Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A gayuba (Arctotaphylos uva-ursi)

Un remedio eficaz paira combater infeccións de ouriños.

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 28deFebreirode2003

A gayuba é una planta rastrera moi estendida nos sotobosques e nas zonas
rochosas das rexións montañosas de clima tépedo. No noso país
abunda os bosques de coníferas e robledales da zona rochosa pirenáica
e do Sistema Ibérico.
Esta especie perenne apenas alcanza o medio metro de altura, e chama a atención
polas súas diminutas bayas de cor vermella intenso e brillante, os seus talos rastreros,
e os seus ovaladas follas pequenas e duras.

O nome científico da gayuba, concretamente, o nome específico
de “uva-ursi” alude á afección que teñen os osos polos
froitos vermellos deste arbusto. Por iso é polo que tamén se lle coñeza
co nome de “uva do oso”. Paira o ser humano, con todo, as
bayas non son comestibles.
As follas adóitanse colleitar na primavera, mentres que o froito non se recolle
até o outono.


Composición e propiedades:

As follas da gayuba conteñen os principios activos que lle confiren numerosas
propiedades a esta planta. Son abundantes os taninos con acción astringente,
e os glucósidos flavonoides, que lle confiren a súa leve acción
diurética. Con todo, o principio activo que destaca é a arbutina,
da cal se demostrou a súa gran eficacia antiséptica e antiinflamatoria
sobre o tracto urinario.

Por efecto da flora bacteriana do intestino, a arbutina se hidroliza, e
libera desde o fígado, hidroquinona, que por vía sanguínea
chega ao ril e elimínase a través dos ouriños. É a
hidroquinona a sustancia eficaz paira combater as infeccións nas vías
urinarias e converte á gayuba nun eficaz antiséptico urinario.

Para que a hidroquinona exerza a súa acción é
necesario que os ouriños teña reacción alcalina, pois o principio activo
se inactiva cando o pH é acedo. Convén, por tanto, que durante o
tratamento con gayuba sígase una dieta rica en froitas e verduras, que alcalinizan
os ouriños e permitir así que actúe máis eficazmente a gayuba.
Os ouriños tamén pode alcalinizarse temporalmente tomando bicarbonato
sódico, aínda que o bicarbonato non se acha exento de efectos secundarios.


Indicacións:

A gayuba, polas súas propiedades antisépticas e antiinflamatorias, está
indicada paira tratar infeccións no tracto urinario, como cistitis, uretritis,
prostatitis no home e vaginitis na muller. Aínda que hai quen afirma
que a gayuba é un bo remedio natural paira evitar ou previr a formación
de pedras no ril, isto non se demostrou.
A infección da vejiga urinaria provoca cistitis, e a infección
da uretra, o conduto polo que expulsamos os ouriños, denomínase uretritis.
A cistitis é máis frecuente en mulleres novas de entre 20 e
30 anos. Con todo, tamén poden padecela as mulleres maiores,
e é máis frecuente conforme vaise envellecendo.

Contraindicaciones e precaucións:
– As doses excesivas desta planta, pode provocar náuseas e vómitos,
e é recomendable non seguir o tratamento máis dunha semana seguida.
Se fose necesario, pódese repetir o tratamento pasadas algunhas semanas.
– Débese evitar o consumo de gayuba durante o embarazo e a lactación xa
que se descoñece si houbese efectos nocivos.
– Está contraindicada si padécese una enfermidade renal pola súa capacidade
de sobreestimular a función dos riles.
– Polo seu elevado contido en taninos, un consumo a doses elevadas pode provocar
irritación nas mucosas, e máis aínda a quen teñen o
estómago delicado, padecen gastritis ou úlcera gastroduodenal.
En tales casos, recoméndase rebaixar a concentración da tisana ou
infusión e tomar simultaneamente carbón vexetal, que absorbe
os taninos.

Formas de presentación:
– Infusión. Paira calquera tipo de afección urinaria, férvese
una cucharada de sobremesa de follas de gayuba por cunca de auga, e tómanse tres
cuncas ao longo do día.
– Tisana. É moi útil, combinada con outras plantas antisépticas
(barbas de millo, flores de malva, rabo de gato e ajedrea), paira combater
a cistitis e uretritis. Os expertos recomendan mesturar 20 g de cada
una das plantas sinaladas anteriormente, ferver durante 3 minutos
una culler sopera da mestura por cunca de auga. Paira mellorar o sabor pódese
condimentar con mel ou limón. Durante o tratamento tomaranse
de 3 a 4 cuncas ao día entre as comidas.

A gayuba tamén se presenta po, pastillas, tintura.

Combina moi ben con plantas con propiedades antisépticas e antiinflamatorias,
talles como: barbas de millo, llantén maior, ajedrea, arándano,
cola de cabalo, vara de ouro, rabo de gato, malva, ortiga…

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións