Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

5 sofritos para conxelar e ter sempre listos

Consellos prácticos para elaborar uns sofritos deliciosos e gardalos no conxelador para realzar distintos pratos
Por Peio Gartzia 28 de Marzo de 2017
Img sofritos congelar listos listg
Imagen: belchonock

A cociña, tanto a de grandes restaurantes como a caseira de toda a vida, ten un punto crave: o sabor. O resaibo saboroso -ese toque que queda no padal e que ás veces retrotrae recordos gustativos- non é o produto principal, senón a salsa que lle acompaña. Ese sabor memorable procede dun sofrito elaborado con verduras frescas, cun cociñado a lume suave que propicia a caramelización dos seus mollos e unha textura inigualable. Neste artigo danse varios consellos para preparar ricos sofritos e cinco combinacións para facer, conxelar e ter sempre a man.

Un bo sofrito necesita do seu tempo de cociñado, un corte fino e regular das verduras e unha preparación controlada. Moitas veces non hai tempo de facelo e iso réstalle posibilidades aos pratos. Para evitar esta situación, é recomendable facer unha boa cantidade de sofrito e conxelalo en pequenas porcións; así se poderá usar cando se necesite.

Consellos xerais para elaborar os sofritos

  • En primeiro lugar, cortar a verdura de maneira regular e, se é posible, en brunoise (cuadraditos pequenos) para que se cociñen todos os compoñentes do sofrito con uniformidade, a dureza duns ou outros non teña excesiva importancia e póidanse facer case todos os ingredientes á vez.
  • Tamén é importante cociñar en cazuelas amplas e non en exceso altas para que o cociñado sexa uniforme e non se teña que mover todo o intre durante a preparación, que é o que pasaría nunha cazuela estreita e alta.
  • A cocción coa tapa axuda a que haxa un ambiente húmido dentro da cazuela e, deste xeito, cocíñense antes os ingredientes do sofrito.
  • Hai que agregar un chisco de sal durante o cociñado, pero non en exceso, dado que logo engádese o sofrito a outras elaboracións que xa poden ter sal, e un poderíase pasar de salgadura no resultado final.
  • Polo xeral, a graxa que se empregará para cociñar será aceite de oliva virxe, xa que dará un toque de calidade tanto ao sofrito como á elaboración final.
  • O cociñado suave, tapado, cun toque de sal e de cando en vez removendo dará como resultado un sofrito dourado, lixeiramente caramelizado e saboroso.
  • Unha vez feito, cóase e escurre do posible exceso de graxa. Déixase arrefriar e colócase nunha cubitera (unha cucharada de sofrito en cada oco). Así, unha vez conxelado, sácanse os cubitos que se necesitan e mantéñense conxelados os demais para outras receitas.
  • Haberá que gardar os cubitos en bolsas, non na cubitera. Deste xeito, se hai un corte de luz cando non se está en casa, saberase que se rompeu a cadea de frío e que se deben tirar, porque perderán a súa forma.
  • Cada bolsa cos cubitos debe estar etiquetada co nome do sofrito e a data da elaboración, para logo saber todos eses datos que resultarán útiles ao agregar a cada prato.

5 sofritos imprescindibles nos nosos conxeladores

  • 1. Sofrito de tomate. Primeiro hai que triturar unha cebola e dous dentes de allo e sofreír nunha cazuela cun par de cucharadas de aceite de oliva. Engádense un par de tomates triturados, se sofríe todo o conxunto durante 30 minutos, ponse a piques de sal e dáselle un toque de tomiño e loureiro. Arrefríase e conxela en porcións. Serve para a elaboración dunhas vainas guisadas, arroces caldosos, sopa de peixe ou para guisos de legumes.

  • 2. Sofrito de curry e froitos secos. Pícanse uns cuantos dentes de allo para sofreírlos lixeiramente. Antes de que collan cor, agréganse un par de cucharaditas de curry e un puñado de abelás tostadas e trituradas, ponse a piques de sal e remóvese ata conseguir un sofrito homoxéneo. Pódese utilizar para a elaboración de pasta salteada, fideos chineses, guisos de coello e de pito e, por suposto, para risottos.

  • 3. Sofrito de pemento choricero. Se sofríen a cebola, o pemento verde, o pemento vermello e os dentes de allo, todos eles cortados en brunoise , ata conseguir un toque dourado. Engádese a carne do pemento choricero, se rehoga e ponse a piques de sal. Arrefríase e conxela. É apropiado na elaboración de salsas para guisos de legumes, en guisos de carne, mexillóns cocidos e para reforzar o sabor de sopas de peixe e de cocido.

  • 4. Sofrito de salsa mariñeira. Pícanse cebola, allo porro, allo e tomate. Se sofríen nunha cazuela cun par de cucharadas de aceite de oliva e, cando comecen a cociñarse, agréganse unha cucharadita de pemento e un par de cucharones de caldo de peixe. Déixase reducir para que a verdura adquira o sabor do caldo de peixe. Hai que pór a piques de sal, arrefriar e conxelar. Así xa se ten preparado un sofrito idóneo para engadir a peixes asados ou escalfados, arroces mariñeiros e paellas, así como para unhas patacas guisadas con peixe.

  • 5. Sofrito con sabor a grellada. Nunha cazuela ampla cun pouco de aceite de oliva cocíñanse a lume lento unha cebola troceada, un par de dentes de allo, jengibre rallado e un tallito de citronela. Cando a verdura estea dourada, agréganse un par de cucharadas de azucre moreno e unha de mel, zume de laranxa e un par de cucharadas de vinagre e déixase que o sofrito siga cociñándose durante un par de minutos ata que comece a homoxeneizarse. Por último, engádese salsa de tomate e ponse a piques de sal; arrefríase e conxela. Xa está listo un sofrito de grellada imprescindible para a elaboración de asados de aves ou para agregar a unhas costelas guisadas ou asadas.