Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Teknologia berriak

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Telemedikuntzak medikuen "paperak" egiteko denboraren %40 inguru aurreztea ekarriko luke.

Osasunaren arloan Espainian izandako lehen esperientziek teknologia horrek osasun-arloan dituen aukerak erakusten dituzte

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Astelehena, 2004ko apirilaren 05a

Telemedikuntza, e-osasuna izenaz ere ezagutzen dena, komunitate zientifikoaren parte handi baten interesa pizten duen diziplina da, eta Espainian izugarri zabaldu da, joan den martxoan Madrilen egin zen Osasunaren Informatikako Nazioarteko VII. Biltzarrean azaldu bezala.

Azken bost urteak jauzi kualitatibo handia izan dira mundu erdiko osasun-sistemetan. Izan ere, Kanadan, esaterako, zibermedikuntza dagoeneko martxan dagoen eskualdean, pazienteen ospitalerako joan-etorrien kopurua %40raino murriztu da.

Espainian telemedikuntza ezartzeak komunitate medikoak lan burokratikoetarako ematen duen denboraren %40 inguru aurreztea ekarriko luke, eta hori, ezbairik gabe, laguntza medikoaren osagai humanoa izango litzateke, adituen arabera. Kontsultan inbertitzen den batez besteko denbora Espainian 7 minutu ingurukoa dela kalkulatzen da. Alejandro Jadad mediku kolonbiarrak, Torontoko (Kanada) Unibertsitateko Berrikuntza Globaleko Zentroko zuzendariak eta e-osasuneko munduko ideologo nagusietako batek dioenez, “zibermedikuntzaren aplikazio ugarietako bat benetan bisitaldia behar duten pazienteak aukeratzea da: hala, itxaron-zerrendak murriztu litezke, edo, gutxienez, gaixoei arreta eraginkorragoa eta gizatiarragoa eman”.

Hala ere, Espainiako telemedikuntza kanadarraren edo Europako iparraldeko herrialdeen mailetara hurbiltzeko, baliabideen banaketa berriz planteatu beharko litzateke. Kalkuluen arabera, enpresa ertainek beren aurrekontuaren %12 inguru bideratzen dute informazio-sistemetara; administrazio nazionalek, berriz, beren baliabideen %5 baino gutxiago zuzentzen dute.

Espainia pixka bat berandu iristen da telemedikuntzaren eremura, batez ere kontuan hartzen badugu telefonia mugikorraren gisako teknologiaren aprobetxamendu eskasa, gizartean %95 inguru sartzen baita. Terminal mugikor bat ordenagailu txiki bat da, SMS, infragorri, Internet eta UMTS mezularitza-sistemak dituena.

Lehen esperientziak

Espainiako telemedikuntzaren arloko ekimen garrantzitsuenak oso gutxi dira. Madril, Balearrak eta Valentziako Erkidegoa dira ahalegin handiena egiten ari diren autonomia-erkidegoak.

Madrilgo Carlos iii.a Osasun Institutuko Telemedikuntza eta Informazioaren Teknologien arloko ikerketa-arloko arduraduna, José Luis Monteagudo, da e-osasunaren aitzindarietako bat gure herrialdean. Monteagudok 2001ean argitaratu zuen “El marco de desarrollo de la e-salud en España”, osasun-sistemaren puntu ahulei buruzko lehen txosten zehatza eta telekomunikazioen balizko ekarpenak osasunari. Ondorio nagusia izan zen sareak hobetu egiten duela osasun publikoaren kudeaketaren eraginkortasuna “pazientearen autonomia sustatzeko eta bizi-kalitatea hobetzeko”. Hilabete batzuk geroago, Monteagudok AIRMED proiektua jarri zuen martxan. Hirugarren adinekoentzako telemedikuntza-sistema bat da, eta gaixoa bere osasunaren zainketaren parte aktibo bihurtzen zuen, eta egunero ematen zion medikuari bere egoera psikologiko, sozial eta funtzionalaren berri, unitate geriatrikoak aurrez ezarritako protokolo baten arabera.

Balearretan dagoeneko funtzionatzen du “ospitale digitalaren” lehen proiektuak. “Zentroa osagai teknologikoa oso kontuan hartuta sortu zen. Esan daiteke pazienteak bere klinika ordenagailuan eta bere eskura duela, hitzordua jartzeko edo, nahi izanez gero, analisia eskatzeko. Bestalde, barne-sare batek historialak, analisiak eta erradiografiak eta endoskopiak trukatzeko aukera ematen du. Horrela, itxaronaldiak, tramite burokratikoak eta solairutik solairurako pasealekuak saihesten dira. Gaixoa bere medikuaren laguntza jasotzeko bakarrik joan da”, azaldu du Joana Mas Son Llátzer Mallorcako zentroko komunikazio-zuzendariak.

Valentzian, La Fe ospitaleak telelaguntzako esperientzia pilotu bat egiten du, gaixo kronikoen eta gaitz konplexuen bizi-kalitatea hobetzeko. Zerbitzu honen arduradunaren arabera, Bernardo Valdivieso, “ekipamendu teknologikoa handitu egin dugu ordenagailuekin, PDArekin eta satelite bidezko informazio sistemekin. Hainbat arlotan egiten dugu lan. Lehenbizikoa, historia klinikoen konpilazioa, sarean eta GPSaren bidez truka daitezkeen artxibo informatikoetan. Bigarrena, telebistarako azpiegituren horniduran: bideokonferentzia-sistemak, telefonia, etab.”.

Ekimen horrek inbertsio handia eskatzen du ekipamenduan. Hala, gaixoak ekipo berezi bat du etxean bisita-protokoloa egiteko eta arteria-tentsioa, bihotz-maiztasuna eta jarraipena egiteko beharrezkoak diren beste balio batzuk hartzeko. Balio horiek gero medikuari bidal diezazkiokete, ospitalera ez joateko eta bizi-kalitatea hobetzeko.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak