Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A Feira de Abril de Sevilla

Durante a Feira, Sevilla énchese de luces e faroliños, onde os sevillanos e os miles de visitantes mestúranse para cantar, bailar, comer e gozar da festa

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 21deAbrilde2006

A Feira de Sevilla comezou no ano 1847 como feira de gando situada nos arredores da cidade. Foi tal o éxito de público, que en 1850 houbo que separar o mercado de gando, do recinto de diversión.

Desde 1973, a Feira desenvólvese nunha inmensa chaira contigua ao barrio dos Remedios. Cada ano realízase unha portada de entrada ao recinto que conmemora algún monumento da cidade e no seu interior o recinto está definido en tres sectores. O Real da Feira -chamado así polo real que cobraban antigamente os cocheros para trasladar á xente
á feira-, a Rúa do Inferno -Parque de Atraccións- e os aparcadoiros.

Comeza a festa

As datas en que se celebra a Feira de Abril varían dun ano a outro xa que dependen das datas da Semana Santa e adoita ser unha semana ou dúas despois desta. Este ano a Feira de Abril desenvólvese desde o día 25 ata o 30 de abril. Cada ano a Feira comeza coa tradicional cerimonia da iluminación, é dicir, o aceso dos miles de lámpadas da portada, o luns ás 12 da noite, coñecido como o “luns do alumbrao”. O domingo seguinte tamén ás 12 da noite, termina a feira cun espectáculo de fogos artificiais.

Un día na feira

Desde pola mañá o recinto feiral, adornado con miles de faroliños, énchese de persoas que contemplan o espectáculo de ver os coches de cabalos, aos xinetes vestidos con traxe curto e ás mulleres co seu traxe de flamenca. Todos os sevillanos gozan cantando e bailando sevillanas mentres degustan o tapeo nas casetas. Non en balde, esa fórmula de presentar pequenas racións de comida é orixinaria da cidade bética.


No Real da Feira instálanse máis de mil casetas: familiares, penas, entidades e distritos, estas últimas de entrada libre. Ao ser a maioría das casetas privadas, é aconsellable ir á Feira con algún sevillano, mentres percorren a súa ruta habitual por casetas de coñecidos e amigos.

Por tratarse dunha cidade e dunha feira de gran tradición taurina, todas as tardes celébranse corridas de touros na Maestranza ás que asisten as mellores figuras do toureo. Despois continúa a festa, a noite segue sendo o tempo da Feira que non descansa e alberga aínda máis colorido, luz e diversión. Segue correndo o fino e a comida, mesturados co baile e a música das guitarras. Entrada a madrugada a xente vai en busca dunha cunca de chocolate quente cos típicos churros, antes de descansar unhas horas e continuar á mañá seguinte.

Tradicionais tapas acompañadas de fino

A gastronomía sevillana caracterízase pola súa sinxeleza, non está baseada nunha complicada elaboración senón no sabio aderezo de produtos da dieta mediterránea, como o popular gazpacho andaluz ou o pescadito frito. Os famosísimos boquerones en vinagre non hai que deixar de probar igual que as robalizas ou o cazón en adobo. Outros pratos moi típicos da cidade de Sevilla son o cocido andaluz, o rabo de touro guisado ou os ovos á flamenca.

Se algo é típico durante a Feira de Abril é ir de tapeo, un elemento indispensable na vida social da cidade e por suposto da Feira, e acompañar as tapas cunha cana de manzanilla ou unha copa de fino para refrescarse da calor que adoita acompañar nestas datas á cidade. Cada establecemento procura ofrecer a súa tapa, polo que o visitante pode descubrir novos sabores.


O costume do tapeo está moi estendida en Sevilla e vai desde os guisos e pratos quentes pasando por fritos, ata a máis lixeira das tapas frías, aliños e chacinas. Entre outras podemos citar os riles ao Xerez, as gambas con gabardina, as tortillitas de camaróns, os caracois, as olivas sevillanas en todas as súas variedades encurtidas ou aderezadas, etc.


Para acompañar todo isto non pode faltar o exquisito mosto da terra, unha cervexa ben fría ou o famoso fino e as manzanillas de Sanlúcar.


Como remate final, nesta época do ano tamén se poden degustar en Sevilla os bolos de vento que con tanto arte e bo facer cómense nas casetas dos xitanos.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións