Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A caza

A caza comprende a todos aqueles animais que viven en estado salvaxe e foron abatidos durante unha xornada de cazaría.

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 04deDecembrode2002

A gran división da caza é caza de pelo e caza de pluma.

Dentro da caza de pelo pódense distinguir a caza maior (o xabaril,
o venado, o corzo…) e a caza menor (a lebre e o coello de campo).

A caza de pluma se subdivide en: de terra (a perdiz, o paspallás, a pomba
torcaz, a bolseira…), de montaña (o urogallo, o galo silvestre e a perdiz dos Alpes), e de auga (a avefría, o pato
salvaxe, o pito de auga…).

Os expertos recomendan que a caza de pluma en xeral (a perdiz, faisán, a
bolseira, chorlito..) consérvese tal cal, sen desplumar até o momento de cociñala.
O recomendable é tela tres ou catro días de mortificación con
plumas. Desta maneira a ave perde o rigor mortis e gana en aromas e ademais
a carne estará menos seca.

En cambio hai outras aves que se recomenda comelas recentemente cazadas con
1 día ó 2 de mortificación como moito, como son o paspallás,
o tordo e o pato salvaxe, porque si deixámolas varios días as súas carnes
toman un sabor amargo.

Non debemos transportar a carne no día de caza en bolsas de plástico
porque súan e fermentan, as pezas débense transportar ao aire, colgadas e oreándose.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións