Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

A imaxinación, una aliada paira controlar que se come

Imaxinar que se goza das máis suculentas tentacións podería axudar a controlar a inxesta destes alimentos
Por Juan Revenga Frauca 16 de Decembro de 2010
Img chuches list
Imagen: Juliet James

Os pratos máis apetitosos e as tentacións menos recomendables desde un punto de vista saudable poderían deixar de estar limitados, polo menos, respecto ao proceso imaxinativo do seu consumo. Fronte á crenza xeral de que ter ideas redundantes sobre comer un alimento é pouco beneficioso paira as súas circunstancias, un recente estudo científico propón una alternativa. Os resultados afirman que imaxinar que se come un determinado produto pode axudar a inxerir menos do mesmo cando se dispón del. A habituación no consumo deste, a redución gradual na ansia para comer máis, pode obterse en certo grao ao facer uso da imaxinación mentres se recrea, con todo luxo de detalles, a súa inxesta. Estas conclusións abren a porta a máis estudos que axuden a dar una mellor resposta no tratamento de trastornos da conduta alimentaria, como a inxesta compulsiva, adiccións ou obesidade.

As tentacións como aliadas

Cando se limitan e restrinxen algúns alimentos da dieta, é frecuente pensar que se deben evitar todas as recreacións imaxinativas relativas ao seu consumo. A razón que guía este tipo de condutas está baseada na crenza de que recrear o seu consumo pode ocasionar un maior risco de sucumbir á tentación do seu consumo real ou, mesmo, causar graves cadros ansiosos. A mera representación na imaxinación do consumo dun saboroso solombo, zumento e tenro, dun doce de chocolate ou una bolsa de chucherías, estimula a salivación e aumenta o seu desexo. A maioría dos cidadáns creen que imaxinar que se consome un produto apetitoso aumenta a magnitude dunha posible resposta hedónica inmediata, é dicir, incrementa a probabilidade dun consumo maior do produto cando se teña ao alcance.

Con todo, os resultados dun recente estudo científico realizado por investigadores da universidade de Carnegie Mellon, en Pittsburgh (Estados Unidos), e publicados na revista ‘Science’ pon de manifesto que quizá esta asociación de ideas non sexa do todo certa (“imaxinar consumir” igual a consumir “máis”) e propón utilizar as tentacións como aliadas. Nas súas conclusións, os individuos que imaxinaron comer chocolate terminaron por inxerir menos cantidade deste alimento cando o tiveron ao seu alcance, que quen se imaxinaron a eles mesmos noutras accións distintas.

O estudo en detalle

O deseño do estudo estivo caracterizado pola realización de cinco experimentos ben deseñados e controlados:

  • No primeiro deles reuniuse a dous grupos de voluntarios (con 51 participantes) e convidóuselles a que imaxinasen dúas accións diferentes: aos membros dun dos grupos pedíuselles que imaxinasen comer tres pastillas de chocolate, de forma pormenorizada e con todo luxo de detalles, e ao segundo grupo pedíuselle o mesmo, pero con 30 pastillas. Con posterioridade, púxose a disposición dos participantes un bol xeneroso de chocolatinas e indicóuselles que podían comer cantas quixesen. O resultado foi que o grupo que imaxinara comer máis pastillas (30) consumiu menos que o primeiro, que imaxinou comer tres.

  • Nun segundo experimento convidouse a un grupo a imaxinar que comía chocolate e ao outro, pedíuselle imaxinar que introducía moedas nunha lavadora paira facela funcionar (no marco dunha lavandaría). Tras o exercicio, dispúxose outra vez un bol de pastillas de chocolate ao alcance de todos os participantes. O grupo que se imaxinou a si mesmo cos doces comeu una cantidade menor que o grupo que se imaxinou que manipulaba moedas.

  • En experimentos posteriores, no mesmo estudo, tratouse de contrastar si as diferentes respostas de consumo posteriores ao exercicio de imaxinación dependían do alimento que se escollía paira realizalo. Formáronse catro grupos e, aos dous primeiros, pediuse que se imaxinasen a si mesmos mentres comían 3 e 30 chocolatinas, respectivamente. Aos outros dous pedíuselles que se imaxinasen a si mesmos mentres inxerían 3 e 30 dados de queixo. Con posterioridade, ofrecéuselles comer a todos os grupos dun bol que contiña pequenas porcións de queixo. O resultado nesta ocasión foi, por unha banda, que non houbo diferenzas apreciables no consumo de queixo entre os dous primeiros grupos que imaxinaran comer chocolatinas e, en sentido contrario, que si houbo diferenzas entre os participantes a quen se induciu a recreación do consumo de queixo. Quen imaxinaron que habían comido tres dados, tomaron una cantidade significativa maior de queixo que quen imaxinaran comer 30.

Conclusións e aplicacións

Con frecuencia, o consumo repetido dun alimento propicia a longo prazo una diminución na apetencia, desexo e pulsión cara ao mesmo. Os expertos afirman que se xerou un proceso de habituación.

Uno dos autores do artigo, J. Vosgerau, sinala que “a habituación é un dos moitos procesos que determinan canto consome un individuo dun produto ou alimento concreto, cando se debe deixar de consumilo e cando debemos cambiar a outro produto”.Esta habituación orixínase cando se realiza o consumo real, pero tamén cando o potencial consumidor imaxínase a si mesmo mentres inxere ese produto. O mero feito de pensar de forma abstracta no alimento non vale. A habituación obtida por este medio rexístrase cando se imaxina mentres se come e recréanse todas as sensacións que reporta.

SACIEDADE E APETITO, SENSACIÓNS MULTIFACTORIALES

Os aspectos que condicionan a inxesta dietética dun individuo, tanto no seu sentido cualitativo (que alimentos compona) como cuantitativo, son diversos. Factores hormonais, fisiológicos, sensoriais e de carácter social inflúen na mencionada inxesta.

Por tanto, ante determinadas situacións fisiopatológicas que precisen reconducir os hábitos alimentarios dunha persoa, haberá que ter en conta os múltiples aspectos que interveñen nos mecanismos de apetito e saciedade. De igual forma, haberá que contar con estratexias adecuadas, incluídas as de índole psicolóxica, que axuden a retomar uns hábitos adecuados paira cada circunstancia.