Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

A cociña estremeña, o gusto polo natural

Unha gastronomía austera e sen adornos, baseada nos coñecementos transmitidos de xeración en xeración
Por maitezudaire 2 de Xuño de 2005

Un dos alicerces da cociña de Estremadura son as carnes, que cociñadas de modos diversos pero sinxelos constitúen algúns dos pratos máis típicos da rexión. As carnes empregadas son de primeira calidade, polo que un simple acompañamento de cebola, perexil, tomate e aceite de oliva, convérteas en todo un manxar.

Verduras da terra

As sopas son indispensables durante os fríos meses de inverno para axudar ao corpo a entrar en calor. Ademais da coñecida sopa de cocido, existen outras elaboradas con diversos e orixinais produtos, como é o caso da sopa de tomate con uvas, higos e olivas.

O verán posúe as súas propias sopas, por suposto frías. Entre elas se atopan os “zorongollos”, sopa elaborada con pementos vermellos e tomates asados que se acompañan de aceite de oliva e allo, as “trincallas”, preparadas con pan empapado dunha mestura de auga, allo, vinagre e aceite de oliva, ou o famoso e indispensable gazpacho estremeño, que se diferencia do andaluz en que o tomate e a cebola engádense en anacos e non se trituran.

Existen tamén pratos de verdura de importancia tan destacada como a que teñen os espárragos trigueros ou a criadilla, tamén coñecida como trufa branca.

Non se pode abandonar Estremadura sen probar as súas incribles faragullas, elaboradas con pan, aceite de oliva, pemento, allo, touciño entrefebrado, chourizo e pemento verde, un prato típico de pastores que servido nunha fonte de barro pode formar parte dun almorzo ou xantar dos que non se esquecen.

A importancia da carne

Estremadura, ao ser unha rexión de interior, non posúe moita tradición culinaria de peixe. Os que máis destacan na súa gastronomía son principalmente os peixes de río como o barbo ou a tenca, un peixe de charca que normalmente se toma frito.

A principal protagonista dos segundos pratos é por tanto a carne, tanto de cordeiro e cabrito como de ave, que aos poucos vai tomando maior importancia. Sen dúbida, as dúas primeiras son pezas indispensables na mesa estremeña se se quere coñecer de verdade as particularidades da súa cociña. Pratos de calidade tan recoñecida como “a chanfaina”, un guiso elaborado con miúdos de cordeiro (vísceras) acompañados de diferentes hortalizas; a caldereta de cordeiro ou o carneiro verde, preparado con perexil, hierbabuena e leituga triturada, son algúns dos exemplos dos grandes pratos que se poden elaborar coa carne de calidade que ofrece a rexión.

As aves cada vez van adquirindo un papel máis importante nas mesas estremeñas xa que existen pratos tan recoñecidos como a galiña trufada, que ademais de cociñarse con trufas acompáñase tamén de picado, ovos, faragullas e diferentes verduras, ou a perdiz ao modo de Alcántara, que se prepara tamén con trufas ademais de con outros alimentos tan especiais como os fígados de pato ou o viño O Porto e que se pode acompañar de améndoas ou uvas.

Sobremesas da casa

A herdanza mozárabe converteu ao mel nun dos seus principais ingredientes. Con ela elabóranse doces tan saborosos como as perrunillas ou mantecados de mel, ou os pestiños, doces a base de fariña e aceite, que se friten e báñanse en mel.

Se se desexa acompañar o doce co intenso sabor do queixo estremeño, convén saber que este posúe unha calidade, sabor e aroma únicos. O visitante amigo dos queixos terá o privilexio de poder optar entre un queixo Ibores, de cabra, ou os queixos Serena e o sopapo do Casar, ambos de ovella e considerados como uns dos mellores, non só do país, senón de toda Europa.

Como acompañamento perfecto para un bo queixo ou para calquera prato de contundente carne estremeña, veu da terra. De forte sabor e aroma e cunha textura que o converten nun acompañante incomparable.