Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A importancia do iodo na alimentación

Unha dieta variada, con peixe e vexetais, cobre os requirimentos nutricionais deste oligoelemento

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 26deOutubrode2009

O iodo é un oligoelemento que o organismo almacena na glándula tiroides. Dos 20 a 30 miligramos de iodo dispoñibles, máis do 75% acumúlanse nesta glándula. É esencial para asegurar un funcionamento correcto do tiroides e a produción de dúas hormonas que regulan numerosas funcións metabólicas, como o desenvolvemento dos tecidos e o crecemento, a maduración do sistema nervioso ou o mantemento da temperatura corporal. Nos alimentos, o iodo forma parte das algas mariñas, os peixes, os mariscos e algúns vexetais.

Deficiencia, unha causa evitable

A cantidade de iodo que concentran algúns vexetais depende en gran medida da concentración desta sustancia na terra de cultivo e na auga de rega.

A súa deficiencia foi case erradicada nos países desenvolvidos grazas á yodación do sal, pero nos países pouco desenvolvidos e nas zonas onde o chan é pobre neste oligoelemento, hai risco de que a poboación acuse a súa falta. No informe de 2003 da Organización Mundial da Saúde “Diet, nutritition and the prevention of chronic diseases” exponse que a deficiencia de iodo é a maior causa evitable de dano cerebral e atraso mental en todo o mundo. Estímase que afecta a máis de 700 millóns de persoas, a maioría en países en desenvolvemento.

Estímase que a falta de iodo afecta a máis de 700 millóns de persoas en todo o mundo, sobre todo, nos países en desenvolvemento

O déficit no feto debido a un inadecuado estado nutricional da nai asóciase cunha maior incidencia de abortos espontáneos, anomalías congénitas, mortalidade perinatal e infantil, defectos do desenvolvemento psicomotor e, en casos de deficiencia grave, pode provocar cretinismo (enfermidade que se caracteriza por atraso físico e mental). Nas persoas adultas, un consumo dietético insuficiente e mantido é motivo de bocio, unha das enfermidades do tiroides que se traduce no crecemento anormal desta glándula.

O hipotiroidismo é outra complexa enfermidade derivada do déficit, que manifesta síntomas como aumento de peso e cansazo. Pola contra, un exceso de iodo pode dar lugar a hipertiroidismo, unha enfermidade na que a glándula tiroides funciona máis do debido. Maniféstase con ansiedade, insomnio, taquicardia e palpitaciones. O exceso de iodo é menos común, salvo que se tome sae yodada, mesmo aínda que se siga un tratamento con iodo ou se teña predisposición xenética a enfermidades do tiroides.

Inxesta diaria recomendada
As cantidades necesarias de iodo varían coa idade. Nos lactantes de ata seis meses estímase que as doses adecuadas son de 40 microgramos ao día, mentres que nos maiores de seis meses esta cantidade é de 50 microgramos. Nos nenos oscilan entre 70 e 120 microgramos, en función da idade; nos adolescentes e persoas adultas, unha cantidade de 150 microgramos de iodo ao día é suficiente. As mulleres embarazadas e lactantes teñen necesidades especiais: uns 200 microgramos durante o embarazo, cifra que se incrementará ata 300 microgramos durante o período de amamantamiento.

Para cubrir estes requirimentos nutricionais hai que seguir unha dieta variada e equilibrada, que implique a inxesta frecuente de peixe e vexetais, ademais de recorrer ao sal yodada para a condimentación dos pratos.

BOCIÓGENOS

Os alimentos teñen sustancias bociógenas que bloquean a captación de iodo por parte das células tiroideas. Este é o caso dos nabos, a mandioca, a soia e as verduras da familia das crucíferas (col, coliflor, coles de Bruxelas, lombarda). Estas sustancias antinutritivas se inactivan mediante a calor, polo que ao cociñalas perden a súa acción nociva.

SAL YODADA

O Consello Internacional para o Control dos Trastornos por Deficiencia de Iodo (ICCIDD) afirma que o sal é o alimento elixido para o seu enriquecemento neste oligoelemento. Ten ao seu favor que é un condimento culinario cuxo uso está xeneralizado en todo o mundo a un custo razoable. A adición non reporta cambios na cor, sabor, cheiro ou textura do sal.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións