Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A alimentación en vacacións

Aplicar o sentido común durante as vacacións é fundamental paira evitar que os excesos provoquen malas dixestións

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 06deSetembrode2002

Os días de descanso convidan a estar máis relaxado e ser máis compracente con alimentos pouco saudables: máis xeados, chucherías e doces, bebidas refrescantes, fritos e demais aperitivos calóricos a deshora… Estes excesos, aínda que sucedan en poucos días, poden ser suficientes paira provocar, como pouco, malas dixestións. No peor dos casos, as comidas desproporcionadas poden descompensar a saúde de quen teñen enfermidades crónicas como diabetes, hipertensión, colesterol e ácido úrico altos, ou obesidade.

Img camping
Imaxe: Dieter Weinelt

A visita a outros lugares ou países con distintas culturas culinarias durante as vacacións leva implícito un cambio, en ocasións radical, nos costumes e nos horarios das comidas. En ocasións, supón o consumo de alimentos nunca antes probados ou o contacto con novos sabores, especias e condimentos, que poden facer que se resinta o estómago. Calquera que sexa o lugar de destino, por moi próximo que estea da propia contorna, terá una gastronomía particular capaz de sorprender ao viaxeiro.

Vacacións de cámping

O cámping é una forma particular de aloxarse que permite gozar da natureza e da praia dunha maneira directa. En xuño de 2007, CONSUMER EROSKI analizou as prestacións de 101 cámpings de 18 provincias españolas. En xeral, os usuarios mostrábanse satisfeitos tras valorar a asistencia, aínda que se detectaron carencias en servizos, accesibilidade paira discapacitados, seguridade e asistencia sanitaria. En cuestión alimentaria, o cámping, ben sexa en réxime de bungalow, tenda ou caravana, permite manter o mesmo tipo de alimentación que se segue en casa. Isto é así sempre que o usuario cociñe, no propio aloxamento, os alimentos que tamén consome o resto do ano.

O equilibrio nas comidas pasa por organizar os menús semanais coas mesmas pautas que se seguen en casa

Paira sacar o máximo proveito e economizar as vacacións respecto da comida, convén dispor dos equipos adecuados: cociñas con quemadores múltiples, utensilios de aceiro inoxidable, neveiras con capacidade suficiente, recipientes isotermos paira manter a comida a unha temperatura segura e evitar que se contamine con xermes patógenos. Asegurarse de que a auga de bebida é potable, é fundamental. En caso de dúbida, optarase por usar, tanto paira cociñar como paira beber e enjuagarse a boca, auga mineral, a menos que se dispoña dun dispositivo potabilizador. Una xerra filtradora tamén resulta útil paira asemellar, nun plano dixestivo, a diferente composición das augas segundo o lugar.

O equilibrio nas comidas pasa por organizar os menús semanais da mesma maneira que en casa, aínda que haxa imprevistos e cambios de última hora, tanto en horarios como en tipo de comida. A clave está en non recorrer sempre a consérvalas industriais, sobre todo si son fortes na súa preparación e condimentación (legumes con tropezos, callos ou estofados). Una posibilidade son consérvalas caseiras, aínda que é conveniente asegurarse da correcta manipulación e conservación das mesmas.

A variedade na dieta obriga a non comer só pasta, pizza, lasañas, arroces ou outros preparados precocinados. A maioría dos cámpings dispoñen de supermercado nas mesmas instalacións. Si non é así, no pobo ou na cidade máis próxima haberá un establecemento onde se poida facer a compra diaria ou semanal de alimentos frescos. No entanto, os frescos (carnes, peixes, ovos, hortalizas e leite) son os alimentos máis problemáticos si non se conservan en boas condicións de refrixeración.

É fundamental ter en conta unhas normas básicas de hixiene e de seguridade alimentaria, co fin de evitar toxiinfecciones alimentarias. O leite ou o resto de alimentos frescos, una vez abertos, non deben manterse a temperatura ambiente. Pódese optar por leite en po ou condensada e deixar a líquida só paira cando se saiba que se vai a consumir no momento.

En calquera caso, é preciso dispor dunha neveira con capacidade suficiente, ou na súa falta, comprar cada día os produtos que se comerán. A clave paira evitar problemas de contaminación microbiana está en saber manipular con seguridade e hixiene os alimentos. No caso de que se coman crus, é preciso lavalos e desinfectarlos antes, mentres que os cociñados deben estar no seu punto.

De campo e montaña

O campo e a montaña son outros dous destinos turísticos moi demandados. As excursións dun día ou as travesías de maior duración pola montaña teñen como materia obrigatoria pensar e planificar as comidas. Por norma, non convén facer excursións difíciles e longas sen previsión de comida e de bebida. Paira as saídas curtas de varias horas, convén comezar por pequenas excursións e alargalas segundo a capacidade física, salvo que todo o persoal estea en boas condicións. Nestes casos, debe gardarse na mochila toda a comida e bebida que se necesitará durante o día, aínda que hai que conseguir que ocupe e pese o mínimo, xa que terá que quedar espazo paira roupa de recambio (de abrigo ou chubasquero), cantimplora, cámara de fotos, navalla, gorro ou visera ou luvas.

