Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A importancia da dieta en embarazos moi seguidos

Si o tempo entre embarazos é curto, a muller non puido reporse do todo, por iso debe evitar carencias e cubrir as demandas extras de enerxía e nutrientes.

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 22deMarzode2004

A xestación é en si mesmo un proceso no que as necesidades
aumentan de modo notable respecto doutras etapas da vida, debido á creación
de novas estruturas e ao desenvolvemento do feto.

Por este motivo, os embarazos moi seguidos, así como os embarazos múltiples
e outros embarazos de risco (adolescentes embarazadas, mulleres con problemas
de saúde asociados…), requiren dun control médico e dietético
aínda máis exhaustivo, para que todo desenvólvase da forma máis
adecuada posible.

O preferible é esperar máis de seis meses…

Considéranse embarazos moi seguidos cando a muller queda de novo embarazada
transcorridos menos de seis meses do parto.

As mulleres que teñen dous embarazos en tan curto período corren un maior risco
respecto daquelas que deixan maior tempo de recuperación paira
que o seu corpo volva á súa situación normal.

Nestes casos, córrese o risco de sufrir con maior incidencia anemias, un parto prematuro, bebés de baixo peso ao nacer, complicacións
no parto e mesmo maior risco de morte prenatal.


Orientacións dietéticas xerais

Nesta situación a nai non puido recuperarse do todo do anterior
embarazo e por tanto precisa, ademais dun bo control médico,
dunhas orientacións dietéticas xerais que garantan que se cobren
as súas necesidades enerxéticas e nutritivas.

Inxesta calórica

Recoméndase una inxesta dunhas 2.500 calorías ao día, aínda que
convén realizar este cálculo de modo personalizado. Devandito aumento é
necesario paira a formación do feto e paira suplir o aumento de requirimentos
da nai, tanto pola expansión do seu volume sanguíneo,
como paira soportar o peso extra e a actividade diaria.

Guía de confección de menús

Convén manter os horarios de comidas dun día paira outro e non saltarse
ningunha toma.

Hai que fraccionar a dieta nun cinco comidas ao día (almorzo, xantar,
comida, merenda e cea) paira evitar a saciedade precoz e garantir que se
come en cada toma o que corresponde.

* O almorzo: Realice un almorzo completo e
variado que inclúa lácteo (leite ou callada ou iogures…), farináceos
(pan ou cereais ou biscotes ou galletas), froita e opcionalmente proteína
(xamón york, serrano, queixo) ou outros complementos (marmelada, mel,
manteiga…). Un almorzo con présas é equivalente a un almorzo pobre;
por tanto, é necesario dedicar tempo suficiente a sentar e evitar compaxinar
a toma do almorzo con outras actividades por exemplo, ver a televisión.
Teña en conta que o almorzo é una das comidas máis importantes
do día.

* Xantares e merendas: Limitar os produtos
de repostaría industrial, snacks, refrescos… produtos que “enchen”
pero que non nutren (alimentos supérfluos cun elevado contido de calorías).
Favorecer a inxesta de pequenos bocadillos preparados en casa, froitas
e produtos lácteos, sen abusar dos embutidos, patés e queixos
grasos.

* A comida: Na nosa sociedade a comida constitúe
a principal toma de alimentos do día e é o momento de encontro
que favorece a relación social (familiar ou de grupo) e a constitución
duns bos hábitos de alimentación. Por iso débese propiciar
un clima tranquilo, sosegado, sen interferencias (TV, radio, animais…).
Hase de evitar no posible a anarquía nos horarios, a preparación
de alimentos a última hora, as interrupcións longas entre prato e
prato e comer con moita rapidez.
Primeiro prato: Arroz, legumes, pasta,
ensaladas ou verduras con pataca, nos que pode engadirse ocasionalmente
paira completar, algo de carne ou derivados cárnicos, peixe, ovos,
etc. O valor nutritivo deste primeiro prato é o achegue enerxético,
principalmente achegado por hidratos de carbono complexos. É importante inxerir
a cantidade adecuada destes alimentos porque as necesidades enerxéticas
son as primeiras que deben cubrirse se se quere que as proteínas
dos alimentos do segundo prato cumpran no organismo coas súas funcións.

Segundo prato: Carnes, derivados cárnicos,
peixe ou ovos. Estes alimentos deben aparecer en cantidades moderadas (o
fame non debe saciarse baseándose no consumo de proteínas).
Poden acompañarse de ensalada ou verduras ou de legumes ou patacas
(non sempre fritas, tamén ao forno, en puré….).
Sobremesas: O mellor é incluír una froita
e alternar con produtos lácteos sinxelos (iogur, callada, etc.).

* A cea: Deberíase tender a que fose,
do mesmo xeito que a comida, outro momento de encontro ao redor da mesa, en
ambiente tranquilo e evitando distraccións. A cea debe ser máis lixeira
que a comida e canto antes para que dea tempo de facer a dixestión
e durmir ben. Deben transcorrer polo menos 2 horas antes de deitarse.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións