Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A menopausa

Una etapa máis da vida da muller entre os 40 e os 50 anos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 14deFebreirode2003

A menopausa identifícase cun punto de inflexión na vida da muller. É un acontecemento na historia persoal de cada muller, na que interveñen una serie de cambios hormonais que van provocar alteracións de gran repercusión na súa fisiología corporal. Por sorte, as connotacións negativas están en declive. Aquelas que até hai pouco tempo relataban a chegada a esta situación como a transición a dous feitos dramáticos: o comezo da vellez e a imposibilidade da maternidade. Hoxe, en pleno século XXI, os papeis cambiaron. A muller ha de vivir a menopausa como una etapa natural, que lle ofrece novas posibilidades en moitos ámbitos da súa vida.

Con frecuencia utilízanse como sinónimos as palabras menopausa e climaterio, aínda que o seu significado non é o mesmo. O termo menopausa refírese especificamente ao momento en que cesa a menstruación, que se presenta a unha idade aproximada de 50 anos (dous anos antes ou dous despois). Pola súa banda, o termo climaterio fai referencia ao período anterior e posterior á presentación da menopausa, e ten una duración que oscila entre 5 e 15 anos.
A función ovárica non se interrompe de forma brusca, senón que, polo xeral, diminúe con lentitude.

A importancia de coidar a alimentación

A partir dos 40 anos as necesidades metabólicas de enerxía das mulleres diminúen un 5% por cada década. Isto tradúcese directamente na necesidade dun achegue calórico menor.
Se non existen complicacións ou enfermidades asociadas durante este período, a alimentación deberá seguir os patróns de dieta equilibrada en función de aspectos individuais como a idade, a talla e a actividade física, entre outros.

Os vexetais, prioritarios

Os alimentos ricos en hidratos de carbono complexos (cereais e derivados como o arroz, a pasta, o pan e os cereais, legumes e patacas) deben constituír a base da alimentación nunha cantidade modesta.
As froitas e as verduras hanse de contemplar no menú diario. Os vexetais crus son máis abundantes en vitaminas, minerais e fibra, o que contribúe a manter un bo estado nutritivo.

A calidade da graxa

Coidar a calidade da graxa é tan importante como considerar a cantidade. Paira iso, hase de reducir a graxa de orixe animal (graxa saturada) pola súa capacidade de aumentar os niveis de colesterol en sangue e, consecuentemente, de favorecer o desenvolvemento de arteriosclerosis. A graxa saturada abunda en: embutidos, bacon, manteiga, manteiga, nata, leite enteiro, produtos lácteos elaborados con leite enteiro, produtos de pastelaría, galletería e bollería.

Como contrapartida, potenciarase o consumo semanal de peixe azul. O aceite de oliva (de preferencia); e os aceites de sementes e os froitos secos como complemento dietético, son alimentos son ricos en graxa insaturada, con calidades paira reducir os niveis de colesterol plasmático.

Respecto dos doces tamén convén ser prudente. Recoméndase reducir o seu consumo habitual pola súa riqueza en azucres simples e calorías, e de maneira máis estrita si existe obesidade, diabetes ou dislipemias.

O calcio, fundamental

Resulta fundamental o papel do calcio na prevención da osteroporosis postmenopáusica. Por esta razón, é recomendable tomar tres racións de leite ou derivados, fonte de calcio por excelencia, con obxecto de conservar a masa ósea. A vitamina D, abundante nos lácteos enteiros, a manteiga, a nata e o ovo, estímase imprescindible paira fixar o calcio
nos ósos.

A hidratación

Calquera persoa paira manter una hidratación apropiada require o achegue de polo menos un litro e medio de líquido, e a esta cantidade sumar a auga que proporcionan os alimentos que inxere. As alternativas son múltiples e van desde a auga de bebida até infusións, caldos de verduras, zumes de froitas, etc.

Planificar a comida diaria

Facer comidas irregulares e deixar pasar demasiado tempo entre elas produce hipoglucemia que podería ser a causa dos sofocos. Por tanto, distribuír a alimentación total diaria en 4 ou 5 comidas máis lixeiras é una boa medida.

Tratamento médico da menopausa: THS ou terapia
hormonal sustitutiva

Paira paliar as consecuencias físicas ou psíquicas que leva a menopausa a moitas mulleres prescríbeselles un tratamento médico hormonal con estrógenos (terapia hormonal sustitutiva).
A teoría máis sinxela que apoia o tratamento con estrógenos é que a administración de pequenas doses axuda a compensar os altibaixos que se crean ao longo do período de transición hormonal.

Este tratamento só diminúe algúns dos síntomas da menopausa: os sofocos, a sequedad vaginal e pode deter ou reducir a descalcificación dos ósos (perda de masa ósea), pero pode ter certas contraindicaciones. Por tanto, a valoración individual tórnase obrigatoria.

Algunhas mulleres non poden someterse a estes tratamentos. Non se deben administrar naquelas que teñan predisposición a enfermidades como o cancro de mama, de endometrio, problemas cardíacos, de tensión arterial, hemorraxias de causa descoñecida, enfermidades do fígado ou fumadoras.

En xeral, o tratamento con estrógenos só debe ser utilizado cando as molestias da menopausa incapaciten á muller paira levar una vida satisfactoria e hase de ter sempre presente que este tratamento hai que facelo con prudencia e con supervisión médica profunda e continuada.


Tratamento alternativo

Estudos epidemiolóxicos realizados en poboacións asiáticas ofrecen como resultado que as dietas que inclúen de forma habitual alimentos ricos en fitoestrógenos -como é o caso da soia e derivados (leite de soia, tofu ou callada de soia, shoyu ou salsa de soia…)-, poden desempeñar un papel beneficioso. Por unha banda, en relación cos síntomas evidenciouse que as mulleres orientais que se atopaban nesta etapa da vida tiñan una menor incidencia de sofocos, dores articulares e musculares, irritabilidad, cambios de humor, aumento de peso, etc. Por outra banda, os resultados obtidos con estes estudos parecen indicar que as poboacións cun achegue habitual de soia na súa dieta gozan dun menor risco de aparición de enfermidades cardiovasculares e fracturas como consecuencia da osteoporose.

Os efectos positivos débense á presenza na soia duns compostos con actividade estrogénica, é dicir, con acción similar aos estrógenos da muller. Isto tradúcese en accións positivas de tipo estrogénico sobre determinados órganos e tecidos como a parede
vascular, o óso, o tracto urogenital baixo (vagina) e o sistema nervioso. Esta acción estrogénica dos compostos da soia no sistema nervioso sería a responsable da significativa diminución dos sofocos.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións