Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Zer P2P programa dira seguruenak?

Hainbat aplikaziok sare anonimoak sortzen dituzte edo erabiltzaileen jarduera monitorizatu ahal izatea eragozten saiatzen dira

Img vpn portada Irudia: Diaper

Kultura-industrien eta egile-eskubideak kudeatzen dituzten gizarteen presioaren ondorioz, Frantzian edo Ingalaterran ikus-entzunezko edukien trukea geldiarazteko neurriak aztertu dira, erabiltzailearen konexioa eten arte. Konstituzionaltasun zalantzagarriko eragozpen horiek guztiak saihesteko, erabiltzaileek hainbat P2P programa erabil ditzakete, nahi duten materiala lagunekin eta senideekin modu pribatuagoan partekatzeko.

Partekatu modu pribatuan

/imgs/2009/03/vpn1.jpg

Frantziak hiru abisuko sistema bat ezartzea proposatu du Copyright-ekin P2P sareetan edukiak partekatzea geldiarazteko, eta, horren ondoren, erabiltzaileari Sarerako konexioa moztuko zaio. Egile-eskubideak dituzten edukiak trukatzen dituzten internautek hiru ohar jasoko dituzte. Lehena posta elektronikoz egingo litzateke, bigarrena telefonoz edo postaz, eta hirugarrenak bi eta hamabi hilabete bitarteko zehapena ekarriko luke, Interneteko konexiorik kontratatu gabe. Horiek eta antzeko beste batzuek protestak eragin dituzte Internet erabiltzen duten erakundeen artean, Sarearen neutraltasuna hausten ote den beldur baitira. Bestalde, Sarkozy Legea aplikatzeak (Frantziako presidenteak proposatuta sortu baitzen) 70 milioi euroko kostua izango lukeela kalkulatu du Gobernuak.

Artxiboak abiadura handian partekatzeko optimizatu dira BitTorrent edo eMule, baina diseinatzaileak ez ziren pribatutasunaz arduratu

Lege horiek Interneteko trafikoa eta pertsona bakoitzak nabigatzen duen bitartean egiten dituen mugimenduak kontrolatzen dituen entitate bat egotea dakartelako sortzen da polemika. Horrek epaitegien agindupean egindako komunikazioetan baino ezin dela esku hartu esan nahi du, eta delitu bat gertatzen dela susmatzen bada. Hori dela eta, Europako Parlamentuak txosten bat onartu du. Bertan, gobernuek edo enpresek Interneterako konexioa zigortzeko modu gisa etetea errefusatzen da, eta "zaintza eta kontrol sistematikoa" autore-eskubideei lotutako edukien trukea saihesteko modu gisa ezartzea saihestu nahi da.

Programa berriak, seguruagoak

Eztabaida horrekin batera, Interneteko edukiak partekatzeko programa berriak agertzen dira, OneSwarm esaterako. Segurtasuna azpimarratzen dute, hirugarrenek trukatzen dena zer den jakitea zailagoa izan dadin. Artxiboak abiadura handian partekatzeko optimizatu dira BitTorrent edo eMule, baina diseinatzaileak ez ziren pribatutasunaz arduratu. Behar diren ezagutzak dituen hirugarren pertsona batek trukatzen dena eta parte hartzen duten IP zenbakiak zein diren jakin dezake.

Behar diren ezagutzak dituen hirugarren pertsona batek jakin dezake zer trukatzen den P2P sare batean eta zer IP zenbakik parte hartzen duten.

Datu horiek, Sarerako sarbidea duen talde bakoitzari egiaztatzen diotenak, konexioa zein etxetatik edo gailutatik egiten den jakiteko aukera ematen dute, Interneteko hornitzaileek datu horiek gorde behar baitituzte. Hain zuzen ere, egile-eskubideak eta kultura-industriak kudeatzeko gizarteen eskaeretako bat identifikazio hori automatikoki eskuratzea da, ezinezko ekintza gaur egungo legeen pean. Napster itxi zenean gertatu zen fenomenoaren oso antzekoa da. Orduan sortu ziren programa berriak, jatorrizkoaren prestazioak hobetu eta partekatzeko ohitura zabaldu zutenak.

P2P segurtasunaren aitzindariak

Hainbat programa nabarmendu dira pribatutasunari buruzko kezkagatik, P2P erabiltzen hasi zirenetik fitxategiak partekatzeko. Adibidez, Filetopia, segurtasunaren aldeko apustua egin zuen Windows-erako aplikazio bat, gako publikoarekin komunikatzen eta fitxategiak trukatzen dituena. Edukiak partekatzeko balio izateaz gain, erabiltzaileei txat-aretoak sortzeko aukera ematen die, eta berehalako mezularitzako bezero bat du. 2002az geroztik ez du bertsio berririk merkaturatu, baina funtzionala da.

Freeneten erabiltzaileek ere ez dakite zer duen disko gogorraren zatiak, artxiboak zifratuta daudelako

Freenet ordutik aurrera mantentzen den beste proiektu bat da, baina eragin oso txikia du eta horrelako programetan gabezia nabarmenak ditu, hala nola artxiboak aurkitzeko modu eraginkorrik eza, ez baitu bilatzailerik. Zentsura ez ezik, artxibo jakin bat zein ordenagailutan dagoen jakitea ere galarazten du, kargatu ondoren beste pertsona baten beste ordenagailu batera joaten delako. Horrela, sare honen erabiltzaileek ez dakite zer duen disko gogorraren zatiak, artxiboak zifratuta baitaude. 2008ko maiatzean, Freenet-ek 0.7.0 bertsioa argitaratu zuen, eta bertan, programa hautatzen diren kontaktuekin soilik erabiltzeko aukera gehitu zen, ingelesez darknet izenarekin ezagutzen den aukera.

Beteranoen beste aukera bat GNUnet da, 2001ean sortutako kode libreko software bat, edukiak gordetzeko eta nork partekatzen dituen jakiteko zifratua erabiltzen duena. Halaber, eduki gehien dituzten erabiltzaileak deskarga-abiadura handiagoarekin saritzeko sistema bat du. Windows, Mac OS X eta Linux-en bertsioak daude.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

  •  Ez dago aurreko orririk
  • Orri honetan zaude: [Pág. 1 de 2]
  • Joan hurrengo orrira: OneSwarm »

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak