Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

A dieta macrobiótica

Na medida en que este réxime vegetariano chega a ser exlusivamente cerealista e redúcese a inxesta de auga a límites críticos, constitúe un perigo serio paira a saúde
Por EROSKI Consumer 5 de Setembro de 2001
Img cerealalp
Imagen: Wikipedia

A palabra “macrobiótica” provén da asociación de dúas palabras gregas realizada por Oshawa (filósofo oriental de principios do século XX) e a súa escola paira distinguir un réxime cerealista: ‘Macro’ igual a grande ou longo, e ‘Bios’ igual a vida. Hufeland, un médico alemán do século XIX, utilizou leste mesmo termo paira designar o modo de vivir moito tempo por medio do réxime alimenticio e unhas regras de hixiene xeral. Non é por tanto algo novo, aínda que moitos defensores créano así: só se incorporaron principios da filosofía Zen-Budista.

Zen en xaponés, Chan en chinés, é a meditación asiática de raíces budistas. A palabra serve hoxe paira designar una filosofía que busca a felicidade do xénero humano e que preconiza una serie de regras paira poder alcanzala a través da liberdade e a xustiza. Os seus adeptos seguen una regras de vida que residen na orientación da súa alimentación en harmonía coa natureza, absténdose, na medida do posible, de todo alimento adulterado.

Con frecuencia obsérvase un atraso na estatura, o peso e carencias de minerais e vitaminas en nenos alimentados deste xeito

Regúlalas dietéticas do “Budismo Zen” son moi severas. O arte do rexuvenecemento e a lonxevidade baséase nos datos da experiencia e na lei do Yin e o Yang. Todo é Yin ou Yang no universo, as estacións, o clima, os seres humanos e todo o que existe baixo a face da terra, incluídos os alimentos.

Principios que rexen a dieta macrobiótica:

– Débense suprimir os alimentos industriais: azucre, conservas, colorantes, ovos non fecundados. – Hai que cociñar os alimentos con aceite vexetal ou auga, en recipientes de barro cocido, pyrex ou de ferro esmaltado, salgar con sal mariño non refinada nin enriquecida. – Absterse de froitas e verduras cultivadas ou tratadas con abonos químicos. – Evitar os alimentos procedentes dos países afastados do lugar onde vívese. – Comer preferentemente as verduras de cada estación. – Evitar as hortalizas Yin, como patacas, berenjenas e tomates. – Non tomar especias nin ingredientes químicos. – Está prohibido o café; só se admite beber té de China natural e té xaponés. – Están vivamente recomendados os cereais: arroz completo, trigo, alforfón, centeo, millo, cebada, mijo, cocidos ou crus, fervidos ou salteados, ao forno ou á crema. – Débese reducir ao máximo a inxesta de líquidos. – A masticación é importante. Hai que masticar cada bocado polo menos 50 veces.

Características da dieta e consecuencias do seu emprego

Canto máis rigorosa faise a dieta, máis se detectan casos de anemia, déficit de calcio e hipoproteinemia

O sistema macrobiótico preconizado por Oshawa consiste nunha serie de dez dietas que van de menos tres a máis sete. O cinco primeiras (-3 a +2) inclúen cantidades decrecientes de alimentos de orixe animal. As dietas restantes (+3 a +7) son exclusivamente vegetarianas e conteñen cantidades crecentes de grans de cereais, até chegar á dieta sete. Esta componse exclusivamente de grans de cereais groseramente triturados.

Na medida en que este réxime chega a ser exlusivamente cerealista é moi desequilibrado: insuficiencia proteica en calidade (os cereais son baixos no aminoácido lisina) e cantidade, carencia de ferro, vitaminas A, D, B12, caroteno, vitamina C. Baixo contido en calcio e ferro, dificultada a absorción pola presenza de acedo fítico nas envoltas dos grans de cereais.p>

Detéctanse casos de: anemia, escorbuto (por carencia de vitamina C), hipocalcemia (déficit de calcio) e hipoproteinemia (déficit proteico). Doutra banda, a redución da auga de bebida paira todas as dietas constitúe un perigo que se manifesta por deshidratación e insuficiencia renal.

Nos nenos

Paira o lactante, o peito é substituído no momento do destete por unha mixtura especial, “o Kokoh”, mestura extremadamente diluída de grans de sésamo, arroz, xudías vermellas, trigo, avena e soia. O equilibrio en aminoácidos é correcto, pero o valor calórico global é moi escaso, polo que as proteínas utilízanse como fonte enerxética e non paira a construción de tecidos. Con frecuencia obsérvase un atraso na estatura, o peso e carencias de minerais e vitaminas en nenos alimentados dese modo: raquitismo ou síndrome de Biermer (Revista médica Lancet.- 9 de xuño de 1973).

Non é por tanto sorprendente que se describiron na literatura médica repetidos casos de morte en persoas que seguían a dieta macrobiótica sen ningún tipo de control nin coñecemento.

No ano 1996 o Gran xurado do Estado de Nova Jersey sentenciou que a dieta macrobiótica constituía un perigo paira a saúde da poboación.