Antes de comezar a excursión, é imprescindible un bo almorzo con cereais (arroz, muesli, pan, bizcocho, galletas), líquidos e froita fresca e/ou desecada. Paira repor forzas a metade de xornada, son adecuados os bocadillos ou sándwiches. Son máis recomendables os recheos con ingredientes pouco grasos como xamón serrano ou york, pavo ou pito, queixo semigraso, atún e mesturados con vexetais (leituga, tomate, zanahoria, cebola…). Os alimentos grasos (embutidos, butifarras, queixos curados, patés…) entorpecen a dixestión e minguan o rendemento físico. Si tense a oportunidade, resulta máis saboroso comprar pan do día e levar os ingredientes limpos, preparados e cortados paira montar os bocadillos ao momento. Se isto non é posible, é preferible tostar o pan do día anterior ou utilizar pan de molde.

Os tentempiés enerxéticos como galletas, froitas desecadas, froitos secos, barritas de cereais e froita fresca son recursos que non deben faltar na mochila. Estes alimentos hanse de contemplar como un achegue extra no caso de que se alargue a excursión ou de que o nivel sexa superior ao esperado, pero non é a escusa paira abarrotarse deles co pretexto de que “a montaña aumenta o apetito”.

O desfalecemento é o bajón físico súbito que impide ao deportista manter o ritmo e, a miúdo, afecta a quen non se alimentan o suficiente antes e durante o exercicio físico. As causas principais son dúas: non comer alimentos ricos en hidratos de carbono nin tomar líquidos (auga ou bebidas isotónicas) con regularidade. De volta ao lugar de descanso, o saudable é facer polo menos una comida equilibrada ao día. É a maneira de compensar a dieta e recuperar os nutrientes enerxéticos con pratos de arroz ou pasta, mesturados con ensaladas e verduras, e a cantidade xusta de carne, peixe ou ovos.

Días de sol e praia

Si a praia é o destino escollido paira pasar os días de asueto, os alimentos que leven hanse de seleccionar con sumo coidado paira evitar risco de toxiinfecciones alimentarias que poidan estragar a estancia.

O tipo e a cantidade de comida dependen do tempo que se teña previsto estar ao sol. Hai alimentos que poden resultar problemáticos si non se dispón dunha neveira que garanta o mantemento dos produtos fríos en condicións de refrixeración (entre 0º e 5ºC) ou recipientes isotermos que manteñan a comida quente como mínimo a 65ºC. Estas temperaturas aplicaranse aos alimentos de maior risco, como son os pratos preparados con ovo (as tortillas de pataca son pouco seguras polo risco de salmonella que supoñen), as preparacións de carne picada (albóndigas, filetes rusos, salchichas frescas, hamburguesas…), os peixes pouco cociñados ou o marisco.

Se non se poden garantir as temperaturas de seguridade, aconséllase recorrer a outros alimentos de menos risco como as ensaladas variadas (de pasta, de arroz, de legumes) sen ovo nin peixe e co aderezo aparte; os bocadillos de xamón, queixos, fiambres, atún e vexetais; ademais da froita fresca. Una norma básica de hixiene é lavarse as mans antes de manipular calquera alimento ou utensilio de cociña.

Ademais das toxiinfecciones alimentarias, o maior risco ao comer na praia é o corte de dixestión. Este malestar é posible ao bañarse sen que transcorran dous ou tres horas despois de haber comido ou si tómanse bebidas moi frías de forma rápida.

COMER DE CHIRINGUITO

As vacacións á costa supoñen, na maioría dos casos, a visita obrigada aos bares e restaurantes máis próximos á praia e aos chiringuitos. En ocasións, os pratos e as tapas que alí se serven convértense na comida principal do día. Por iso, convén seleccionar cun bo criterio gastronómico e dietético os establecementos, que deben cociñar menús variados e saudables.

Os peixes e os mariscos, as maionesas e demais salsas, así como as tortillas de pataca elaboradas con ovo fresco (deberían cociñarse con huevina ou ovo pasteurizado) son os alimentos que representan maior risco de toxiinfección xa que non contan coa máxima calidade, frescura, manipulación hixiénica e bo facer. Os chiringuitos dispoñen de apetecibles tapas variadas (olivas, patacas fritas, chourizos ou embutidos, fritos variados…), que se non se escollen con sentido común nin se comen con mesura, pódense converter nun aperitivo excesivamente calórico e desequilibrado.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións