ko abenduaren 11

Duela gutxi, Hungariako herritar batek eta beste estonio batek 10.000 euro lapurtu zituzten Bidasoa Igeriketa Klubetik, Irunen, oso modu ortodoxoan. Iruzurgileek baliabide informatikoak erabili zituzten klubaren banku-datuak eskuratzeko eta 5.000 euroko bi eskualdaketa egiteko Bartzelonako erakunde bateko kontu batera. Poliziak atxilotu zituen biak.'

Horrelako eragiketek zalantzan jartzen dute Interneteko datuen segurtasuna. Segurtasun-enpresek onartzen dute behar bezala jokatzen ez bada erabiltzaileen konfidentzialtasuna hondatu egin daitekeela.

Segurtasun informatikoko adituen kalkuluen arabera, Sarearen bidezko informazio-lapurreten %80 arduragabekeria pertsonalek eta giza akatsek eragiten dute, eta ez hainbeste sistema informatikoaren akatsek, pentsatu ohi den bezala. Adibidez, ordenagailuko fitxategi batean “online” banku batera sartzeko pasahitza gordeta uztea arrisku handia da. Beste kasu batzuetan, “batzuek dokumentu konfidentzialak zuzenean bidaltzen dituzte ordenagailuko paperontzira, sartu berri duten izen eta telefonoen benetako mintegiaren kontura erori gabe, eta iruzurrezko helburuetarako erabilgarriak dira”, dio Igor Unanue “s21sec” segurtasun-enpresako zuzendari teknikoak.

Adituen arabera, sistema informatikoekin aplikatu beharko liratekeen segurtasun-neurriek distira egiten dute, ez dagoelako. Ez dago haren erabileraren kontzientziarik, eta hortik sortzen da zaurgarritasuna. “Nabigatzailea, ordenagailua (…) eta abar erabiltzen ikasi dugu, baina ez ditugu barneratu pertsona bakoitzak teknologia horiek erabiltzean hartu behar dituen segurtasun-neurriak”, adierazi du Unanuek.

On line bankua

Askok planteatzen duten beste kontu bat da gure datuak benetan banku eta kutxetan dauden ala ez. Finantza-erakundeek on line bankua dute, kontuetarako sarbidea; beraz, norbaitek segurtasun-maila hori gaindituz gero, automatikoki bezeroen kontuetarako sarbidea izango luke, eta nahi adina transakzio egin ditzake. “Egia esan, erakundeek neurriak hartzen dituzte, baina erabiltzaileren batek akatsen bat egingo balu, jakina, Irungoak bezalako kasuak gerta daitezkeela”, dio Unanuek.

Adituek azpimarratzen dute “on line” bankuaren aplikazioetan saioak behar bezala amaitu behar direla. Horretarako, funtsezkoa den funtzio bat dago —alborapena ixtea—. “Saio bat ixteak esan nahi du beste inor ezin dela sartu irekita utzi duen web orri horretan. Nabigatzailea ez da zuzenean itzali behar funtzio hori itxi gabe”, azpimarratu du Unanuek. “Egiten ez badugu, ziberkafe batetik gure kontuei kontsulta egitea nahikoa izango litzateke, adibidez, ordenagailu horren aurrean eseriko den hurrengo erabiltzailea horietara sar dadin”, gehitu du.

Irungo klubean egiten dena bezalako lapurretak ez dira ohikoak Espainian, baina badira ohikoagoak diren beste batzuk, hala nola kreditu-txartelak bikoiztea, gero iruzurrezko helburuekin saltzeko. Helburua: biktimen kontuetan kargatuta dauden erosketak simulatzea.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak