Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A batata ou camote

A diferenza da pataca, este tubérculo posúe un sabor doce debido ao seu alto contido en azucres

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 02deAgostode2004

Nome científico:

Ipomoea batatas.


Familia:

pertence á familia das Convolvulaceas. Dita familia
engloba a máis de 58 especies entre as que destacan a Convolvulus
arvensis
(correhuela), Cuscuta sp. (cabelo de anxo) e Ipomoea
purpurea
(suspiro). A este último xénero pertence a batata,
única especie de importancia hortícola.


Orixe e zonas de cultivo:

segundo
a maioría das fontes a batata é orixinaria de Indostán,
aínda que outros investigadores afirman que procede de América, en concreto
de Brasil e Ecuador. O certo é que a batata chegou a España
con Cristóbal Colón antes que o millo, a pataca e outros
alimentos orixinarios do continente americano. Durante os anos seguintes
este tubérculo difundiuse rapidamente por Europa.

Diversidade e tipos:

a batata é o tubérculo
que se obtén da planta do mesmo nome e que se consome como hortaliza.
Pesa entre 0,5 e 3 Kg e presenta unha forma alongada, aínda que existen exemplares
case esféricos. Existen máis de 400 variedades de batata que se
diferencian tanto pola cor da súa pel e da carne como pola súa textura,
suave ou áspera. As máis comúns son as de pel vermella ou rosada
e carne branca.
As variedades máis destacables son: batata acuática (Ipomoea
aquatica
), orixinaria das zonas tropicais onde se cultiva con exclusividade,
e boniato, que se caracteriza por presentar unha carne alaranxada e doce.


Valor nutricional:

A composición deste tubérculo é moi similar á da pataca,
aínda que existen algunhas diferenzas.
Presenta un sabor doce debido ao seu elevado contido en azucres que,
en xeral, resulta maior canto máis preto do ecuador áchese a zona
de cultivo.
Pola súa riqueza en hidratos de carbono pódese dicir que é un alimento de alto
valor enerxético.
En canto ao contido vitamínico cabe destacar o achegue de prol-vitamina
A, moi superior ao da pataca, en especial nas variedades cuxo cor de
a carne é dun amarelo ou alaranxado intenso. Por este motivo son máis
nutritivas as batatas amarelas que as brancas. Outras vitaminas que se atopan
en maior proporción na batata con respecto á pataca son a vitamina
E, a C e o ácido fólico.
Ademais este tubérculo é boa fonte de potasio e contén maior
cantidade de sodio que a pataca.

Táboa de composición nutricional (por 100 g
de porción comestible):

Calorías
Proteínas (g)
Graxas (g)
Hidratos de carbono (g)
Sodio(mg)
Potasio (mg)
Fósforo(mg)
Vit. A (mcg)
91
1,2
0,6
21,5
20
320
60
667

mcg= microgramos.


Vantaxes e inconvenientes do seu consumo:

Dado o seu contido de azucres e hidratos de carbono complexos (almidón)
e do seu valor enerxético, a batata é un alimento adecuado para nenos,
persoas que realizan esforzos físicos importantes ou aquelas que se
atopan debilitadas ou convalecentes. Con todo, en caso de sobrepeso ou
obesidade ou de diabetes, se ha moderar a cantidade e frecuencia de consumo.

Como preparala:

A batata sempre se consome cociñada e nunca crúa.
A mellor forma de preparala é asada ao forno, pero tamén se pode
consumir frita ou en puré.
Combina estupendamente con canela, mel, coco, lima e noz moscada, e constitúe
un acompañamento idóneo do porco e das aves.
Con ela prepáranse excelentes marmeladas e confeituras cuxo sabor lembra
ao da castaña.
Das batatas pode obterse fariña, almidón e un tipo de tapioca.

En América latina e nas Antillas, mediante a fermentación
destes tubérculos elabóranse as bebidas alcohólicas coñecidas
como Mobby e Mormoda.
Ademais de cociñarse o tubérculo, nalgúns países as
follas tenras da planta cocíñanse e consomen a modo de espinacas.

Criterios de compra e conservación:

A mellor época para adquirir as batatas frescas é no verán.
Deben ter un aspecto firme, sen golpes nin zonas brandas.
É importante manipulalas con coidado xa que son moi fráxiles.
Unha vez no fogar débense gardar sen envolver nun lugar fresco, seco,
escuro e ben aireado, onde poden conservarse durante 7 a 10 días.
É importante que a temperatura ambiente durante o seu almacenamento non supere
os 15ºC, xa que a temperaturas superiores poden germinar ou fermentar
e a carne dalgunhas variedades vólvese leñosa.
Crúas non convén gardalas na neveira, aínda que unha vez cociñadas pódense
manter en bo estado durante unha semana no frigorífico ou mesmo
durante meses se se conxelan.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións